วันนี้หลังจากฝนตกเมื่อคืน

ตอนเช้าเลยสดชื่นตามแบบฉบับฟ้าหลังฝน

ลงไปเดินสูไอกลิ่นรวงข้าวที่เริ่มสุกเปล่งประกายสีทองอร่ามตา

เดินอยู่กับสติพิจารณาย้อนระลึกว่าสิ่งที่มนุษย์เก็บไว้ในใจ

มีมากมายร้อยแปดพันประการบางครั้ง

เราพยายามลืมคนคนหนึ่ง

ลืมเรื่องราวปวดร้าวเรื่องหนึ่ง

แต่ทำอย่างไรก็ไม่สามารถลืมได้ 

ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น    เราลืมไม่ได้ 

เพราะเราได้พยายามลืม 

เมื่อเราตั้งใจพยายามแสดงว่า

 เราให้ความสำคัญต่อสิ่งนั้น 

และเมื่อสิ่งนั้นยังเป็นสิ่งสำคัญในชีวิตเรา 

 มีหรือที่เราจะลืมได้ 

แต่เมื่อวันใดที่เราเห็นว่าสิ่งนั้นไม่ใช่สิ่งสำคัญในชีวิต

 เราจะลืมได้โดยไม่ต้องพยายาม

แล้วท่านละกำลังพยายามลืมสิ่งใดอยู่บ้าง

ธรรมะสวัสดีขอรับ...