การเรียนโครงสร้าง DNA ของนักเรียนชั้น ม.6 ปีนี้ พิเศษกว่าปีก่อนๆ เพราะผมให้ทำ DNA ด้วยตัวเองมาล่วงหน้า โดยมอบหมายให้เป็นภาระงานสำคัญของเทอมนี้ มาตั้งแต่เปิดเทอมแล้ว กว่าจะเรียบร้อยทุกกลุ่ม ต้องอาศัยเวลาพอสมควร โดยเฉพาะมีอยู่กลุ่มหนึ่ง เบสที่ติดด้วยกาว คอยจะหลุดอยู่เรื่อย แต่สุดท้ายก็สามารถแก้ปัญหาจนลุล่วงได้

พอถึงคิวที่ต้องเรียนจริงๆ ครูจึงสบาย มิต้องอธิบายอะไรมาก ผมใช้เวลาสอนเรื่องนี้ 2 ครั้ง 3 ชั่วโมง ชั่วโมงแรก ให้นักเรียนทุกคนสรุปโครงสร้าง DNA ตามที่วัตสัน(Watson)และคริก(Crick)เสนอไว้ จนได้รับรางวัลโนเบลมาแล้ว โดยค้นจากหนังสือเรียน หรือหนังสืออื่นๆก็ได้

ครั้งต่อมา เรียน 2 ชั่วโมงติดต่อกัน ผมใช้วิธีการเดิม ที่เคยสอนเมื่อปีแล้ว เพราะนักเรียนตั้งใจเรียนดีอยู่แล้ว กล่าวคือ ให้นักเรียนนำโครงสร้าง DNA ที่ตัวเองทำไว้ มาเป็นแบบในการวาดให้เหมือนจริง เท่าที่จะทำได้    นักเรียนบ่นครับว่าวาดยาก หลังวาดแล้ว ต้องทำเครื่องหมายชี้ด้วยว่า ส่วนใด คืออะไร เรียกชื่อให้ถูกต้อง อย่างน้อยนักเรียนต้องระบุส่วนต่างๆเหล่านี้ได้ถูกต้อง ได้แก่  เบสพิวรีน เบสไพริมิดีน น้ำตาลดีออกซีไรโบส หมู่ฟอสเฟต นิวคลีโอไทด์ สายพอลินิวคลีโอไทด์ ปลาย 3 ไพรม์ ปลาย 5 ไพรม์ พันธะฟอสโฟไดเอสเทอร์ พันธะไฮโดรเจน ราวบันได(backbone) ขั้นบันได และเบสคู่สม(complementary base) รวม 13 รายการ ผมกำชับอย่าให้น้อยกว่านี้ แต่ถ้ามากกว่ายิ่งดี

 

นักเรียนตั้งใจ พยายามวาดกันอย่างดี บางคนมีความสามารถทางศิลปะ ก็จะวาดเหมือน สวย แต่บางคนก็ลบแล้วลบอีก ทำไปบ่นไป เสียดายที่นักเรียนไปเน้นวาดให้เหมือน ให้สวย จนแทบหมดเวลาเลย เวลาที่จะระบุส่วนต่างๆคืออะไร ชื่ออะไร เหลือน้อยเต็มที จนส่วนใหญ่ดูลุกลี้ลุกลน ในการทำงานช่วงนี้

ผมตรวจความถูกต้องของชื่อต่างๆที่นักเรียนชี้บ่ง คนตอบถูกน้อยที่สุด ได้ประมาณครึ่งหนึ่งที่กำหนด หรือ ประมาณ 6-7 รายการ คนตอบถูกมากที่สุดได้เกินกว่า 13 รายการ หรือมากกว่าที่กำหนด โดยจะเพิ่มชื่อเบส   อะดีนีน ไทมีน กวานีน และไซโทซีนเข้าไปด้วย สำหรับนักเรียนส่วนใหญ่ของห้องจะตอบได้ประมาณ 10-11 รายการครับ

เสียดายที่นักเรียนไปเน้นเรื่องวาดภาพมากไป หรือผมอธิบายโจทย์ก่อนทำงานไว้ไม่ดี ระหว่างนักเรียนทำงาน ผมสังเกต นักเรียนเสียเวลาวาดภาพเกินไปแล้ว แต่พยายามเฉยครับ เพื่อให้นักเรียนเรียนรู้เอง