เช้านี้ตื่นมาสดชื่นรื่นเริงเบิกบานใจ

ทำภารกิจตามวิถีชีวิตที่เป็นไปตามธรรมชาติ

สูดดมกลิ่นไอของรวงข้าวในท้องทุ่งอีนเขียวขจี

นั่งฝึกฝนตนเองด้วยการวิจัยลมหายใจเข้าออก

แล้วมองระลึกถึงสรรพสิ่งที่กำลังเป็นไป

ดาบคมที่ไร้ฝัก ระเบิดที่ปราศจากสลักนิรภัย

อาจนำอันตรายมาสู่เจ้าของและคนรอบข้างได้ทุกเมื่อฉันใด วิชาความรู้ที่ไม่มีศีลธรรม(กระบวนการบริหารจัดการตน)กำกับ

ย่อมนำภัยพิบัติมาสู่ผู้เป็นเจ้าของความรู้

และผู้อยู่ใกล้เคียงได้ฉันนั้น

บุคคลที่ประกอบด้วยวิชาความรู้ดี และความประพฤติดี

จึงเป็นบุคคลที่มีความสมบูรณ์

เป็นบุคคลที่สังคมต้องการ และแสวงหา

การฝึกอบรมตนเองจึงเป็นกระบวนการที่ต้องการให้เกิดความรู้คู่คุณธรรม  ที่มีวิสัยทัศน์ที่ยาวไกล มีโลกทัศน์และชีวทัศน์ มีความสมดุลย์ระหว่างสมองทั้งสองด้าน มีความสมดุลย์ระหว่างโลกกับธรรม

 กายกับจิตวิญญาณ เหตุกับผล สติกับปัญญา

ก่อเกิดพลังสร้างสรรค์ตนเอง และอุทิศตนเพื่อรับใช้สังคม

อย่างรู้เท่าทันความเปลี่ยนแปลงและความเป็นไปของโลก 

คนจะดีได้ก็เพราะการฝึก…ฝึกมาอย่างไรก็เป็นไปอย่างนั้น

ธรรมฐิตเชื่อว่าคนเรานั้นพัฒนาได้ ให้ดีได้ เท่าที่เขาต้องการ

พัฒนาที่ใจของคนเรานี่แหละ คือ การพัฒนาที่ถูกต้อง

คนมีใจพัฒนาแล้ว จะไปสร้างประโยชน์อะไร

สร้างความดีอะไร สร้างวัตถุอะไรก็ได้

ท่านละฝึกฝนตนเองไปในทิศทางไหนบ้างแล้วหรือยัง

ธรรมะสวัสดีขอรับ..