หลักการสอนที่ควรยึดถือคือ “การช่วยให้เหล่านกทั้งหลาย แลเห็นสิ่งที่มีอยู่ในตัวเขาด้วยตัวเขาเอง”

ตอนที่ ๓ ความเมตตา

ตอนที่ ๒ จบที่โจนาธานปฏิเสธคำชวนของซัลลิแวนที่ขอให้เขาอยู่บน “สวรรค์” เพื่อสอนนกที่มาใหม่สุดท้ายโจนาธานตัดสินใจกลับสู่โลกเก่าเพื่อสอนฝูงนกศิษย์ตัวแรกของเขาคือ เฟล็ตเชอร์ ลินด์และศิษย์อื่นๆ ล้วนเป็นนกที่ถูกขับจากฝูงรวม ๗ ตัว

ศิษย์ทั้ง ๗ ตัวมีความเพียรที่จะฝึกบินแต่ยังไม่เข้าใจ “เหตุผลแห่งการบิน” ไม่มีนกแม้แต่ตัวเดียวที่เชื่อว่า“การบินด้วยจิต” เป็นจริงได้เท่ากับการบินด้วยลมและขนปีก

โจนาธานจะพร่ำสอนศิษย์ว่า“กายของพวกเธอตั้งแต่ปลายปีกอันหนึ่งถึงปลายปีกอีกอันหนึ่งไม่ใช่อะไรนอกจากความคิดของเธอเองเท่านั้นความคิดที่มีรูปให้เห็นได้ตัดลูกโซ่แห่งความคิดอันมีอุปาทานของเธอเสียเธอก็จะตัดลูกโซ่ในกายเธอเหมือนกัน”

(Your whole body, from wingtip to wingtip is nothing more than your thought itself, in a form you can see. Break the chains of your thought, and you break the chains of your body, too...)

เวลาฝึกบินผ่านไปแล้ว ๔ เดือนโจนาธานคิดว่าถึงเวลาพาศิษย์กลับเข้าฝูงแต่ทุกตัวไม่กล้าฝืนกฎของฝูงที่ว่านกที่ถูกขับไม่สามารถกลับเข้าฝูงได้อีกโจนาธานบอกแก่ศิษย์ว่า“เราเป็นเสรีที่จะไปที่ไหนก็ได้และเป็นเสรีที่จะเป็นอะไรก็ได้”

โจนาธานบินนำไปก่อนสุดท้ายศิษย์ทั้ง ๗ ก็บินตามเขาไปเมื่อถึงที่อยู่ของฝูงนกนกทุกตัวตื่นเต้นที่เห็นการบินของโจนาธานกับศิษย์พวกเขาไม่เคยเห็นการบินเช่นนี้มาก่อนนกหลายๆ ตัวเข้ามาขอเรียนรู้การบินเวลาผ่านไปนกนางนวลนับพันเข้ามาฟัง “โอวาท” ของโจนาธาน

“การบินเป็นกรรมชอบสำหรับนกนางนวลเสรีภาพคือธรรมแห่งตัวของเขาสิ่งใดที่เป็นอุปสรรคต่อความหลุดพ้นจะต้องขจัดเสียให้หมดไม่ว่าจะเป็นพิธีกรรม หรือความเชื่อถือกันต่อๆ มาหรือเครื่องผูกมัดต่างๆ ไม่ว่าจะอยู่ในรูปใด”

“- that it is right for a gull to fly,that freedom is the very nature of his being, that whatever stands against that freedom must be set aside, be it ritual or superstition or limitation in any form.”

คำสอนนี้ท้าทายกฎของฝูงนกแต่คำตอบของโจนาธานในเรื่องนี้คือ“กฎอันแท้จริง คือกฎที่นำไปสู่ความหลุดพ้นเป็นเสรี”("The only true law is that which leads to freedom, There is no other.")

เมื่อถึงเวลาโจนาธานขอให้เฟล็ตเชอร์รับหน้าที่ฝึกสอนนกนางนวลในฝูงต่อไปแม้เฟล็ตเชอร์จะยังไม่มั่นใจว่านกนางนวลในฝูงจะสามารถ “เรียนได้”โจนาธานกล่าวว่าหลักการสอนที่ควรยึดถือคือ“การช่วยให้เหล่านกทั้งหลาย แลเห็นสิ่งที่มีอยู่ในตัวเขาด้วยตัวเขาเอง”

ในวาระสุดท้าย โจนาธาน“อันตรธานไปเป็นอากาศธาตุ” (Jonathan Seagull had vanished into empty air)