จำเพื่อรู้หรือรู้เพื่อจำ
" การศึกษาในห้องเรียนมักจะทำลายความเป็นตัวของตนเองของนักเรียนไปเสีย เพราะเป็นการสอนไปตามตัวหนังสืออันไร้เหตุผล และมีแต่การท่องบ่นอันพบเห็นอยู่ทั่วไปในห้องเรียน" โจเชฟ ดี โนแวน กับ ดี บอน โกวิน (2534 : คำนำ) และการเรียนเพื่อการเรียนรู้ โจเชฟ ดี โนแวน กับ ดี บอน โกวิน ยังกล่าวต่อไปอีกว่า " การเรียนอย่างมีความหมาย ซึ่งตรงกันข้ามกับการเรียนท่องจำแบบนกแก้วนกขุนทอง ในการเรียนอย่างมีความหมาย นักเรียนต้องรู้เลือกที่จะสัมพันธ์ข้อความรู้ใหม้ให้เข้ากับมโนภาพและประพจน์ต่าว ๆ ที่ตรงกันข้ามตามที่ตนได้เรียนรู้มาแล้ว การเรียนแต่จำอย่างเดียวนั้นมีลักษณะตรงกันข้าม กล่าวคือ ความรู้ใหม่ได้มาโดยการท่องบ่นคำต่อคำและเข้าไปประกอบเป็นความรู้ของบุคคลอย่างไม่มีเหตุผล โดยไม่มีปฏิสัมพันธ์กับความรู้เดิมอย่างใด "
