วันศุกร์แล้วสินะ เวลาผ่านไปเร็วจังเลย สัปดาห์นี้ไม่ได้กลับบ้านค่ะ  กะว่าจะจัดการงานที่จะต้องประสานงานเร่งด่วนให้เสร็จก่อนวันจันทร์  แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ นานๆถึงได้กลับบ้านก็ไม่เป็นไรในความรู้สึกของตนเอง    เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ไม่ได้กลับบ้านที่ต่างอำเภอ  ต่อมามีเพื่อนสนิท ได้โทรศัพท์มาถามว่า ทำไม่ได้กลับบ้าน เราก็บอกว่า อยากทำงานให้เสร็จ และคิดว่ายังไม่มีธุระอะไรมาก

แต่เพื่อน เตือนว่า อย่าทำงานมากเกินไป จนลืม พี่ๆ น้องๆ ที่บ้าน บ้านก็ไม่ได้ห่างไกลจากมหาวิทยาลัยมากนัก แค่ 50  กม. เดินทางไม่ถึงชั่วโมงเลย   ก็ไม่ทำให้เสียเวลามาก เออมาทบทวนสิ่งที่เพื่อนให้ข้อคิด ก็ใช่สินะ    ถ้าเราปล่อยตัวตามสบาย แบ่งเวลาให้กับครอบครัวบ้าง คงไม่ทำให้อย่างอื่นเสียหาย ในวันต่อมากลางสัปดาห์ 

ตอนเย็นก็ได้ขับรถกลับบ้านเลย   ทำให้เรามีความสุขและสดชื่น  เป็นการเติมพลัง ถึงแม้ว่าคนที่บ้านจะมีแต่พี่สาว  แต่ทำให้เรามีความสุข ได้สนทนา ถามไถ่   เพื่อนบ้านก็แวะเวียนมาเที่ยวหาครอบครัวยังต้องการความอบอุ่นจากผู้บันทึกอยู่เสมอ   เพียงแค่แบ่งเวลา เป็นการพักผ่อนของตนเอง

เมื่อเรารู้สึกว่ายุ่งและไม่มีเวลา ก็จะไม่มีเวลาอยู่อย่างนั้น จริงๆแล้วการบริหารจัดการเรื่องเวลา ของตนเองมีความสำคัญ ไม่ไปให้เวลากับเรื่องหนึ่งเรื่องใดมากเกินไป จนลืมไปว่ามีอะไรอีกมากมายที่รอเราอยู่

บางครั้งเรื่องๆ

เล็กๆน้อยๆเมื่อมีคนคอยเตือนสติเรา ทำให้เราได้ทบทวนตนเองมากขึ้น สำหรับกัลยาณมิตรชาวบล๊อก  ผู้บันทึกขอให้ทุกท่านมีความสุขในวันหยุด จะได้เป็นการเติมใจ เติมพลังให้กับตนเอง เพื่อที่จะต่อสู้ หรือ การดำเนินชีวิตในวันข้างหน้าค่ะ ขอให้ทุกท่านโชคดีนะคะ

 

อนงค์

14 ส.ค. 52