เมื่อข้าพเจ้าอยู่ชั้น ป.๖  มีคุณครูที่สอนจริยธรรมได้แนะนำให้นักเรียนฝึกสมาธิ ท่านได้เล่าถึงประโยชน์ของการทำสมาธิ 
ในตอนแรกข้าพเจ้าก็ไม่เชื่อว่ามันจะทำให้เป็นแบบนั้นได้จริง จึงกลับบ้านมาลองฝึกดู ช่วงแรกๆอาจยังไม่เห็นผลเท่าที่ควร
แต่พอนานๆไปรู้สึกถึงความแตกต่างได้เลย ทำมาเรื่อยๆจนกระทั่งอยู่ชั้น ม.๖  พอสอบติดมีที่เรียนต่อ ข้าพเจ้าก็ใช้ชีวิตไปวันๆ 
ไปเล่นกีฬา ไปเที่ยว จนละเลยสิ่งต่างๆ จนกระทั่งเข้ามาเรียนชั้นปี ๑ แรกๆ แทบทุกวันที่ต้องทำกิจกรรม แต่ละวันหมดไปกับการเรียน
ทำกิจกรรม และเล่นสนุกกับเพื่อนๆ ในบางครั้งตอนเรียน ก็แทบไม่รู้ตัวเลยว่าที่นั่งเรียน ฟังอาจารย์ ไม่ได้คิดตามสิ่งที่เรียนอยู่
พอกลับมาทบทวน หรือก่อนสอบมาอ่านหนังสือ ก็แทบจะหาสิ่งสำคัญไปสอบไม่ได้ จึงต้องมานั่งทบทวนใหม่อีกที
หลังจากนั้นมา ข้าพเจ้าได้ทบทวนตัวเอง และกลับมาหาวิธีเรียนรู้ใหม่ จึงได้หันกลับไปใช้วิธีการฝึกสมาธิอย่างที่เคยทำมาอีกครั้ง
ขณะนี้รู้สึกว่าตัวเองมีสมาธิมากขึ้น ตั้งใจฟัง และตามเนื้อหาที่อาจารย์สอน มีความจำดีขึ้น และเป็นคนที่ใจเย็นมากขึ้นอีกด้วย

 

สมาธิ

ระยะเวลา ::  ๑ เดือน

ประเมินตนเอง :: จากการที่คอยสังเกตตัวเอง และตั้งปณิธานไว้กับเพื่อนๆในกลุ่ม คือ ต่อไปจะตั้งใจเรียน
จะไม่ severe ตอนสอบ ในตอนแรกๆข้าพเจ้าจะเป็นคนสมาธิสั้น ขณะเรียน บางทีเพื่อนชวนคุย
ข้าพเจ้าก็จะมีความสุขกับการได้คุยกับเพื่อน ทำให้เบี่ยงเบนจากการเรียน การฟังสิ่งที่อาจารย์สอน
หลังๆมา เริ่มมีสมาธิมากขึ้น มีเหตุผลมากขึ้น ไม่วอกแวก ตั้งใจเรียน คิดตามสิ่งที่อาจารย์สอน
และสิ่งที่เป็นผลพลอยได้คือ ข้าพเจ้าใจเย็น อารมณ์ดี สุขภาพกายและสุขภาพจิตดีตามไปด้วย ^^

วัตถุประสงค์การเรียนรู้ :: เพื่อฝึกสมาธิ ควบคุมอารมณ์และจิตใจให้มั่นคง แน่วแน่ หรือจดจ่ออยู่กับสิ่งนั้นๆ

วิธีการเรียนรู้ และ แหล่งเรียนรู้ :: ก่อนเข้านอน ข้าพเจ้าได้ใช้เวลานั่งสมาธิทบทวนตัวเองว่าในแต่ละวัน
เราทำอะไรไปบ้าง ให้ข้อคิดอะไรกับเราบ้าง เราต้องตามตัวเองให้ทัน หัดเป็นคนมีเหตุผล ไม่ให้อารมณ์ควบคุม บางครั้งที่เรารู้สึกเหนื่อยหรือเบื่อกับเรื่องต่างๆ ปัญหาต่างๆในชีวิตสอนให้เรารู้จักอดทน
คิดอย่างเป็นเหตุเป็นผล เมื่อเราฝึกนั่งสมาธิ กำหนดจิตให้คิดตามสิ่งต่างๆเหล่านี้แล้ว จิตใจของเรา
ก็จะสามารถขจัดความทุกข์ใจต่างๆ ที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน และทำให้จิตใจเราผ่อนคลายอีกด้วย

แนวทางการพิสูจน์ว่าเกิดการเรียนรู้ :: การสังเกตตัวเอง และคนรอบข้างสามารถเห็นถึงการพัฒนา
หรือความเปลี่ยนแปลงต่างๆ ซึ่งข้าพเจ้าสามารถควบคุมอารมณ์ หรือพฤติกรรมของตนเองได้อย่าง
เหมาะสมและเป็นไปอย่างมีเหตุมีผล การขับรถมาเรียน การนั่งฟังอาจารย์ การดำเนินชีวิตต่างๆ
ตัวเราเองสามารถควบคุมได้ มีสติอยู่เสมอว่าเรากำลังทำอะไร