วันแม่นั้นเป็นวันสำคัญที่เหล่ากุลบุตรกุลธิดาทั้งหลายรอคอยเพื่อที่จะได้ทำสิ่งที่ดีนั้นก็คือการกระทำดี พูดดี และที่ขาดไม่ได้เลย
ลูกผมยังเตือนผมเลย ก็คือพูดคำว่า รักแม่ครับ และก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ มีความหมายมากเลยสำหรับแม่
คุณอาจจะได้พบกับแม่หรือมาทางโทรศัพท์ก็ได้ทั้งนั้น
สร้างสุขให้เกิดขึ้นทันทีที่เราได้ปฏิบัติ หากเลยไปบ้างก็ยังทำได้นะครับ ลองดูซิครับ
ในโอกาสวันแม่นี้คนที่รอคอยอย่างใจจดใจจ่อมากๆ เลย ก็ไม่ใช่ใครหรอกครับ ก็ตัวแม่นั่นเอง เพราะเป็นโอกาสเดียวเลยที่ทั้งสังคมเตือนและถือปฏิบัติกันถ้วนทั่วไปหมด
พ่อแม่เองก็คล้อยตามไปกับบรรยากาศด้วยครับ พอวันที่ 12 สิงหาคมปุ๊ป ท่านก็ใจจดใจจ่ออยู่กับโทรศัพท์หรือมองหน้าบ้านว่าใครมาน้า เห็นแล้วพาให้รู้สึกสะเทือนใจ
สมหวังเราคงไม่ต้องพูดถึงหรอก สุขจนน้ำตาไหล
แต่คนที่ไม่สมหวังล่ะ คุณลูกไม่มาเนื่องจากติดกิจธุระแต่ไม่ส่งข่าว
ท่านก็รอแล้วรอเล่า และก็ไม่ยอมบอกใคร และก็ไม่โทรไปหาเขาด้วยนะ อยากให้ตนเองนั้นได้ความรู้สึกทึ่งประหลาดใจ surprise นั่นเอง
สุดท้ายแล้วก็หวานอมขมกลืน เลยตามเลยไป แต่ผิดหวังมากๆ
เรื่องอย่างนี้ไม่บอกให้ลูกรู้หรอก หากท่านใดที่ยังไม่ได้บอกรักแม่ก็บอกเลยครับ เป็นอย่างไร ทำก่อนแล้วถึงจะรู้ครับ
สวัสดีค่ะ
มาร่วมระลึกถึงพระคุณแม่ค่ะ
นี่แหละคะ เรื่องบัวแล้งน้ำ ที่พี่สุเขียนไว้ ว่า....
การรอคอย ในที่สุดก็อย่า ให้บัวแล้งน้ำ ไปอ่านดูบทความของพี่สุ มีตอนหนึ่ง ตอนสองด้วย นะคะ หรือแวะเข้าไปอ่านแล้วไม่ได้เม้นท์ เพราะสื่อ ความรู้สึกเช่นเดียวกัน
แต่การเขียนบทความสื่อต่างกันคะ บทความของพี่สุที่ 84 และ 85 คะ เกี่ยวกับวันแม่คะ
และดูบทความที่ 84 มีคนเข้าไปอ่านถึง 841 คนคะ
และกวีกลอนเทิดทูนแม่ ก็มีคนเข้าไปอ่านถึง 423 คนคะ
คงจะเป็นช่วงทำบอดร์วันแม่ คนจะหาเรื่องราวและบทกลอนคะ
พี่สุก็ดีใจ ที่มีคนมาสนใจอ่าน ในเรื่องที่เราตั้งใจเขียนคะ ส่วนคนที่เข้ามาเม้นท์ก็มีแต่มิตร GTK ที่ชิดใกล้ อาจจะมีไม่มาก ไม่เป็นไรคะ ขอจำนวนคนที่เข้ามาแวะมากไว้ก็ดีใจแล้วคะ
เพราะภูมิใจ ที่บทความของเรายังพอมีคนสนใจบ้าง และให้ประโยชน์ต่อสังคมได้บ้าง
น้องเพชรสังเกตคนเข้ามาเม้นท์ กับคนเข้ามาเยี่ยม ดูสถิติเพื่อนเยี่ยมก็ได้คะ ตรงคำว่า อ่าน อยู่หน้าสารบัญเลยคะ เคยสังเกตไหม ว่ามีคนเข้ามาอ่าน เท่าไร ที่เขาไม่เม้นท์เราคะ