บ่ายเมื่อวานไปร่วมประชุมที่โรงพยาบาลสุรินทร์ กับทีม ใส่ใจ ใจใส เพื่อร่วมสรุปกิจกรรม
การอบรมเชิงปฏิบัติการ เรื่อง การเผชิญความตายอย่างสงบ ปลายเดือน มิ.ย. ที่ผ่านมา
นานๆเจอกันทีก็มีเรื่องคุยเยอะแยะ เพราะเวลาผ่านการอบรมมาร่วมกัน ก็ได้เห็นประสบการณ์ทุกข์
สุขของกันและกันช่วงหนึ่ง
มีหลายประเด็น ที่น่าสนใจจากวงประชุม
- ฝึกให้เราลดตัวตนลง มีความสุขมากขึ้น
- มองในแง่บวกมากขึ้น
- เวลาไปไหนจะบอกกล่าวคนที่บ้านล่วงหน้า วางแผนมากขึ้น
- ตอนแรกไม่มีความมั่นใจในการพูดเรื่องความตาย เพราะกลัวที่จะพูด
- ฝึกที่เราจะพูดออกมา กับจิตใจ ให้ตรงกัน
- มีความรู้สึกว่า อยากไปที่สงบๆ เช่น วัด 1 วันใน 1 อาทิตย์ เพราะทุกวันมีแต่งานซึ่งแต่ก่อนไม่เคยคิด
แต่ตอนนี้ คิดแล้วก็ทำ
- ฝึกกำจัดสิ่งค้างคาใจ
- ได้แรงบันดาลใจจากการมีกัลยาณมิตรที่ดี
- ได้การสัมผัส ( กิจกรรมสัมผัสให้กำลังใจกันด้วยความเคารพ )
- บางครั้งอยู่ในที่ๆไม่สามารถช่วยเพื่อนที่ป่วยได้ เราก็ภาวนา
- มีเวลาทำความดีน้อยแล้ว ต้องรีบทำ
เลิกประชุม มีพี่พยาบาลห้องผ่าตัด ถามว่า เราจะกลับบ้านยังไง พี่จะไปส่ง กำลังคิดว่าจะเดินไปขึ้นรถ
โดยสารหน้าโรงพยาบาลอยู่เชียว แหะๆ
แล้วพี่ก็พาไปเอาจักรยานที่จอดข้างตึก " จักรยาน นี่นะพี่ไปเด็กรักป่า "
พี่ว่า ซ้อนจักรยานก่อนแล้วไปขึ้นรถที่หอพัก ค่อยยังชั่ว
ตอนเย็นๆซ้อนจักรยานกันโรแมนติกแท้ๆเลย
พี่จะไป รพ สุรินทร์ 11-12 สิงหาคม ค่ะ
พี่แก้ว วันนี้อยู่สุรินทร์เหรอ หน่อยเพิ่งกลับมาจาก อ.ปราสาทเอง