คำว่า"แม่"...แปลง่ายๆ ผู้ให้ลูก

เป็นผู้ปลูกให้ลูกดีมีสุขสันต์

ให้ชีวิตให้ความคิดจิตวิญญาณ

ให้ลูกนั้นเป็นคนดีที่เจริญ

         เฝ้าฟูมฟักอุ้มชูดูแลลูก

         รักพันผูกดูแลใจไม่ห่างเหิน

         เมื่ออุ้มท้องประคองไว้ไม่วิ่งเดิน

         แม้ขัดเขินเหนื่อยยากรักดูแล

                 พอถึงวันให้กำเนิดเกิดลูกรัก

                 แม่แทบจักขาดใจใครแยแส

                 เจ็บเพียงไหนแม่ทนได้ให้ดวงแด

                 ลูกของแม่ต้องปลอดภัยได้เกิดมา

                          ชีวิตแม่ยอมตายให้ลูกรอด

                          ไม่อิดออดเจ็บเจียนตายทนได้หนา

                          วันเกิดลูกแม่เกือบตายวายชีวา

                          ลูกรักจ๋ากตัญญูรู้พระคุณ

ลูกเกิดมาเป็นทารกคอยปกป้อง

เฝ้าประคองห่วงใยไม่สิ้นสูญ

ยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอมยอมอาดูร

เนรคุณแม่ได้มิใช่คน

           ถึงวันแม่แค่อยากได้น้ำใจลูก

           รักพันผูกห่วงใยแม่แค่สักหน

           บอกรักแม่แค่เพียงครั้งฝากทุกคน

           อย่าสับสนแม่คนอื่นทำชื่นใจ

                     ๑๒ สิงหามาบรรจบลูกนบไหว้

                     มอบหัวใจบูชาพระคุณใส

                     พระคุณแม่แท้จริงเหนือสิ่งใด

                     ตราตรึงไว้ให้ลูกจำทำแต่ดี

                              แด่แม่ฟ้าแม่แผ่นดินถิ่นแดนไทย

                              ขอถวายบูชาพระแม่ศรี

                              ด้วยมั่นคงจงรักเทิดภักดี

                              ขอถวายชีวีพิทักษ์จักรีวงศ์

                                                               วิโรจน์  พูลสุข /ประพันธ์

                                                              ๑๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒

     

                         โอละเห่...แม่เอ๋ย จงนอน....      

                 เสียงสะท้อนสั่นเครือเหลือรับไหว

                 ตอนแม่อยู่รู้สติมีลมหายใจ                   

                 ลูกกลับไม่กอดแม่ดูแลกัน

                         มาวันนี้ลูกคนดีที่แม่รัก                        

                 เฝ้าฟูมฟักร่างไร้วิญญาณกลั้นโศกศัลย์

                 ฝากทุกคนแม่ยังอยู่รู้สัมพันธ์                

                 รีบกอดท่าน...รักคุณแม่...ดูแลใจ

                                                       วิโรจน์  พูลสุข /ประพันธ์

                                                       ๑๑ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๕๒

            

         คำว่าแม่ยิ่งใหญ่ฝากไว้นิด             ถูกหรือผิดอย่างไรให้ค้นหา

  แม่เพียงชื่อให้กำเนิดเกิดลูกมา        เลี้ยงเหมือนหมาน่าละอายใช่แม่คน

        หน้าที่แม่ยิ่งใหญ่ใคร่ครวญคิด        ถูกหรือผิดอย่างไรให้เหตุผล

  เฝ้าถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงลูกตน    รักเปี่ยมล้นทุ่มเทใจให้สิ่งดี

                                                                   วิโรจน์   พูลสุข  /ประพันธ์

                                                                    ๑๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒

           

        ชีวิตลูกทุกคนบนโลกนี้                 ต่างก็ได้ชีวีที่แม่ให้

สละเลือดเชือดความสุขทุกข์เจียนตาย  กว่าจะคลอดลูกได้ให้ทรมาน

       เมื่อเกิดมาเลี้ยงดูอยู่ชิดใกล้          ไม่ห่างไกลดูแลแม่ขับขาน

อดตาหลับขับตานอนแทบรอนราน       เพื่อดวงมาลย์เติบใหญ่แม่ให้เธอ

       ทั้งชีวิตทั้งหัวใจแม่ให้หมด           ยอมรันทดอดอยากรักเสมอ

ลูกต้องการสิ่งใดๆแม่ให้เธอ                มีไหมเออลูกกตัญญูรู้พระคุณ 

                                                         วิโรจน์   พูลสุข / ประพันธ์

                                                         ๑๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒