แม่คือผู้ที่มีความอดทนมากและเป็นผู้ที่ยอมเสียสระแม้กระกระทั้งชีวิตของตนเองเพื่อลูกของตนเอง
ลูกที่เกิดมามีร่างกายไม่สมประกอบ พิการทางร่างกายหรือปัญญาอ่อน แม่ก็ไม่รังเกียดที่จะรักลูกของตน.
เอง ไม่มีพ่อแม่คนไหนไม่รักลูกของตนเอง
เมื่อลูกเข้าเรียนชั้นประถม ลูกจะเป็นลูกที่น่ารักมาก ลูกเห็นพ่อทะเลาะกัน ลูกสามารถทำให้พ่อแม่
เข้ากันได้และไม่โกรธกันแล้วลูกให้พ่อกับแม่มาจับมือคืนดีกัน แสดงว่าลูกเรียนชั้นประถมมีความสามารถ
ทำให้พ่อแม่คืนดีกันได้
เมื่อเรียนต่อสูงขึ้นไปในชั้นมัธยมศึกษาแล้ว ลูกไม่เชื่อแม่แล้ว กลับมองแม่เป็นคนใช้ในบ้าน แม่
ใช้ให้ลูกเก็บจานข้าวไปล้าง ลูกทำไม่ได้ ลูกตอบมาว่าไม่ใช้หน้าที่ของลูก เป็นหน้าที่ของแม่ แม่ต้องทำ
แล้วพ่อมีหน้าไปหาเงินให้ลูกใช้ และลูกจะมองว่าเพื่อนดีกว่าพ่อแม่ ลูกจะเชื่อเพื่อนหมด และเชื่อรุ่นพี่
แม่มีแต่นั่งเสียใจที่เลี้ยงลูกมาหลายปี ลูกไม่ยอมเชื่อแม่เลย กลับมองพ่อแม่ยิ่งกว่าหมาตัวหนึ่งที่
ค่อยเฝ้าบ้าน และเล่นกับลูกเป็นบางครั้ง
วันแม่ใกล้ถึงแล้ว อยากให้ผู้ที่เป็นลูกทำให้แม่ชื่นใจบาง โดยไปกราบแม่แล้วติดดอกมะลิให้แม่สัก
ครั้งหนึ่ง แค่นี้แม่ก็ดีใจแล้ว
การอบรมเลี้ยงดูที่ดี คงจะทำให้ลูกเป็นลูกที่ดีได้
...หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น
สวัสดีค่ะ
*** เพราะแม่บางคนก็ขาดวุฒิภาวะ...เลี้ยงดูลูกตามมีตามเกิด
*** แม่ที่มีทั้งศาสตร์และศิลป์ในการดูแลลูก จะช่วยลดปัญหา และเพื่มคุณค่าคำว่าแม่ได้