ภาคบ่ายเริ่มขึ้นด้วยกิจกรรมพาสนุกสนานโดยน้องสายและน้องบอย เป็นเกมส์ทำท่าประกอบคำพูด “ลูกช้างทำไมจึงตัวใหญ่ ลูกไก่ทำไมจึงตัวเล็ก” ใครทำพลาดก็มีการปรับด้วยการให้ทำท่า “สีทนได้” ให้ดีไซด์ท่าเอาเองให้เข้ากับจังหวะที่น้องสายเปล่งเสียงออกมา
เห็นหน้าของคนที่ต้องทำท่าให้ดูแล้วฉงนเหมือนกัน ก็แต่ละคนนะอยู่ในกระบี่ทั้งน้านเลยนะซิ บุคลิกของแต่ละคนนั้นปกติเรียบร้อยเชียวแหละ นึกไม่ถึงเมื่อเห็นท่าที่ดีไซด์ออกมาของแต่ละคน แหม! ช่างทำลงไปได้ เสียดายที่ดูเพลินจนลืมถ่ายภาพไว้ดู ทำให้ฮาเฮสนุกสนานหายง่วงกันไปเชียว
แบบประเมินตนเองของแต่ละรพ.เมื่อเช้านั้น มีการให้บอกถึงอนาคตที่ตั้งใจไปให้ถึงด้วย แต่ดูเหมือนบางร.พ.ไม่ได้ทำเกณฑ์ที่จะไปให้ถึงในอนาคตให้ แผนภูมิแม่น้ำก็เลยทำไม่เสร็จ ได้แต่แผนภูมิขั้นบันได สำหรับร.พ.กระบี่ ดูเหมือนน้องจะใส่ค่าเกณฑ์เพิ่มจากปัจจุบันไปหนึ่งระดับ
เสร็จจากการละเล่น “สีทนได้” แล้ว ครูใหญ่ก็ให้ร.พ.ที่จับคู่ไว้ตามแผนภูมิชั้นบันไดจับกลุ่มแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน ส่วนใหญ่ในแต่ละกลุ่มจะมีมากกว่าสองร.พ. ดูเหมือนในคราวนี้ ร.พ.ควนขนุนจะมีอะไรที่เด่นกว่าร.พ.อื่นๆหลายเรื่อง
บางกลุ่มแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันได้ราวๆบ่ายสองโมงเศษ ก็มีสมาชิกในกลุ่มขอตัวเดินทางกลับ อย่างเช่นกลุ่มหนึ่งที่กำลังแลกเปลี่ยนเรื่องอาหารคุยๆกันไม่ทันจบ ผู้ช่วยเอื้อความรู้ก็จำเป็นต้องขอตัวกลับซะแล้ว เป็นต้น กิจกรรมช่วงนี้เป็นอะไรที่ทุกคนให้ความใส่ใจแลกเปลี่ยนกันมาก
บรรยากาศที่เห็นในห้องประชุมตลอดวันมาจนถึงช่วงนี้ ดูทุกคนยังแจ่มใสและไม่เบื่อหน่าย มีความจริงจังกับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้จากกัน มิตรภาพที่เกิดขึ้นในช่วงสองวันนี้ ทำให้ระยะของความสัมพันธ์ระหว่างร.พ.ที่ได้ร่วมกลุ่มกันใกล้กันเข้ามามากขึ้น
ตั้งแต่เช้ามาแล้วการบ้านที่ให้ไปเขียนเรื่องเล่ามาส่งเพื่อแลกหนังสือ ก็มีคนทยอยมาส่งให้เรื่อยๆ หลังจากตรวจทวนความเรียบร้อยของเรื่องเล่าแล้ว ฉันก็บริหารเวลาด้วยการแจกหนังสือแลกคืนให้ไปด้วยเรื่อยๆเช่นกัน พร้อมทั้งแจกแผ่นซีดีให้ร.พ.ที่คนมาร่วมส่งเรื่องเล่าให้ครบจำนวนด้วยตามสัญญา
และแล้วเวลาช่วงสุดท้ายก็มาถึง ตารางเวลาวันนี้เราตั้งใจปิดงานเวลาบ่ายสามโมง ก่อนจะเลิกก็ทำ AAR กันตามธรรมเนียม คำพูดที่บอกกล่าวออกมา ทำให้ครูใหญ่มีความสุขมาก พวกเราทีมงานก็มีความสุขมาก ดีใจที่ได้ทำงานนี้จนลุล่วงมาถึงนาทีนี้
น้องจากรพ.ควนขนุนกล่าวถึงความภูมิใจต่อผลงานของตัวเองให้ฟัง
ก่อนปิดงานลงจริงๆ ครูใหญ่ก็ออกปากฝากไว้ว่า หวังให้ทีมภาคใต้มีตลาดนัดแลกเปลี่ยนกันอีก มีเวทีแลกเปลี่ยนกันแบบเพื่อนช่วยเพื่อนกันอีก โดยฝากให้ฉันดูแลต่อ ฟังแล้วรับไว้ค่ะครูใหญ่เจ้าขา แต่จะทำอย่างไรให้เกิดขึ้นต่อเนื่องไปยังไม่ได้คิดเลยค่ะ งานใหญ่เชียวนะค่ะนี่ หมอเจ๊จะนำพางานไปรอดรึเปล่าไม่รู้ จะลองดูค่ะ แต่ว่า ณ วันนี้ คงทำตามที่น้องนาฎ ท่าศาลาเธอ AAR ไว้ก่อนนะค่ะ
ความคาดหวังที่ตั้งไว้ ได้ทั้งหมด
ควรแก่การจำจดบทเรียนไว้
มีแต่สิ่งดีดีได้จากใจ
มิตรภาพ เพื่อนได้มากมายจริง
จะนำสิ่งดีดีที่ได้รับ
นำไปปรับการดูแลให้ดียิ่ง
จะสานต่อความฝันให้เป็นจริง
ทุกทุกสิ่งเพื่อผู้ป่วยด้วยดวงใจ
นุชนาฏ ตัสโต ผู้แต่ง
16 มิถุนายน 2552
