สวมหัวใจของการเป็นนักเรียนรู้ เราจะพบความรู้มากมาย หลายความรู้เก่ากว่า ปฏิบัติได้สัมฤทธิ์ผลจริง มีพลังในการสืบสาน มีเสน่ห์กว่าสำนักเท่ ๆ จากฟาก อเมริกาด้วยซ้ำ

การทำงานวิชาการนั้นถ้าเราทำและนำเสนอแต่ในเวทีมหาวิทยาลัย เราก็จะมองและสะท้อนกันเองตามจริตของนักวิชาการ แต่ถ้าเราเข้าไปในชุมชนเราจะเห็นว่าหลายงานที่เราพยายามทำและบรรยายป้องกันงานของเราด้วยทฤษฎีที่คิดว่าแน่กว่าใคร ๆ นั้น แท้จริงแล้วในชุมชนเขาจะมีคำถามที่ต้องการคำตอบมากมาย มากกว่างานในหลักสูตร งานภาควิชา งานในรั้วมหาวิทยาลัย....

เมื่อเข้าไปทำงานร่วมกับชุมชน ร่วมกับพี่น้องในพื้นที่ โดยสวมหัวใจของการเป็นนักเรียนรู้ เราจะพบความรู้มากมาย หลายความรู้เก่ากว่า ปฏิบัติได้สัมฤทธิ์ผลจริง มีพลังในการสืบสาน มีเสน่ห์กว่าสำนักเท่ ๆ จากฟาก อเมริกาด้วยซ้ำ ขอยกตัวอย่างงาน “บ้านร่มเย็น” ซึ่งเป็นโครงการแก้ไขปัญหายาเสพติดตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของมูลนิธิภูมิพลังชุมชนไทยอีกครั้งหนึ่ง การไปเรียนรู้ บ้านร่มเย็นทำให้ดิฉันพบนักปรัชญาหลายคน น่าเสียดายที่เขาเหล่านี้ไม่มีโอกาสทางการศึกษา ถ้ามีโอกาสเขาจะเป็นนักปรัชญาที่ยิ่งใหญ่ทีเดียว ทั้งปรัชญาด้านจิตวิทยาเชิงบวก (Positive Psychology) ปรัชญาด้านจิตวิทยาสังคม (SOCIAL PSYCHOLOGY) ปรัชญาด้านพัฒนามนุษย์ (HUMAN DEVELOPMENT) รวมถึงปราชญ์ชาวบ้านด้วย

ดิฉันทึ่งกับองค์ความรู้ซึ่งเป็นความรู้เดียวกับที่ดิฉันเรียนรู้ในมหาวิทยาลัยทั้งในและต่างประเทศ ความรู้นำมาแก้ไขปัญหาผู้ติดยาเสพติดได้อย่างเป็นองค์รวม แก้ไขทั้งระดับปัจเจกชน ถึงระดับครอบครัว และชุมชนทีเดียว มีความปราณีตในการทำงานตามแบบพื้นบ้าน ตามบริบทของชุมชน ไม่ได้เป็นการแก้ไขแบบปูพรมโดยทฤษฎีเดียวใช้กันทั้งประเทศ (ชนิดลอกฝรั่งมาใช้)...แต่คือภูมิปัญญาที่ส่งต่อ ถ่ายทอดกันมารุ่นแล้วรุ่นเล่า... ดิฉันจึงเปลี่ยนกระบวนทัศน์ใหม่กับตัวเอง นั่งฟังอย่างนิ่งลึก และแลกเปลี่ยนร่วมกับนักปราชญ์ทั้งหลาย และนำมาเชื่อมร้อยกัน ผลลัพธ์กลับกลายเป็นวงเสวนาที่ไม่รู้จบ เพราะตั้งแต่เดือนมกราคม ถึงปัจจุบันก็ยังมีเรื่องมา ลปรร กันอยู่เสมอ และกลายเป็นพลังขับเคลื่อนที่แรงทีเดียว โดยมหาวิทยาลัยได้พื้นที่ที่เป็น ห้องปฏิบัติการ พื้นที่ได้นักวิชาการมาช่วยทำและจัดการความรู้และเชื่อมต่อเป็นโครงข่าย และต่อส่วนขยายไปในวงกว้าง...

จึงนำมาเล่าให้เพื่อนนักวิชาการลองนำความรู้จากรั้วมหาวิทยาลัยสู่รั้วชุมชนแบบ ลปรร และต้องเป็นนักเรียนรู้ด้วยนะคะจึงจะได้ผล ไม่ใช่ลงไปแบบนักวิชาการลำพอง!!!