การพูดคุยกับลูก คือวิธีการที่ดีที่สุดในการเลี้ยงลูก

  ติดต่อ

  เน้นว่า "การพูดคุย" นะคะ ไม่ใช่การ "สั่ง" หรือการ"สอน"  

วันนี้ไปเข้าร่วมประชุมผู้ปกครองเพื่อรับผลการสอบเรียนปรับพื้นฐานและพบปะผู้ปกครองของนักเรียนห้องเดียวกัน ของโรงเรียนมอ.วิทยานุสรณ์ มีการบรรยายจากคุณหมอจารุรินทร์ ปิตานุพงศ์เกี่ยวกับการเลี้ยงลูกที่ฟังแล้วอยากเขียนบันทึกนี้

ส่วนที่ประทับใจจากการรับฟังก็คือ การที่คุณหมอเตือนให้คุณพ่อคุณแม่เข้าใจว่า การพูดคุยกับลูก คือ สิ่งสำคัญที่จะทำให้เราเข้าถึงจิตใจของเขาได้ รู้จักถามเพื่อจะฟัง แล้วค่อยตอบสนองไปตามสถานการณ์ คุณหมอยกตัวอย่างเรื่องการทำสีผม ว่าถ้าลูกลุกขึ้นมาบอกว่าอยากทำสีผม เราก็ไม่ควรจะห้ามทันที แต่ให้ถามว่าทำไมเหรอ ลูกจึงคิดจะทำ ต่อด้วยการพูดคุยถึงเหตุผลแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน หรือเมื่อไม่สบายใจกับสิ่งที่ลูกทำ ก็ให้คุยบอกลูกไปตามตรง เช่น บอกลูกว่าแม่ไม่สบายใจเลยที่ลูกขับรถซิ่ง (คุณหมอยกตัวอย่างการพูดคุยกับลูกชายเล็กของตัวเอง) 

ตัวเองพบว่า การรับฟังลูกเป็นคาถาสำคัญในการเลี้ยงลูกจริงๆ เราจะได้อะไรๆจากการพูดคุยกับลูก รวมทั้งพบว่าลูกรับฟังเราเมื่อคุยกันมากกว่าเมื่อเรา"สั่ง"หรือ"สอน" และการพูดคุยนี้ทำได้ทุกเพศทุกวัย อย่าคิดว่าลูกเล็กเกินกว่าจะคุย เพียงแต่เราต้องคุยให้เหมาะกับวัยของลูกเท่านั้นเอง นอกจากลูกจะรับสิ่งที่เราต้องการสื่อ จากการพูดคุยแล้ว เราเองก็จะได้เรียนรู้สิ่งที่ลูกคิดด้วย ลองดูสิคะ ถ้าใครยังไม่เคยทำ ใครทำแล้ว ลองเล่าประสบการณ์แลกเปลี่ยนกัน เพื่อชักชวนให้คนที่ไม่เคยทำลองดู

เด็กไม่เล็กอย่างที่คิดค่ะ ไม่ว่าจะวัยไหน  

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน อันเนื่องมาจากลูกๆ

หมายเลขบันทึก: 28374, เขียน: , แก้ไข, 2012-06-12 16:32:53+07:00 +07 Asia/Bangkok, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #uncategorized

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (6)

พี่เม่ย
IP: xxx.170.234.8
เขียนเมื่อ 
พี่เม่ยพูดคุยกับลูกเป็นประจำและทุกเรื่อง วันๆเหมือนนกกระจอกแตกรัง จนบางครั้งคุณพ่อต้องบอกให้หยุดบ้าง..เพราะ.. "ต้องการความสงบ"
ลูกชอบให้เล่าเรื่องสมัยที่เราเป็นเด็กเหมือนเขาให้ฟัง....พี่เม่ยคิดว่าวัตถุประสงค์ของเด็กเพราะต้องการ "รับรู้"..และ..."เปรียบเทียบ" วิถีแห่งชีวิตของ "ลูก..กับ..พ่อแม่"  ด้วยวิธีนี้ช่วยให้เราเข้าใจกันได้ม๊าก...มาก...ด้วยค่ะ
จตุพร
IP: xxx.113.16.241
เขียนเมื่อ 
อาจารย์โอ๋ ผมเข้ามาติดตามบันทึกของอาจารย์บ่อยครั้ง ว่าอาจารย์จะ เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับการเลี้ยงดูเด็ก อะไรบ้าง องค์ความรู้ตรงนี้ผมก็จะได้เรียนรุและนำไปถ่ายทอดกับกลุ่มเป้าหมาย ที่ผมทำงานต่อไป ผมไปแลกเปลี่ยน บรรยาย ให้กับพ่อแม่ ครู และผู้เลี้ยงดูเด็ก แต่มิติที่ขาดไปก็คือ "ผมยังโสด"(ยิ้มๆ) คือไม่มีลูก บางทีก็พยายามจะเข้าไปอธิบายให้เข้าใจถึง เข้าถึง จริงๆก็อาจจะไม่เนียนครับ...เขินบ้างบางครั้ง เมื่อถูก แซว ต้องขออาศัยอาจารย์โอ๋ ถ่ายทอดต่ออีกที ...และก็ขออ้างอิง ^ _ ^ ขอบคุณมากครับ
โอ๋-อโณ
IP: xxx.170.234.8
เขียนเมื่อ 

พี่เม่ย...สงสัยเราคงต้องจัดตั้งชุมชน คนรักการเลี้ยงลูก แล้วก็เอาวิธีการของแต่ละคนมาแลกเปลี่ยนกันละมังคะ รู้สึกเหมือนกันว่าหลายๆวิธีที่ทำไปแล้วนั้นดี น่าจะเผยแพร่ เพาะเราเห็นผลแล้ว แล้วก็อยากรู้เทคนิคของคนอื่นๆในการเลี้ยงลูกให้เป็นคนดี มีคุณภาพด้วยเหมือนกัน...

คุณจตุพร...ขอบคุณสำหรับการกระตุ้นเตือนนะคะ อ่านทฤษฎีที่คุณจตุพรเอามาเล่าสู่กันฟังแล้วก็เกิดความคิดเหมือนกันว่า อยากเอาสิ่งเหล่านั้นมาเปรียบเทียบผลให้เห็นในภาคปฏิบัติ เพราะน่าจะเป็นประโยชน์ในวงกว้าง ทั้งในกลุ่มพ่อแม่และผู้ที่มีหน้าที่ในการพัฒนาเด็กค่ะ เป็นสิ่งที่ตั้งใจว่าจะเริ่มให้ได้...ในไม่ช้าค่ะ

ชายขอบ
IP: xxx.113.16.241
เขียนเมื่อ 
น้องเดมจะไม่ฟังผมเลยนะครับ เมื่อผมต้องการให้เขาฟัง แต่จะพบว่าเมื่อไหร่ที่เราฟังเขาก่อน สุดท้ายเขาก็จะถามกลับเช่น "พ่อว่าไงค่ะ" ตอนนั้นแหละครับ เราจะได้โอกาส และจะได้การยอมรับจากเขาด้วย ฉะนั้นผมจะต้องมีคำถามประจำคือ "วันนี้อยากบอกอะไรพ่อมากที่สุด 1 เรื่อง"...ว่ามา พ่ออยากฟัง
ดช บุญเพิ่ม
IP: xxx.157.44.226
เขียนเมื่อ 

        อาจารย์โอ๋ครับผมเห็นด้วยอย่างยิ่งที่จะจัดตั้งชุมชนคนรักการเลี้ยงลูก  ผมคนหนึ่งที่อยากเข้ามาร่วมด้วย  เรื่องนี้เป็นปัญหาสำคัญมากๆ ผมเองก็กำลังพบปัญหากับตนเอง ลูกชายกำลังโตเป็นหนุ่ม 13 เข้า 14 ปี ติดเกมส์คอมพิวเตอร์ เกมส์ online มาก  เล่นตั้งแต่ตื่นนอน จนเย็น แล้วก็เข้านอน ไม่มีกิจกรรมอย่างอื่นเลย  ไม่ค่อยคุยกับพ่อแม่ (เค้าเป็นคนที่ไม่ชอบพูดคุยกับใครๆ มาตั้งแต่เด็ก) จึงค่อนข้างยากในการเลี้ยงลูกคนนี้ แต่ก็ไม่ได้ท้อแท้ใจ กำลังหาทางออกอยู่ครับ  ส่วนลูกสาวอายุ 11 ย่าง 12 ปี ไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องการพูดคุยกับพ่อแม่ ก็ได้ลูกสาวช่วยเวลาจะสื่อสารกับลูกชาย เพราะเขาสองคนคุยกันได้ 
      ผมเห็นด้วยกับที่อาจารย์โอ๋พูดว่า คือ ลูกเล็กๆ เราก็พูดคุยกับเค้าได้  จึงควรใช้การพูดคุย(ตามวัย) แทนการพูดแต่คำห้ามปราม  ซึ่งต้องเริ่มมาตั้งแต่ตอนเล็กๆ ...ผมพลาดมาแล้วในส่วนนี้ จึงไม่อยากให้คนอื่นต้องเดินหลงทางในการเลี้ยงลูก ขอให้อาจารย์โอ๋จัดตั้งชุมชนคนรักการเลี้ยงลูกขึ้นมาเร็ว ๆ นะครับ ผมจะเข้ามาร่วมด้วย...ผมยังเชื่อว่า  คนเราเปลี่ยนแปลงได้  แม้จะผ่านวัยมามากเท่าใดแล้วก็ตาม

Handy
IP: xxx.144.143.4
เขียนเมื่อ 

   ดีใจครับที่เห็นบรรยากาศที่งดงามในการอยู่ร่วมกันของ แม่-ลูก  น่าเสียดาย และเสียใจ ที่แม่-ลูก ไม่น้อย สูญเสียโอกาสที่ดีแบบนี้ไป  หวังดี  แต่ใช้อำนาจในการสั่งสอน ใช้อารมณ์เพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ทันใจ  หารู้ไม่ว่า มันได้แค่พฤติกรรมภายนอก ชั่วคราวเท่านั้น  ร้ายกว่านั้น อบรมด้วการกล่าวคำถากถาง  ส่อเสียดก็มี  ในที่สุด "ทุกครั้งที่อยู่กับแม่ ลูกต้องเล่นละคร" และ "การโกหกแม่เพื่อความสุขของทุกคน" ก็เกิดขึ้นเป็นประจำ น่าเวทนาและน่าเสียดายนะครับ  เจตนาที่ดี แต่กรรมวิธีมันแย่  ก็ไม่อาจได้รับผลที่ดีได้