วันนี้ไปเข้าร่วมประชุมผู้ปกครองเพื่อรับผลการสอบเรียนปรับพื้นฐานและพบปะผู้ปกครองของนักเรียนห้องเดียวกัน ของโรงเรียนมอ.วิทยานุสรณ์ มีการบรรยายจากคุณหมอจารุรินทร์ ปิตานุพงศ์เกี่ยวกับการเลี้ยงลูกที่ฟังแล้วอยากเขียนบันทึกนี้

ส่วนที่ประทับใจจากการรับฟังก็คือ การที่คุณหมอเตือนให้คุณพ่อคุณแม่เข้าใจว่า การพูดคุยกับลูก คือ สิ่งสำคัญที่จะทำให้เราเข้าถึงจิตใจของเขาได้ รู้จักถามเพื่อจะฟัง แล้วค่อยตอบสนองไปตามสถานการณ์ คุณหมอยกตัวอย่างเรื่องการทำสีผม ว่าถ้าลูกลุกขึ้นมาบอกว่าอยากทำสีผม เราก็ไม่ควรจะห้ามทันที แต่ให้ถามว่าทำไมเหรอ ลูกจึงคิดจะทำ ต่อด้วยการพูดคุยถึงเหตุผลแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน หรือเมื่อไม่สบายใจกับสิ่งที่ลูกทำ ก็ให้คุยบอกลูกไปตามตรง เช่น บอกลูกว่าแม่ไม่สบายใจเลยที่ลูกขับรถซิ่ง (คุณหมอยกตัวอย่างการพูดคุยกับลูกชายเล็กของตัวเอง) 

ตัวเองพบว่า การรับฟังลูกเป็นคาถาสำคัญในการเลี้ยงลูกจริงๆ เราจะได้อะไรๆจากการพูดคุยกับลูก รวมทั้งพบว่าลูกรับฟังเราเมื่อคุยกันมากกว่าเมื่อเรา"สั่ง"หรือ"สอน" และการพูดคุยนี้ทำได้ทุกเพศทุกวัย อย่าคิดว่าลูกเล็กเกินกว่าจะคุย เพียงแต่เราต้องคุยให้เหมาะกับวัยของลูกเท่านั้นเอง นอกจากลูกจะรับสิ่งที่เราต้องการสื่อ จากการพูดคุยแล้ว เราเองก็จะได้เรียนรู้สิ่งที่ลูกคิดด้วย ลองดูสิคะ ถ้าใครยังไม่เคยทำ ใครทำแล้ว ลองเล่าประสบการณ์แลกเปลี่ยนกัน เพื่อชักชวนให้คนที่ไม่เคยทำลองดู

เด็กไม่เล็กอย่างที่คิดค่ะ ไม่ว่าจะวัยไหน