คิดดูสิว่า....มันจะยากขนาดไหน การกวาดมือ..ต้องเท่ากับความเร็วรถ ถ้าไม่เท่า ภาพเน่า

 

พันธะสัญญาการเรียนรู้

เทคนิคการแพนกล้องอย่างมืออาชีพ

วัตถุประสงค์ของการเรียนรู้:

1.เพื่อเป็นการฝึกเทคนิคการถ่ายภาพขั้นสูง

2.เพื่อนำเทคนิคที่ได้จากการฝึกฝนไปใช้ในการถ่ายภาพเพื่อให้ภาพดูสวยขึ้น

3.เพื่อฝึกประมาณค่าความเร็วของวัตถุ

4.เพื่อฝึกความสัมพันธ์ระหว่างมือ กล้องดิจิตอล และวัตถุ เพื่อความแม่นยำในการถ่ายภาพ


วิธีการเรียนรู้:

  การเรียนรู้วิธีการถ่ายภาพแบบแพนนิ่งเป็นการเรียนรู้ด้วยตนเองอย่างแท้จริง

เนื่องจากตัวเราเองนั้นต้องกะประมาณค่าความเร็วของรถให้สัมพันธ์กับความเร็วในการกวาดมือ

คือเราต้องกวาดมือให้เท่ากับความเร็วรถยนต์ เพื่อเป็นการLock Focusของกล้องที่ตัวรถ

จึงจะทำให้รถดูเสมือนหยุดนิ่ง ในขณะที่ฉากหลังนั้นกลับเคลื่อนไหว

การเรียนรู้เรื่องนี้จึงเป็นการฝึกการกะความเร็วของรถ กะความเร็วshutter กะจังหวะการกดshutter

และต้องนำปัจจัยเหล่านี้มาสัมพันธ์ ถ้ามีปัจจัยใดปัจจัยหนึ่งไม่สัมพันธ์ ภาพที่ถ่ายออกมาก็จะดูเบลอ

ไม่สวย หรืออาจจะดุไม่รู้เรื่องเลย

สถานที่เรียนรู้:

ตามบริเวณข้างถนนในมหาวิทยาลัยขอนแก่น ซึ่งมีรถวิ่งผ่าน

ผลการพิสูจน์ว่าได้เรียนรู้แล้ว:

    ต้องถ่ายภาพให้นิ่งจนเสมือนว่าวัตถุนั้นอยู่นิ่ง* แล้วฉากหลังดูเคลื่อนไหว ซึ่ง

เป็นความสำเร็จของการแพนนิ่ง โดยถ่ายภาพแพนนิ่งให้สำเร็จอย่างน้อย7ครั้งใน10ครั้ง

จึงจะถือว่าประสบความสำเร็จในการเรียนรู้

*หมายเหตุ:คำว่า"นิ่ง"ในความหมายของภาพคือ ภาพที่มีขอบของวัตถุคมชัดไม่มีเงาซ้อน(ghost)ของภาพ

ลักษณะภาพที่แพนนิ่งสำเร็จ

ลักษณะภาพที่มีghost


การแพนนิ่งกล้องนั้นถือว่าเป็นหนึ่งในเทคนิคที่ยากที่สุด

เราต้องจับความเร็วของวัต

ถุที่เคลื่อนไหวแล้วแพนกล้องตาม

คิดดูสิว่า....มันจะยากขนาดไหน

การกวาดมือ..ต้องเท่ากับความเร็วรถ

ถ้าไม่เท่า ภาพเน่า