วันนี้หลังจากผมพัฒนาความรู้ด้านพระเครื่องมาในระดับหนึ่ง ก็สามารถตีฝ่าด่านพระปลอมราคาแพง มาในระดับที่สามารถซื้อพระแท้ราคาถูกได้แล้ว ผมก็รีบโทรรายงานท่านเซียนใหญ่ด้วยความดีใจ
แต่ท่านเซียนใหญ่ได้ติงมาว่าสิ่งที่ผมทำไปนั้นน่าจะได้พระปลอมมามากกว่า ที่ข้อนี้ก็ต้องยืนยันกันต่อไป
สำหรับใจผมนั้น ผมมั่นใจค่อนข้างมากว่า “น่าจะแท้เกิน ๘๐% ขึ้นไป”
และท่านเซียนใหญ่ได้กำชับว่า “การเล่นพระต้องมาตรฐานสูง” ไว้ก่อน เพื่อความมั่นใจ
ที่ผมก็เห็นด้วย ๑๐๐%
แต่ที่ผมไม่เห็นด้วยก็คือ “มาตรฐานแคบ” ที่อาจตีความเฉพาะบางสภาพว่าแท้ และ ความแตกต่างอันเนื่องมาจากการสร้างและการผุพัง ว่าเป็น “ของปลอม”
เพราะ บางครั้งเราก็ไม่ทราบสภาพวิวัฒนาการขององค์พระ ที่ทำให้เกิดความแตกต่างดังกล่าว
ในการทำงานทั่วไปเราก็จะพบปัญหาการมองและเลือกสองมาตรฐานดังกล่าว ว่าแบบไหนดี
ที่ผมคิดว่าน่าจะเป็น “สูงและกว้าง” มากกว่า “สูงและแคบ” ที่อาจพลาดได้ง่าย
สาเหตุหนึ่งของการกำหนดมาตรฐานแคบ เท่าที่ทราบจากผู้รู้
เขาบอกว่า เป็นการกีดกัน และกรองกันไม่ให้พระเครื่องเข้ามาในตลาดมาก ที่จะทำให้ราคาตก
นอกเหนือจาก "ดึงพระของตัวเองเข้า" "กันพระของคนอื่นออก" จากตลาด
นี่เป็นเรื่องของพุทธพานิชโดยแท้
มิใช่เรื่องของแท้ของปลอมเพียงอย่างเดียว
สำหรับคนที่สนใจจะเรียนรู้แบบผม
ผมว่าเปิดกว้างไว้ดีกว่า จะได้ของดี ราคาถูก ลงทุนน้อยครับ
สวัสดีครับ
