… หาฤกษ์ ดูยาม เตรียมตัว ตั้งใจ ปักหลัก พักกาย กับที่อยู่ใหม่ อีกครา ...

 

 

 

....  เช้านี้รู้สึกตัวตื่นก็ ๗ โมงแล้ว มองไปนอกหน้าต่าง ต้นไม้ไหวลู่ตามลม ลมพัดแรงดีจังวันนี้  แต่มองฟ้าแล้วครึ้มนิดๆ สักพักฝนก็กระหน่ำลงมา อยากจะนอนต่อเหลือเกิน เพราะเมื่อคืนไปส่งน้องสาวที่สนามบินก็ตี ๑ กว่าแล้ว  ได้แต่ส่งใจตามไปป่าคอนกรีต อยากจะไปใจจะขาด เพราะขาดเธอไม่ได้หรือก็ไม่ใช่ J …  แต่เพราะ

 

...  เตรียมตัวจะย้ายไปที่พักใหม่อีกแล้วค่ะ ปกติก็เฉยๆ กับความเชื่อเรื่องฤกษ์ยาม แต่หลังจากที่เคยอยู่กทม. แล้วไม่ได้ทำทำพิธีอะไร ถือฤกษ์สะดวกของเราเข้าว่า แบบคนรุ่นใหม่ๆ ไม่ค่อยใส่ใจเรื่องอย่างนี้ประมาณนั้น ... ค่อนข้างทุลักทุเลในความเป็นอยู่หลายๆ อย่าง  และที่สำคัญคือ ไม่ค่อยได้มีโอกาสใช้เวลาอยู่กับที่มากมายนัก  

 

...  จากสังเกตที่พักที่กทม.  เลขที่บ้านมี ๗ มือถือ ก็ ๗ เวลาได้หมายเลขอะไรก็มักจะ เลข ๗ ถือเป็นเลขของการเปลี่ยนแปลง  การเดินทาง  อยู่บ่อยๆ ครั้ง  ... ตอนแรกๆ ก็ไม่เชื่อนะคะ หลังจากท่านอาจารย์เล่า และดูจากเพื่อนๆ ก็ตรงค่ะ ตรง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็เข้าใจว่า ปัจจัยสำคัญก็อยู่ที่การกระทำของตัวเราด้วยเช่นกัน  ...  ส่วนเรื่องโชคลาง ก็ไม่เชื่อแต่อย่าลบหลู่นะคะ J

 ....  ครานี้ต้องลองทำอย่างที่ป๋าอี๋ แนะนำแล้วก็ต้องมาพักกับพี่ชายก่อนจะถึงวันมงคลจริงๆ คือคืนนี้วันอาทิตย์ที่ ๒ สิงหา  ประมาณช่วงเย็นๆ เป็นต้นไป เตรียมดอกไม้ ธูป เทียน  โดยป๋าเพิ่งศึกษาตำราพรหมชาติ กำลังร้อนวิชา มาใช้ได้พอดีเลย อิ อิ  เป็นประธานในพิธี และไหว้เจ้าที่เจ้าทาง เพื่อความเป็นสิริมงคล ... 

 

....  เตรียมตัวเรื่องที่อยู่ใหม่ได้ประมาณ ๒ เดือนล่วงหน้าแล้วค่ะ เพราะต้องจองก่อน จ่ายเงิน ค่ามัดจำล่วงหน้า ค่าประกันความเสียหาย ค่าเช่า ก่อน ๑ เดือน แล้วทำสัญญา  ...  ได้เรียนรู้เรื่องการกั้นห้องแนวใหม่แบบผนังมวลเบา การคำนวณราคาเป็นตารางเมตร ...  บางครั้งช่างประเมินราคามา ก็ได้ตรวจสอบกับรุ่นพี่ที่เค้ามีความรู้อีกครั้ง J

 

…  จากประสบการณ์ของการรับมือกับ การเปลี่ยนแปลง ในการเรื่องการย้ายสถานที่อยู่บ่อยๆ ครั้ง  ต้องพร้อมปรับตัวและยอมรับว่า อาจจะต้องเจอกับสภาพแวดล้อม เพื่อนบ้าน สาธารณูปโภค อาหารการกินต่างๆ  และสิ่งที่สำคัญสุด คือ ใจ ที่พร้อมเปิดรับ และรับมือ$กับทุกๆ สถานการณ์อันมิอาจคาดเดาได้  ได้อย่างมีความสุข

 

... จริงๆ อยากจะลงทุนเรื่องที่พักอาศัยระยะยาวอีกครั้ง แต่ที่ภูเก็ตมิบังอาจและยังไม่สามารถจะมีหนี้รักในตอนนี้ได้อีกแล้วค่ะ J ก็ต้องอยู่แบบนกน้อยทำรังแต่พอตัวไปก่อนค่ะ  .ใช้ชีวิตกับกิจกรรมที่รัก ชอบตามใจปรารถนา  มีแรงใจไต่ฝัน  มีวันเวลาได้ส่วนช่วยเหลือสังคมบ้างไม่ทางใดทางหนึ่ง  และมีคนให้คิดถึง แค่นี้ก็พึงใจ ใช่ไหมคะ อิ อิ :)