"ทาก" สัตว์ที่เป็นดัชนีชี้วัดของความสมบูรณ์ของป่า ยิ่งเดินเข้าป่ามาลึกเท่าใด จำนวนของทากก็ยิ่งเยอะมากขึ้นเท่านั้น การเดินป่าครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้จักทาก ได้เห็น ได้กลัว และเลิกกลัวในคราเดียวกัน

ความที่มีทากเยอะจนแทบจะเป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน ทำให้ความกลัวมลายหายไป เพราะข้อดีของทาก คือแม้มันจะดูดเลือดของเราเพื่อเป็นอาหาร แต่ทากก็ไม่สร้างความเจ็บปวดให้เราแม้แต่น้อย ดังนั้น ก็ถือเป็นการพึ่งพาอาศัยกันไป

เรื่องเล่าของทากในป่านี่มีมาก บางครั้งเดินตามหลังกัน เห็นทากไต่อยู่บนใบไม้ อยู่ดี ๆ ก็กระโดดเกาะคอเพื่อนที่เดินอยู่ด้านหน้า เราเดินตามหลังก็ต้องรีบควักยาเส้นในมือ หยิบทากที่กำลังดูดเลือดบนคอเพื่อนออกมา เจ้าเพื่อนข้างหน้าก็ไม่แปลกใจ เพราะรู้อยู่แล้วว่าเรากำลังดำเนินการเอาทากออกให้ กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต คล้ายการปาดเหงื่ออย่างไรอย่างนั้น

ครั้งหนึ่งขณะหยุดพัก บังแต๊ะให้ฉันถอดถุงเท้าออกมาตรวจสอบว่ามีทากอยู่ข้างในรึเปล่า ฉันได้แต่ปฏิเสธ และบอกว่าในถุงเท้ามันจะเข้าไปได้ยังไง เส้นใยของถุงเท้านั้นละเอียดมากขนาดนี้ พร้อมทั้งคลำผ่านนอกถุงเท้า ก็ไม่พบว่าน่าจะมีตัวอะไรเกาะอยู่ภายใน แต่บังแต๊ะก็รบเร้าให้ฉันถอดถุงเทาออกให้จงได้ และเป็นอันต้องยอมแพ้ ฉันถอดถุงเท้าออกและพบว่ามีเจ้าทากตัวน้อยกำลังดูดเลือดอยู่บนหลังเท้าฉันจริง ๆ !

ลักษณะทางกายภาพของทาก ที่นุ่ม และไม่มีกระดูก ทำให้การสัมผัสไม่สามารถให้คำตอบได้เลย ว่ามีทากกำลังกินอาหารอยู่บนร่างกายของเราหรือไม่ ถ้าไม่เห็นด้วยตาเปล่า

----------------

เช้าวันที่สามหลังจากอาหารเช้าริมทางน้ำสามแพร่ง เราเลือกที่จะเดินไปน้ำตกใกล้ ๆที่พัก พี่ยิ่งวางเป้าหมายของตัวเองไว้ว่า จะต้องขึ้นไปดูตาน้ำบนยอดเขาให้ได้ แต่ฉันได้แต่คิดในใจ "ใครจะไปขึ้นไหว ตาน้ำก็หมายถึง ที่ที่น้ำผุดออกมาจากใต้ดิน น่าจะอยู่บนยอดเขาโน่น ขึ้นไปคนเดียวเถอะ"

ระยะทางประมาณ 800 เมตรจากที่พักถึงบริเวณน้ำตกพี่ทิดบอกว่า น้ำตกนี้มีชื่อว่า "น้ำตกวังใต้หนาน" บังเอิญกับดอกไม้ดอกหนึ่งที่เนตรเก็บได้บริเวณน้ำตก และตั้งชื่อไว้ว่า "ดอกเหนือหนาน" พี่ยิ่งศิลปินประจำกลุ่มก็เกิดอารมณ์ศิลปิน แต่งเพลงให้เจ้าของดอกไม้และดอกไม้ที่ได้ชื่อใหม่

เพลง เจ้าหญิงแห่งดอกไม้
บนตรอกภูผาสูงชัน มีหยดน้ำใสไหลเย็น
เป็นทางสูง เคล้าความงาม
แห่งดอกไม้สวยตามซอกหิน
..
ชื่อดอกเหนือหนาน หนานเหนือ
อยู่บนภูสูงใต้หนาน
ใครกันเอยเอ่ยนามเช่นนี้
ช่วยแต้มดินแดนให้สวยงาม
หรือเธอเป็นเจ้าหญิงแห่งดอกไม้
พร่างพรายจากดินแดนอันแสนไกล
***เป็นเจ้าหญิงแห่งมวลดอกไม้
เป็นเจ้าหญิงแห่งมวลบุปผา
เป็นเจ้าหญิง เป็นเจ้าหญิง....
..
ขอเด็ดดอกสวยเหนือหนาน
มาเสียบแซมผมเจ้าหญิง
เป็นของขวัญให้แก่เจ้าหญิง น้อย น้อย..จากใจ

กลับจากน้ำตกวังใต้หนาน เราเริ่มออกเดินทางไปยังฐานที่ตั้งใหม่ ครั้งนี้เป็นการเดินทางที่ไม่ไกลมากนัก แต่ด้วยความที่กว่าจะกลับมาจากน้ำตกก็บ่ายคล้อยมากแล้ว กว่าจะมาถึงลานหินริมน้ำที่พักใหม่ของเรา ก็เล่นเอาเย็นย่ำค่ำมืด แสงแดดเริ่มมีน้อยแทบที่จะไม่พอสำหรับเตรียมที่พัก และฟืนไฟ หุงหาอาหาร

เนตรเตรียมผูกเปลเป็นคอนโดสี่ชั้น (ผูกเปลสี่เปลบนต้นไม้คู่เดียวกัน เรียงกันขึ้นไป) ฉันช่วยปักเต็นท์ เพราะพอจะมีทักษะทางด้านนี้บ้างแล้วหลังจากต้องใช้ชีวิตอยู่ในป่ามาหลายวัน พี่ ๆ รับหน้าที่หุงข้าวและทำกับข้าว มื้อเย็นมื้อนี้ต้องใช้แสงเทียนช่วยส่องนำทางให้ช้อนไปตักกับข้าว

แล้วบทเพลงแห่งค่ำคืนก็ดังขึ้นอีกครั้ง..