การบริหารงานบุคคลเป็นศิลปโดยแท้ เพราะมนุษย์มิใช่เครื่องจักรต้องการความรักและความเข้าใจ เปรียบเครื่องยนต์มิได้โดยเด็ดขาด ผู้นำจะต้องรู้จังหวะจะใช้ศิลปอะไรในช่วงไหนที่คนในองค์กรจะเกิดความเชื่อ และยอมรับการเปลี่ยนแปลง นโยบาย สวยหรูวิจิตรเพียงใดหากคนในองค์กรไม่ยอมรับและนำไปปฏิบัติย่อมไม่เกิดประโยชน์
ยอมรับเสมอ หากดีมีประโยชน์ค่ะ
สวัสดีค่ะ ครูแมวตามมาแลกเปลี่ยนด้วยใจที่เป็นไทของครูที่คิดให้ได้ว่า "เราจะคิดนอกกรอบ" ในสภาวะที่อึดอัดได้อย่างไรหนอหากต้องเรียนรู้สุ่การเปลี่ยนแปลง
สวัสดีครับ...ไม่ได้เปิด บล็อกหลายวัน ไม่มีเวลาจริงๆขอสวัสดีย้อนหลังครูอ้อย และครูแมว....การเปลี่ยนแปลงย่อมมีทั้งดีและไม่ดี...ก่อนอื่นต้องทำใจให้เป็นกลางก่อนว่าเราพร้อมหรือยังที่จะเปลี่ยนแปลงกับสิ่งที่ทำอยู่...หากเจตคติไม่คิดจะเปลี่ยนก็ยาก...ยิ่งไม่สร้างความเข้าใจกันก่อน...แบบค่อยเป็นค่อยไป...ต่อให้ผู้บริหารเป็นซุปเปอร์แมนก็ไม่มีทาง...การมีส่วนร่วม...การสร้างความเข้าใจ..การตระหนัก(แท้) และความคาดหวังต่อสิ่งที่กำลังจะมาถึง...เป็นแรงจูงใจที่ดีสำหรับ HRD
สวัสดีค่ะ...คุณ "ajankoy" มนุษย์งาน มนุษย์เงิน มนุษย์สังคม...มนุษย์ไม่ใช่เครื่องจักรดังว่า...และเห็นด้วยที่ว่า การทำงานใด ๆ ก็ตามต้องสร้างความเข้าใจทั้งในเนื้องานและเนื้อใจกันก่อน...งานจึงจะเดินไปในทิศทางที่ดีและถูกต้อง...
ขอบพระคุณมากค่ะ...อย่าลืมดูแลให้ความสำคัญกับสุขภาพตนสุขภาพใจด้วยนะคะ
มาชม
เออ...จริงสินะ...คนเราไม่ใช่เครื่องจักร จึงต้องการความรักและความเข้าใจ...