วันคล้ายวันเกิดจีงเป็นวันที่เราต้องฝืนกิเลส ฝืนความเคยชิน ฝึกความกล้าหาญ

 

            เกือบสี่โมงเย็นแล้วซีนะ....ที่มีเพียงน้ำตกถึงท้อง   ไม่มีอาหารใด ๆ ที่ผ่านเข้าสู่กระเพาะอาหาร ....ผู้เขียนกำลังทำอะไรอยู่ ?  บ้าหรือเปล่าในความรู้สึกของผู้อ่านและคนทั่วไป  ?

 

            วันคล้ายวันเกิดของผู้คนส่วนใหญ่  มักจะตื่นเต้นยินดีเมื่อถึงวันนี้      หลายคนนิยมเลี้ยงฉลองกันเต็มที่       แล้วก็ถือโอกาสทำบุญตักบาตรซึ่งบางคนอาจทำบุญเฉพาะวันนี้เท่านั้น    แต่สำหรับผู้เขียนมันคือวันแก่  วันที่มีอายุขัยเพิ่มมากขึ้น    เปรียบเหมือนดอกไม้บานที่คงอยู่ได้ไม่นานนัก   ไม่มีงานฉลองใดในวันนี้   แล้วก็ไม่เคยมีตั้งแต่เกิด    ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปเพียงแค่สิ่งสมมุติเท่านั้นเอง

 

            กิจกรรมที่ทำเพียงแค่  ขอพรจากแม่และขอบคุณท่านที่ให้กายขันธ์นี้เพื่อให้ได้ทำความดี       จากนั้นก็ตั้งใจรักษาศีล ๘         และทำบุญล้ออายุด้วยการอดอาหาร

 

            ปีนี้เป็นปีที่  ๓  ที่ตัดสินใจทำบุญล้ออายุด้วยวิธีนี้   เพราะเห็นด้วยกับแนวคิดของหลวงปู่พุทธทาส   ซึ่งท่านทำบุญล้ออายุด้วยการงดฉันอาหารในวันคล้ายวันเกิดของท่าน (วันที่  ๒๗ พฤษภาคม)  เมื่อครั้งที่ท่านยังมีชีวิตอยู่      โดยมีญาติโยมให้ของขวัญโดยการร่วมทำบุญล้ออายุมากมายด้วยการอดอาหาร   ไม่มีการถวายภัตตาหารอย่างดี  ไม่มีการถวายปัจจัยจำนวนมากเหมือนพระชื่อดังรูปอื่นๆ   ช่างเป็นความเรียบง่ายงดงามก่อให้เกิดสติปัญญาและแนวคิดมากมาย

 

            ท่านกล่าวว่าเมื่อเราเกิดมาวันแรก   เราก็ไม่ได้กินอาหารเมื่อถึงวันคล้ายวันที่เราลืมตาดูโลก   เราก็ควรจะล้ออายุด้วยการอดอาหารเพื่อให้จิตใจเข้มแข็ง  อดทน  แสดงความกล้าหาญ     และเอาชนะความเคยชินต่าง ๆ ในชีวิต      

 

            จริงซีนะ.... การเอาชนะความหิวก็ยังไม่ยากเท่าเอาชนะความเคยชิน     ในชีวิตของคน ๆ หนึ่ง    ต่างเคยชินในการทำสิ่งต่าง ๆ  ที่ส่งเสริมกิเลสมากมาย   แม้แต่เรื่องง่าย ๆ แค่การตบยุงเมื่อรู้สึกว่ามียุงมากัด   กว่าที่ผู้เขียนจะมีสติเลิกตบยุงก็ต้องใช้เวลานานไม่น้อย        

 

            จริงไหม  ?  บ่อยครั้งที่เรามักทำสิ่งต่าง ๆ  ซึ่งเป็นนิสัยที่ไม่ดี   ใช่ว่าเราอยากทำ   แต่แค่ความเคยชินมันผลักดันให้ทำ   เช่นการนอนดึกตื่นสาย    เปิดโทรทัศน์ทิ้งไว้แล้วหลับไป     การเปิดไฟ  เปิดพัดลม ทิ้งไว้   เป็นต้น....

 

            วันคล้ายวันเกิดจึงเป็นวันที่เราต้องฝืนกิเลส   ฝืนความเคยชิน ฝึกความกล้าหาญ     ฝึกความอดทนเพื่อให้จิตใจเข้มแข็ง     ฝึกเดินทวนกระแสโลก    กระแสสังคม  แม้จะหนักและเหนื่อย  ยากแท้ปานใดก็ควรมีจุดเริ่มต้นเพื่อก้าวให้ถึงจุดหมายปลายทางในวันหนึ่งมิใช่หรือ ?