อ่านบันทึกครูวราภรณ์แล้วแอบปลื้มในความเป็นผู้มีธรรมะกำกับจิตใจ ทำให้ได้แง่คิดในอีกมุมมองหนึ่งค่ะ ขอบคุณสำหรับบันทึกดีดีนี้อีกครั้งค่ะ