..คืบก็ทะเล ศอกก็ทะเล..อย่างไรทะเลก็น่ากลัว

 

 

   ..มองซิมองทะเล  เห็นลมคลื่นเห่จูบหิน บางครั้งยังบ้าบิ่นกระแทกหินดังครืนๆ..

   ..ทะเลไม่เคยหลับไหล ..เธอตอบได้ไหมไฉนจึงตื่น  บางครั้งยังสะอื้น ทะเลยังตื่นอยู่ร่ำไป...

   จริงดังคำร้องของเพลงนี้ .. "ทะเลไม่เคยหลับ" ..ไม่เคยนิ่ง  แม้บางครั้งดูสงบราบเรียบ

   แต่ท่ามกลางความราบเรียบนั้น ก็แฝงไว้ด้วยชีวิต ที่บางครั้งดูสดใสสวยงาม แต่บางคราก็น่ากลัวเหลือใจ

   จริงๆ แล้วผู้เขียนเป็นคนรักทะเล (เพราะเป็นคนดอยเจ้า..)

แต่ทะเลวันนี้ที่..จอมเทียน..ค่อนข้างน่ากลัว  ฟ้าไม่ใส..เมฆไม่สวย ..แต่ก็ดูมีเสน่ห์น่าประหลาด

ดูทะมืนมาก..ก่อนฟ้าจะกระหน่ำสายฝนลงมาแบบไม่ลืมหูลืมตา

ทำเอาวิ่งหลบฝนไม่ทัน  แต่ก็ทันได้ภาพความมืดทะมึน..ความน่ากลัวของทะเลมาฝากเพื่อนๆอยู่ค่ะ

บันทึกด้วยเจ้าเพื่อนยากเหมือนเดิม..มือถือโนเกีย N 72 (โฆษณาให้เขาหรือเปล่าเนี่ย)

ไม่ได้ใช้เทคนิคใดๆ เพราะทำไม่เป็น(จากมือถือ)

แต่ก็สวยอยู่นะคะ...มองเป็นภาพอยู่(ให้กำลังใจตัวเองค่ะ)

ฝากเพื่อนๆ..แทน "ความคิดถึง" นะคะ..

(๑)เมื่อแรก..สงบ นิ่ง สวย

(๒)เมื่อหมู่เมฆเริ่มรวมกัน..เหนือผืนน้ำ

(๓) เมื่อแสงสุริยา..จะพ่ายแพ้หมู่เมฆาที่หนาแน่น

(๔) ยังชอบภาพนี้..ขออีกทีได้ไหม

(๕) ผืนน้ำ..ผืนฟ้า

(๖) ยังอยากซ่าส์อยู่เจ้าค่ะ..

(๗) เมื่อน้ำฟ้าจะไล่คนดอย..

(๘) หนีไม่พ้นความจริง..เมื่อฝนซา ฟ้าก็ใส (แต่ที่จอมเทียนเริ่มมืดแล้ว..)

..เดี๋ยวจะไปเชิญคุณหมอเมฆมาชมค่ะ..