นึกถึงตัวเองให้น้อยลง ใส่ใจผู้อืนให้มากขึ้น

สังคมกว้างใหญ่

 เราย่อมไม่สามารถดำรงอยู่อย่างปกติสุขได้เพียงลำพัง

อย่ามัวแต่เฝ้าคิดถึงผลประโยชน์ส่วนตน

จนละเลยส่วนรวม

 ไม่ไยดีต่อคนรอบข้าง

 

 เราอาจจะกอบโกยได้มากกว่าคนอื่น

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะมีความสุขมากกว่าคนอื่น

ลองนึกถึงตัวเองให้น้อยลง

 และหันมาใส่ใจผู้อื่นให้มากขึ้น

 เราอาจได้ค้นพบว่าการอยู่ร่วมกันแบบถ้อยที่ถ้อยอาศัย

มากมีน้ำใจต่อกัน

 แบ่งปันซึ่งกันและกัน

 

นั่นคือวิถีชีวิตที่อบอุ่นและงดงาม

 

จากหนังสือ พลังใจพลังชีวิต ....