เมืองใหญ่ที่สุด

น่านฟ้า เมืองมุมไบ

เมืองที่มีประชากรมาก(และหนาแน่น)ที่สุดในโลกและทันสมัยมากที่สุดในอินเดียที่ชื่อว่ามุมไบ ด้วยประชากรกว่า 13.9 ล้านคน เพราะอินเดียเป็นอนุทวีปที่กว้างใหญ่ การจะไปรัฐที่สำคัญต่างๆ ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ละรัฐสำคัญๆ ตั้งอยู่กันคนละทิศคนละทาง ถ้าทางเหนือก็ต้องเดลี ทางตะวันตกก็ต้องมุมไบ ทางตะวันออกก็ต้องกัลกัตตาและทางใต้ก็ต้องเป็นเจนไน ซึ่งอยู่ห่างกันหลายพันไมล์ต้องใช้การเดินทางโดยเครื่องบินจึงจะสะดวกที่สุด และแล้ววันหนึ่ง ปลายเดือนพค. 2552  ผมก็มีโอกาสเหมาะเจาะได้ไปเมืองมุมไบเป็นครั้งแรกในชีวิต

 

มุมไบหรือบอมเบย์เก่าเป็นเมืองที่ใหญ่และทันสมัยที่สุดของอินเดีย  มีชื่อเสียงโด่งดังหลายเรื่องไม่ว่าจะเป็นเมืองท่าที่ใหญ่และสำคัญที่สุดของอินเดีย เป็นเมืองแห่งบอลลีวูดที่มีการผลิตภาพยนตร์ที่สำคัญของอินเดียเทียบเท่าฮอลลีวู๊ด เมืองที่มีสลัมคนจนขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก เป็นเมืองที่มีคนชั้นกลางรุ่นใหม่จำนวนมาก ที่มีงานทำมีรายได้ดี จึงเป็นมืองที่เป็นตัววัดทางเศรษฐกิจและการตลาดที่สำคัญ

ผมไปมุมไบเป็นครั้งแรกจึงรู้สึกตื่นเต้นเป็นธรรมดา การเดินทางไปมุมไบ นั้นใช้สายการบิน Kingfisher สายการบิน 5 ดาวแห่งเดียวของอินเดีย อันชื่อ Kingfisher นั้นมาจากนกขนาดเล็กที่มีสีสันสดใสและมีสีแดงของลำตัวที่โดดเด่น สายการบินนี้จึงใช้สีแดงเป็นสีหลักและเป็นสายการบินนี้จัดว่าบริการดีทีเดียว ด้วยสีแดงที่ถูกใจผมแล้วชุดพนักงานบริการบนเครื่องนั้นก็แดงสดใส ดูทันสมัยแถมหน้าตาแอร์แต่ละคนจิ้มลิ้มดี

วันที่ผมบินอากาศดี ท้องฟ้าโปร่ง มีเมฆมาก ผมนั่งริมหน้าต่างแถวแรก เห็นท้องฟ้าและมวลหมู่เมฆสวยงามมากจึงไม่รอช้า บันทึกภาพเก็บเอาไว้ในความทรงจำจนจุใจ

กลับมาที่มุมไบ นึกทีไรก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเรื่อง Slumdog Millionnaire ซึ่งมีที่มาจากสลัมที่เมืองมุมไบ ก็น่าแปลกที่สลัมที่คนเราเข้าใจว่าเป็นแหล่งเสื่อมโทรมนั้น บัดนี้สำหรับผมกลายเป็นความยิ่งใหญ่ที่ทำให้อยากเห็นมาก

ก่อนที่เครื่องบินร่อนลงสู่สนามบินมุมไบ ผมจึงได้มีโอกาสเห็นภาพสลัมจากที่นั่งริมหน้าต่าง ต้องยอมรับว่าตื่นตาตื่นใจมาก เมื่อมองจากบนฟ้า เป็นเพิงอิฐตั้งชิดติดกันไม่มีช่องว่างเลยและติดรั้วสนามบินนานาชาติเมืองมุมไบเลยทีเดียว ถ้าเป็นดอกเห็ดก็เป็นดอกเห็ดที่ขึ้นหนาแน่นเต็มไปหมด ไม่เห็นพื้นดินเลย เห็นภาพสลัมก็นึกถึงเรื่องสลัมด๊อกทันที

สนามบินเมืองมุมไบนั้นถือว่าใช้ได้เลย ทันสมัยดี จากสนามบินผมเดินทางไปเข้าพักที่โรงแรม Leela ชื่อเหมือนลีลาในภาษาไทย ผมได้พบกับคุณไตรโลก (มีภรรยาคนไทยด้วย) แหม นับว่าการไปมุมไบครั้งแรกของผมนี้มีประเด็นน่าสนใจให้ติดตามหลายเรื่อง

โรงแรมนี้ใหญ่ทีเดียว ด้วยพื้นที่ มีต้นไม้มากมายดูร่มรื่นดี คุณไตรโลกมารับด้วยตัวเอง  เป็นชายหนุ่มใหญ่ เป็นคนอินเดียที่หน้าตาดี อัธยาศัยนั้นก็ไม่ยิ่งหย่อนกัน ยิ้มแย้มต้อนรับขับสู้อย่างดี ทำให้ผมรู้สึกคุ้นเคยและเป็นกันเองอย่างรวดเร็ว เรามีเรื่องคุยกันมากโดยเฉพาะความอยากรู้ของผมเกี่ยวกับคนอินเดียซึ่งคุณไตรโลกก็ตอบได้อย่างน่าฟังทุกเรื่องไป เสียดายที่มีเวลาน้อย จึงไม่ทันจะได้บันทึกข้อมูลอะไรมากมาย

มุมไบสำหรับผม เป็นเมืองที่ใหญ่เหลือเกิน จากริมทะเลเข้ามา มีตึกและบ้านเรือนตั้งอยู่ค่อนข้างหนาแน่น มีภูเขาเรียงรายโดยรอบ ช่วงติดกับสนามบินบ้านเรือนหนาแน่นมากทีเดียว มองจากเครื่องบินน่าตื่นตาตื่นใจยิ่งนัก

เป็นเมืองที่ได้ชื่อว่ามีประชากรมากและหนาแน่นที่สุดในโลกแซงหน้าเซี่ยงไฮของจีนแบบช่วงตัวเดียว จากหน้าต่างเครื่องบินเช่นกันผมเห็นมีสะพานใหญ่ๆ หลายแห่ง ผมไม่ได้มีโอกาสผ่านเข้าเมืองจริงๆ ซึ่งทราบมาว่าใช้เวลาเดินทางนานมากเพราะรถติดน่าดู เลยได้แต่อยู่แถวชานเมืองกับสนามบิน

ขากลับ เจอภาพสวยๆ ของหมู่เมฆอีก เลยอดใจไม่ได้ ต้องบันทึกเก็บไว้ในความทรงจำ ว่านี่คือน่านฟ้าเมืองใด ช่างสวยขาดใจ มุมไบเจ้าเอ๋ย