รูปนี้ ไม่ใช่แร้ง แม้จะดูเหมื๊อน เหมือน

Mynanotvulture

บ้านเราไม่ได้เห็นแร้งกันนานแล้ว

แต่คนที่บ้าการเมืองบอกว่า เห็นอยู่บ่อย ๆ บินไปบินมาแล้วเที่ยวหยบอยู่ (สงสัยหลอกด่าใครแหงมเลย ^ ^)

แต่แร้งก็ยังมีเหลืออยู่ในโลก ส่วนใหญ่คือในอินเดียและปากีสถาน

แต่แร้งกำลังใกล้สูญพันธุ์เต็มที

สิบปีที่ผ่านมา แร้งเหลือเพียง 1 ใน 20 จากเดิมเท่านั้น

สิ่งที่น่าแปลกใจ ไม่ใช่เกิดจากโลกร้อน

แต่เกิดจากยาแก้ปวดที่เราใช้กันเป็นประจำ

ไม่ใช่แร้งแย่งกินยา จึงถูกล่า

แต่เพราะในถิ่นแร้งชุม เขาเลี้ยงสัตว์ไว้ใช้งาน และเมื่อสัตว์เจ็บป่วย เขาก็ป้อนยาแก้ปวดต้านอักเสบให้สัตว์กิน จะได้ใช้งานสัตว์ต่อ

เมื่อสัตว์ตาย ประเพณีที่ปล่อยซากสัตว์ไว้ให้แร้งจัดการต่อก็ยังอยู่

แต่ซากสัตว์เหล่านี้ มีสารเคมีที่มาจากยาแก้ปวดอยู่ และสารเคมีเหล่านี้ เป็นสิ่งแปลกปลอมในระบบร่างกายของแร้ง และทำให้แร้งไตวาย

ผลคือ เกิดการล้มตายเป็นอีแร้งร่วง เพราะไตวาย

ก็เป็นบทเรียนว่า ขนาดอีแร้งยังตาย แล้วคนจะไปเหลือเหรอ

บ้านเรา สารเคมีในพืชและสัตว์น่ะ ชุมยิ่งกว่ายุงซะอีก

มะเร็งกลายเป็นปัญหาอันดับหนึ่งของประเทศมาหลายปี ไม่ต้องเดาให้เสียเวลาว่าทำไม

นี่ขนาดไข่ปลอมจากจีนยังไม่ได้เข้ามานะนี่ ยังขนาดนี้

นี่ถ้าเจอเมืองไทยเข้า แร้งคงดีใจ ที่รีบสูญพันธุ์

 

 

อ้างอิง

http://en.wikipedia.org/wiki/Diclofenac