ความกระด้างของน้ำมีอยู่ 2 ลักษณะ คือ ความกระด้างชั่วคราว และความกระด้างถาวร มาตรฐานความกระด้างของน้ำดื่ม อยู่ที่ไม่เกิน 100 มล./ลิตร สำหรับน้ำใช้หรือน้ำบาดาล จะอยู่ที่ไม่เกิน 300 มล./ลิตร น้ำที่มีความกระด้างจะสังเกตุง่ายๆ คือ ล้างสบู่จะไม่ค่อยมีฟอง...และ ถ้าวางไว้ทิ้งไว้ ในภาชนะกว้างๆ เช่นกะละมัง เป็นคราบขาวลอยอยู่หรือ เมื่อต้มจะเป็นตะกรัน

ความกระด้างชั่วคราว คือ ความกระด้างที่เป็นแคลเซี่ยมคาร์บอเนต หรือหินปูนนั่นเอง...ซึ่งความกระด้างชนิดนี้่จะกำจัดออกได้โดยการต้ม ....และแคลเซียมคาร์บอเนตจะตกตะกอน เกิดเป็นตะกรันนั่นเอง ...ถ้าเป็นตะกรันแล้วน้ำที่ต้มก็ดื่มได้ตามปกติ  เพราะความกระด้างในน้ำจะลดลงแล้ว หรือถ้าจะให้สะดวก ก็ใช้เครื่องกรองที่เป็นระบบเรซินธรรมดา ที่มีขายอยู่ทั่วไปก็ได้แล้วคะ...ไม่ยุ่งยาก หรือซับซ้อนอะไร

ความกระด้างถาวร คือความกระด้างที่เกิดจาก แคลเซียมคลอไรด์ หรือแคลเซี่ยมซัลเฟต ส่วนใหญ่จะเกิดกับน้ำกร่อย...ไม่สามารถกำจัดได้....ไม่สามารถจะใช้วิธีการกรองโดยปกติได้ ...ต้องใช้ระบบ RO ซึ่งมีต้นทุนสูงมาก...ซึ่งถ้าใครเจอน้ำชนิดนี้...ก็บอกได้คำเดียวคะว่า....หาแหล่งน้ำใหม่ได้เลยคะ...