บันทึก นนทรีเมืองดาบ รุ่น ๑
ตอน ซ้อมใหญ่-รับปริญญา
ที่สิบสอง กรกฎา ห้าโมงครึ่ง แม้จะห่วง คำนึง ถึงโฉมศรี
ก็จำใจ ไกลเคหา อีกครานี้ เข้าพิธี ซ้อมใหญ่ รับปริญญา
สองลูกน้อย ต่างกลับ มาเยี่ยมบ้าน เพราะว่าปิด เทศกาล เข้าพรรษา
และปิดวัน อาสาฬ หบูชา พอลูกมา พ่อไป ยังไงกัน
ขอคุณพระ คุ้มครอง สองลูกน้อย พร้อมเจ้ากลอยใจข้าให้สุขสันต์
ด้วยจำเป็น ต้องไป เพียงสามวัน จะมารับ จอมขวัญ สองลูกยา
ที่สิบสาม ตีสี่ครึ่ง พร้อมคณะ เข้าพักที่ วนศาสตร์ สมปราถนา
เพื่อประหยัด ค่าใช้จ่าย และเวลา เพราะต้องมา พักนอน ค่อนหลายวัน
แล้วไปที่ สหกรณ์ ในตอนสาย ซึ่งนัดจ่าย ครุยตามนัด ไม่ผัดผัน
เสร็จแล้วไป จับจ่าย ซื้อของกัน ส่วนตัวฉัน ได้เชิ้ตขาว มาหนึ่งตัว
ภาคบ่ายพัก เอาแรง กันดีกว่า เป็นเพราะว่า ค่อนข้าง จะปวดหัว
จากการไป ช็อปปิ้ง เป็นส่วนตัว ต้องปวดหัว ด้วยรถรา มากเกินไป
ที่สิบสี่ เจ็ดโมงครึ่ง อาจารย์นัด เพื่อจะจัด แถวเข้า ไปซ้อมใหญ่
ใต้อาคาร ศร.สาม ตามนัดไว้ จัดแถวได้ ตอนเรียงสี่ มีหลายตอน
ด้วยจำนวน สองพันห้า ร้อยกว่าท่าน คณาจารย์ เรียกขาน กันเหนื่อยอ่อน
กว่าจะเข้า แถวจัด ตามขั้นตอน คณาจารย์ ต่างล้าอ่อน สะท้อนใจ
ถ้าเป็นเด็ก อนุบาล ท่านเอาอยู่ แต่นี่ท่าน คงรู้ ว่าผู้ใหญ่
จึงได้แต่ เหนื่อยอ่อน สะท้อนใจ เพราะพูดไป คือบัณฑิต ศิษย์ท่านไง
เก้าโมงตรง เคลื่อนจาก ศร.สาม เดินไปตาม ถนน มีคนให้
ช่อดอกไม้ ถ่ายรูป กำลังใจ ขึ้นบันได อาคาร จักรพันธ์
ผ่านซุ้มธง เกียรติยศ กำหนดให้ ทุกคนได้ รับเกียรติ อย่างมหันต์
เข้านั่งใน อาคาร จักรพันธ์ ต่อจากนั้น รองอธิการ ท่านแนะนำ
ว่าวันนี้ ซ้อมใหญ่ มีสองรอบ หากภาคเช้า ทำชอบ ไม่ซ้อมซ้ำ
ให้ทุกคน ทำตาม ที่แนะนำ ภาคบ่ายทำ ทุกอย่าง เหมือนวันจริง
หนึ่งสองชิด จำไว้ ให้แม่นมั่น เอางานนั้น หมายว่า ไม่มีสิ่ง
แปลกปลอมอยู่ในมือให้ประวิง ชายคำนับ ผู้หญิง ถอนสายบัว
เพลงสดุดี พระเกียรติ ต้องขับร้อง เป็นทำนอง เทิดพระเกียรติ พระเจ้าอยู่หัว
ที่พระองค์ ทรงห่วงใย คนไทยทั่ว องค์สมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว ทรงพระเจริญ
โดยอาจารย์ ธวัชชัย เป็นผู้สอน ให้ร้องตาม ทีละตอน ไม่ขัดเขิน
ต้องร้องให้ ชัดถ้อย ชัดคำเชิญ ไพเราะเพลิน เทิดพระเกียรติ สดุดี
เพราะมัวแต่ ถ่ายรูปหมู่ ให้ดูดี เลยไม่มี ข้าวทาน กันหลายคน
ขอขอบคุณ สมาคมศิษย์เก่า เกษตรศาสตร์ บริการเรา มาหลายหน
ในครั้งนี้ แม้มีให้ ไม่ครบคน อาจสับสน ตอนรับ กับจำนวน
บ่ายโมงตรง เข้าห้อง ซ้อมอีกครั้ง ตามที่นั่ง จัดไว้ ได้สัดส่วน
ทำทุกอย่าง เหมือนวันจริง เพื่อคำนวณ เวลาด้วย จึงควร ระวังตัว
บรรยากาศ การซ้อมใหญ่ ในวันนี้ จบด้วยดี แม้ว่า จะปวดหัว
เพราะต้องยืน และนั่ง ระวังตัว และเกร็งกลัว ผิดพลาด จะเสียการ
หกโมงเย็น เป็นอัน ว่าซ้อมเสร็จ ต่างก็เหน็ด เหนื่อยกาย กันทุกท่าน
ทั้งบัณฑิต และบรรดา คณาจารย์ กราบขอบคุณ ทุกท่าน ช่วยดูแล
เปรียบบิดร มารดา ดูแลบุตร ด้วยห่วงใย สุดสุด เริ่มตั้งแต่
เริ่มเข้าเรียน ถึงปัจจุบัน ไม่ผันแปร ยังห่วงใย ถึงแม้ รับปริญญา
ได้พักผ่อน สามวัน หลังซ้อมใหญ่ ทุกคนได้ ผ่อนคลาย ตามประสา
กับครอบครัว สุขสันต์ นันทนา รอเวลา เข้ารับ นับวันคืน
ท่านมานิจ เอางาน อาการหนัก ท่านสุจินต์ เพื่อนรัก ปลุกให้ตื่น
พร้อมกับยื่น เงินให้ เพื่อใช้คืน ลืมตาตื่น เอางานปั๊บ รับเงินเชียว
ท่านมนูญ ก็เอางาน เอาการอยู่ ยกมือชู ตั้งฉาก จากจุดเขียว
กลัวจะลืม เอางาน เพียงคนเดียว แหมรอบคอบ จริงเชียว ท่านอาจารย์
ที่สิบแปด กรกฎา เพลาสาย เต๊ะท่าถ่าย รูปกัน อย่างพลุกพล่าน
กับผองเพื่อน ครอบครัว และอาจารย์ เป็นหลักฐาน ดูต่างหน้า ว่าคำนึง
แล้วพร้อมกัน ที่อาคาร ศร.สาม เป็นไปตาม เวลา สิบเอ็ดครึ่ง
ตอนเรียงสี่ ตามเลขที่ เสร็จแล้วจึง ออกเดินถึง อาคาร จักรพันธ์
ท่ามกลางมิตร และครอบครัว รั้วสองข้าง ทุกคนต่าง ร่วมยินดี มีสุขสันต์
ส่งยิ้มให้ เต็มที่ ยินดีกัน เป็นเที่ยงวัน อันมีค่า น่าจดจำ
แม้เปลวแดด แผดเปรี้ยง เที่ยงวันร้อน หลายคนค่อน ข้างร้อน งอนหน้าง้ำ
เหงื่อไหลล้าง ลิปส์แป้ง ต้องแต่งซ้ำ บ้างงึมงำ จำต้อง เมคอีกที
ปรับแถวตอน เรียงสี่ เป็นเรียงหนึ่ง เสร็จแล้วจึง ลอดซุ้มธง แห่งศักดิ์ศรี
อย่างสมเกียรติ ที่เป็น ลูกนนทรี แล้วเข้านั่ง ประจำที่ ตามเวลา
(มีต่อ...หน้า ๔๐)
