รู้จักตนเอง

บริหารตัวเอง...ให้เก่งในแบบ “คุณ”

คนสมัยนี้สามารถก้าวสู่จุดสูงสุดของวิชาชีพได้ โดยอาศัยความฉลาดบวกกับความทะเยอทะยาน ปัจจัยเก่าๆ เช่นอายุงาน ไม่ใช่อุปสรรคในการก้าวขึ้นสู่ความสำเร็จอีกต่อไป

เมื่อเราต้องทำงานไปอีกนาน อาจจะถึง 50 ปี เราจึงควรรู้จักตัวเองเป็นอย่างดี โดยตั้งคำถามกับตนเอง ดังนี้

1.  ฉันมีจุดเด่น จุดด้อยอะไร: เราทุกคนมีงานบางอย่างที่ถนัดและไม่ถนัด เราจึงไม่ควรเสียเวลาไปกับสิ่งที่เราไม่มีความเชี่ยวชาญ

2.  ฉันทำงานแบบไหน? :  คนเรามีแบบฉบับการทำงานที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับบุคลิกภาพของแต่ละคน เราอาจจะปรับปรุงแบบฉบับการทำงานของตัวเองได้บ้าง แต่คงไม่ถึงขั้นปรับจากหน้ามือเป็นหลังมือได้

3.  ฉันเป็นนักอ่าน หรือนักฟัง? :  เป็นสิ่งแรกที่เราควรถามตัวเอง หลายคนยังไม่รู้ว่าตนเองเป็นคนแบบไหนกันแน่ การไม่ใส่ใจสิ่งเหล่านี้อาจนำความเสียหายมาสู่ตนเองได้ เมื่อเราพยายามจะเป็นอีกอย่างที่ไม่ใช่ตนเอง สิ่งเหล่านั้นมักส่งผลร้ายกลับมา

                4.  ฉันเรียนรู้อย่างไร? :  บางคนเรียนรู้จากการจดโน้ตเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองลืม บางคนเรียนรู้จากการลงมือทำ บางคนเรียนรู้จากการพูด เช่น ทนายหรือผู้วินิจฉัยโรคทางการแพทย์ 

สิ่งสำคัญก็คือ อย่าพยายามเปลี่ยนตัวเอง แต่จงพยายามทำงานให้ดีขึ้น และควรเลี่ยงงานที่ไม่ถนัด

5. ฉันให้คุณค่ากับอะไร? :  การจะรู้คุณค่าหรือหลักการของตัวเองได้ เราอาจใช้แบบทดสอบที่เรียกว่า "กระจกเงา"  (Mirror Test) เริ่มต้นด้วยการมองกระจกเงาแล้วบอกกับตัวเองว่า เราอยากเห็นตัวเองในกระจกเงาเป็นอย่างไร แต่ก็ต้องดูมาตรฐานหรือกฎระเบียบขององค์การควบคู่ไปด้วย เพราะถ้าเราทำงานในองค์การที่ไม่ยอมรับในสิ่งที่เราตั้งใจจะทำ งานของเราย่อมไม่บรรลุผล

6.  ฉันเหมาะกับงานแบบไหน? :  คนที่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน มักมองหาโอกาสที่เหมาะสมให้กับตนเองเสมอ เพราะเขารู้จุดแข็ง รู้วิธีการทำงานและรู้ว่าตนเองให้คุณค่ากับอะไร การรับรู้ถึงสิ่งเหล่านี้จะช่วยเปลี่ยนคนที่ทำงานแบบธรรมดาๆ ให้กลายมาเป็นคนทำงานที่โดดเด่นได้

7.  ฉันควรสร้างสรรค์อะไรให้กับงาน? :  ในอดีตคนทำงานไม่ค่อยถามคำถามนี้ เพราะพวกเขามักทำงานแบบรับคำสั่ง แต่หลังปี พ.ศ. 2500 เป็นต้นมา คนทำงานในบริษัทหรือองค์การไม่ได้ทำงานแบบรับคำสั่งอีกต่อไป พวกเขาเป็นคนรุ่นใหม่ที่เริ่มตั้งคำถามว่า “ฉันควรทำอะไร” แต่การจะตอบคำถามนี้ได้ เราต้องรู้องค์ประกอบสำคัญ 3 อย่างก่อนคือ “สถานการณ์นั้นต้องการอะไร”  “เราควรทำอะไรมากที่สุดเพื่อตอบสนองสถานการณ์นั้น” และสุดท้ายต้องรู้ว่า “ผลลัพธ์ที่ได้จะมีความแตกต่างอย่างไร”

                เมื่อมีการสร้างสรรค์งานใหม่ แผนงานนั้นควรมีระยะเวลาไม่เกิน 18 เดือน และเราควรตั้งเป้าหมายให้สูงเข้าไว้ แต่ก็ต้องอยู่ในขอบเขตที่สามารถทำได้ สิ่งที่เราจะทำต้องมีคุณค่า ต้องสร้างความแตกต่าง และท้ายสุดคือ ต้องวัดผลได้

8.  รับผิดชอบในความสัมพันธ์กับผู้อื่น : 

-  ยอมรับความมีตัวตนของแต่ละคน ด้วยการเรียนรู้จุดแข็ง ประสิทธิภาพในการทำงาน และคุณค่าของเพื่อนร่วมงาน

-  ต้องมีการสื่อสารและมีปฏิสัมพันธ์ต่อกัน

9.  ครึ่งหลังของชีวิตการทำงาน :  การรู้จักที่จะจัดการกับตนเองสำหรับชีวิตการทำงานในครึ่งหลัง เป็นสิ่งสำคัญ มีหลักปฏิบัติง่ายๆ 3 ประการ คือ 

      -  มองหาสิ่งใหม่เช่น เปลี่ยนบริษัท หรือเปลี่ยนอาชีพใหม่ 

      -  มองหาอาชีพเสริมควบคู่กับงานเดิมที่ทำอยู่  เช่น ลองทำงานกับองค์การแบบ NGO อาทิตย์ละ 10 ชั่วโมง หรือทำงานธุรการให้กับโบสถ์

      -  เริ่มต้นทำงานเพื่อสังคม

จากบทความที่นำมาให้อ่านนี้เป็นของ กาญจนา กาญจนทวี เขียนไว้น่าสนใจ ดิฉันคิดว่าหากเรารู้จักตนเองในทุกแง่มุมแล้ว เราจะสามารถทำงานที่รับผิดชอบให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด รู้จักเปลี่ยนแปลงรูปแบบการทำงาน จากที่เคยทำตามคำสั่งมาเป็นผู้มีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ และทำงานที่ตนเองถนัด เราต้องรู้จักบริหารตนเอง เพื่อสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ให้กับงานที่เราทำตลอดเวลา