• เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ

เตรียมความพร้อมกันลงมือเขียน

  ในโลกนี้ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ แม้แต่มนุษย์ที่พระเจ้าสร้างจากฉายาของพระองค์ที่ว่าสมบูรณ์ที่สุด ยังต้องตกอยู่ภายกฎแห่งไตรลักษณ์ เตรียมความพร้อมกันเสมอ เพื่อการพบเจอความไม่สมบูรณ์  

เมื่อวาน ได้เข้าร่วมประชุม ณ ห้องประชุมคณะวิทยาศาสตร์ เรื่องเกี่ยวกับการทำวิจัยการจัดการความรู้ฯ เราทั้งให้ความเห็น เถียง ข้อเสนอแนะฯ ระหว่าง อุ๋ม เอก เบียร์ และทุกอย่างก็ยุติลง ส่วนตัวผม รับหน้าที่ในการเขียนงานวิจัย โดยให้อุ๋มเป็นคนถามข้อมูลจากเบียร์ และให้เบียร์เป็นผู้ให้ข้อมูล เบียร์เสมือนถังเบียร์ที่อุ๋มจะเข้าไปตักเบียร์มาให้เอกพิจารณา เมื่อเอกพิจารณาเรียบร้อย ก็ส่งมาให้อุ๋มและเบียร์วิจารณ์ ว่ามีดีกรีมากน้อยเพียงใด พอจะตอบปัญหาวิจัยได้ไหม ดังนั้น สิ่งที่ผมต้องเตรียมให้ดีคือ แน่ใจหรือว่าผมเขียนแล้วคนพิเศษจะอ่านแล้วรู้เรื่อง เรื่องนี้เราก็เถียงกัน ว่าจะเขียนแบบไหนดี ภาษาวิชาการหรือ หรือว่าภาษาชาวบ้าน ข้อยุติคือ ภาษาที่เป็นกลาง และภาษาที่เป็นกลางนี้ ผมเป็นแฟนหนังสือของ อ.สมภาร พรมทา (ไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัว เคยเห็นท่านมาสอบวิทยานิพนธ์ของเพื่อนสมัยที่เรียนที่มหิดลเท่านั้น) ผมรู้สึกว่า อาจารย์ท่านเขียนได้ละเอียด รัดกุม และที่สำคัญ ผมได้ขบคิด (ชวนให้ติดตาม) ผมอยากเขียนได้อย่างนั้นบ้าง แต่เมื่อพลิกปูมประวัติ กว่าท่านจะมาถึงวันนี้ ท่านฝึกฝนมาอย่างหนัก และแล้ว ผมก็ต้องจ๋อย หวนกลับมาคิดว่า ผมจะทำได้มากน้อยแค่ไหนกัน และข้อสรุปในที่ประชุมคือ เขียนไปตามธรรมชาติ อย่างไรก็ตามผมก็ต้องหยิบหนังสือของ อ.สมภารขึ้นมาพิจารณาอย่างถี่ถ้วนและให้เวลามากๆ กับงานของท่าน เพื่อซึมซับความรู้และการเสนอความรู้ที่ตกผลึกในความคิดของท่านผ่านทางวรรณกรรม ผมอาจได้ผลึกนั้นมาไม่มากก็น้อยเพื่อการจัดการความรู้ในการเสนองานและอื่นๆที่เกี่ยวข้องต่อไป 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

  คำสำคัญ (keywords): ศาสนาและปรัชญา 
  หมายเลขบันทึก: 27632
  เขียน:  
  แก้ไข:  
  ความเห็น: 3
  อ่าน:
  สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (3)

อาจารย์ภีมถามว่า

ทำไมต้องให้เบียร์บอกเรื่องราวผ่านอุ๋ม แล้วให้อุ๋มเล่าเรื่องผ่านไปยังพี่เอก

งงงงงงงงง

อ๋อมาจากข้อมความนี้เอง หาที่มาเจอแล้ว อิอิ

น่าจะเขียนแบบจัดการความรู้ คือ
1)มีวัตถุประสงค์/เป้าหมายในเรื่องที่จะเขียน
2)มีวัตถุประสงค์/เป้าหมายว่าจะให้ใครอ่าน

นึกได้เบื้องต้นเท่านี้ครับ

โห เบียร์นี่ เมื่ออุ๋มถาม อุ๋มจะได้ความรู้จากเบียร์ (ยัยอุ๋มน่าจะเป็นคนชอบสงสัยอยู่นะ...) ผมนั้นชอบฟัง ไม่ชอบถาม หากไม่เจออะไรๆที่เป็นแรงจูงใจ เมื่อผมได้ฟัง ผมก็จะเอามาเรียบเรียง จากนั้น ก็ให้ผู้เชี่ยวชาม (ชาญ) ทั้ง ๒ พิจารณา แน่นอนละ มันต้องมีฉบับร่างเพื่อแก้ไขเพิ่มเติมภายหลังกระมัง

เขาคนหนึ่ง ฉันคนหนึ่ง เธอคนหนึ่ง เราสามคน ดวงคนหนึ่ง เป็นสี่คน เรียนรู้ร่วมกัน หากถูกถาม เดี๋ยวจะรู้เพียงคนเดียว