ทัมใจ...บวดหาย..ชิดซ้ายได้เลย

อีกหนึ่งวันของ นบอ. ที่ลืมไม่ลง...
ในช่วงที่ป้าเจี๊ยบถูกส่งไปอบรมหลักสูตรนักบริหารสถาบันอุดมศึกษา(นบอ.) ย่างเข้าวันที่ 7 (25/6/52) หัวข้อเรื่องของวันนี้ทั้งวันคือ การวางแผนกลยุทธ์องค์กร...ชื่อเข้มแข็งดี ฟังแล้วเหมือนกำลังจะเตรียมการทำศึกสงคราม

ป้าเจี๊ยบคิดว่าไพร่พลร่วมรบ 50 ชีวิตที่นั่งอยู่ด้วยกัน ล้วนมีประสบการณ์ในการทำแผนกลยุทธ์กันมาแล้วแบบว่า...มากบ้างน้อยบ้าง แตกต่างกันไป แล้วแต่ว่าองค์กรของใครจะปลื้มวิธีการของเจ้าสำนักใด

วันนี้เราเปิดใจรับฟังความรู้ใหม่ๆ เกี่ยวกับแนวคิดสารพัดทฤษฎีด้านการวางแผนยุทธศาสตร์เพื่อพัฒนามหาวิทยาลัยจากวิทยากรผู้เปี่ยมไปด้วยพลัง ทำให้ตลอดช่วงเช้าสหายร่วมรบล้วนกระฉับกระเฉง มีท่าทีกระตือรือร้นกันดี

แต่ทว่าครั้นถึงช่วงบ่าย เมื่อเนื้อหาลงลึกมีรายละเอียดสารพัดสารเพมากขึ้น.. มากขึ้น.. และมากขึ้น...ป้าเจี๊ยบก็เริ่มไม่ถูกจริต..อะไรหว่า...ทำไมถึงต้องทำอะไรมากมาย วุ่นวายกันขนาดนี้หนอ

     มีทั้งทำแบบนี้ตามคนนั้น ทำแบบนั้นตามคนนี้ ทำแบบโน้นตามคนโน้น
     แบบว่ามีนายเบื้องบนกำกับเยอะไง.. และนายทั้งหลายก็ไม่เคยหันหน้ามาคุยกันเพื่อหาวิธีให้ลดความซ้ำซ้อนเลย ต่างคนต่างตั้งกฎกติกาด้วยอำนาจที่มีอย่างระเริงใจ
     ยุบยิบ.. หยุมหยิม.. เยอะแยะ..ไปหมด

ทำไมจึงไม่มีวิธีเรียบง่ายที่มีประสิทธิภาพ และสร้างความสุขให้คนทำงานบ้างเลย มิน่าเล่า หลักสูตรบริหารการศึกษามหาบัณฑิตฉบับปรับปรุง ที่เพิ่งนำเข้าสภามหาวิทยาลัยเพื่อขออนุมัติไปเมื่อเดือนก่อน เจ้าของหลักสูตรถึงได้ใส่วิชา "การบริหารความเครียด" ไว้ด้วย ???

พอเริ่มจิตใจไม่ผ่องใส ป้าเจี๊ยบก็หันไปดูท่าทีของสหายร่วมรบว่ามีกระบวนยุทธ์อย่างไรกันบ้าง ปรากฏว่ากระบวนท่าที่บางคนเริ่มใช้คือ กุมขมับ.. เท้าคาง.. ขมวดคิ้ว.. จนทำให้ป้าเจี๊ยบนึกถึงรูปภาพหน้าซองยาทัม(ทัน)ใจ ยาบวด(ปวด)หายขึ้นมาทันที

ยิ่งฟังไป ก็ยิ่งสังเกตเห็นว่า สหายผู้ทำตัวประดุจนายแบบนางแบบหน้าซองยาทัมใจ/บวดหาย มีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่วิทยากรยิ่งแสดงพลังมากขึ้น

เมื่อเห็นเช่นนั้น ป้าเจี๊ยบก็กลับมาอารมณ์ดีตามปกติ เริ่มทะยอยเก็บภาพนายแบบนางแบบทั้งหลายเอาไว้ อิ อิ อิ... เพื่อบันทึกความเอาจริงเอาจังในการเรียนรู้ของเพื่อนๆ

.....เป็นความทรงจำดีดี...คลายเครียดเจ้าค่ะ...