นานแล้วนะ ไม่ได้ มาเขียนบันทึกถึงลูก เป็นธรรมดา ที่คนเราเมื่อแต่งงานมีครอบครัวแล้ว สิ่งที่เราต้องการลำดับต่อไป คือลูก ครอบครัวเรามีลูกคนแรก หลังแต่งงานได้ ไม่นาน เราดีใจมากที่มีลูกชายที่น่ารัก แต่ ลูกคนนี้ค่อนข้างขี้โรคนะ ตอนเล็กๆ เข้าออก รพ บ่อย มีอาการชัก น้ำเหลืองเสียเป็นผื่นทั่วตัว ไม่นับที่ผอมมากๆ เกือบตกเกณฑ์ ทุกคนในครอบครัวจะรักมาก เพราะเป็นหลานคนแรก จากวันนั้น จนมาถึงตอนนี้ 13 ปีแล้วนะลูก เราผ่านอะไรกันมามากมาย เราเคยคาดหวัง วาดหวังอนาคตลูกไว้อย่างสวยหรู แต่ มีแต่เราเท่านั้นที่รู้ว่า มันจะเป็นไปได้แค่ไหน ไม่เป็นไรนะ เราผ่านจุดนั้นไปแล้ว เรารับกับทุกสิ่งทุกอย่างที่ลูกเป็นได้แล้ว แม้ว่าบางครั้ง บางครั้งเท่านั้นนะ ที่เราจะยังมีอาการเจ็บปวด กับความเป็นจริงของลูกอยู่บ้าง ซึ่งก็เป็นธรรมดาของคนเป็นพ่อแม่ ไม่นานมานี้ เราเคยพูดกันเรื่องนี้อีกครั้งหนึ่ง กับพ่อของลูก ซึ่งโชคดี ที่เรามีความคิดเห็นไม่แตกต่างกันมาก ทำให้เรามองเห็นตรงกันว่า ขณะนี้ ตอนนี้ ลูกก็มีความสุขของลูกระดับหนึ่ง เป็นความสุขที่เราให้ลูกได้โดยไม่ยากนัก ความสุขที่เรียบง่าย นั่นคือการยอมรับในตัวตนของเขา รับทุกอย่างโดยไม่มีข้อแม้ใดๆ แต่เราก็ยังไม่หมดความพยายามในการที่คอยกระตุ้นลูก เอาใจช่วยลูก ให้กำลังใจลูก ในการเรียนของเขา ขอให้เขาได้มีแค่ความรู้สึกอยากเรียน อยากอ่าน อยากเขียน แค่นี้ เราก็ดีใจแล้ว เราจะไม่ฝันไปไกลเหมือนครอบครัวอื่นนะลูก เราขอแค่นี้ก่อนจริงๆ แม้จะคิดว่าเราจะไม่เปรียบเทียบกับใคร แต่ในความเป็นจริง มันมีมากกว่านั้น มันก็ต้องมีบ้างที่เห็นลูกคนอื่นมีอนาคตดี มีการศึกษาที่ดี สิ่งแวดล้อมที่เต็มไปด้วยการส่งเสริมการเรียนรู้ มันก็อดสงสารลูกไม่ได้นะ แต่โชคดี ที่เรามีคนที่เข้าใจเรา เขาก็จะบอกว่า ไม่ต้องคิดมาก ได้ยินเสียงอะไรมั๊ยล่ะ เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของลูกๆ 3 คน นั่นไง คือความสุขของเขา เด็กๆ เสแสร้งไม่เป็นหรอก สนุกมีความสุขเขาก็หัวเราะ มีความทุกข์ไม่สบายใจเขาก็แสดงออกมาให้ เราเห็นจาก สีหน้า ท่าทาง การร้องไห้ จริงสินะ จะสุข จะทุกข์ อยู่ที่ใจเรา ที่คนในครอบครัวเรา ถ้าเราเข้าใจกัน ว่าที่แต่ละคนแสดงออกมา สื่อออกมาให้ เรารู้นั้น เป็นความรู้สึกแบบไหน ต้องการอะไรจากเรา และได้รับการตอบสนองที่ตรงตามความต้องการ ความสุขมันก็หาได้ไม่ยากนัก มาถึงตอนนี้ ถ้าเราจะร้องไห้บ้าง หัวเราะบ้างกับความเป็นไปของชีวิต มันก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกหรอก จริงมั๊ยลูก ขอให้เรามีกำลังใจในการดูแลกันและกันในครอบครัว ลูกชาย 3 คน ซึ่งแต่ละคน ต่างมีปัญหากันคนละมุม ด้วยเถิดนะลูกรัก รับโค้ดเพลง โดยสารมากับกำลังใจ - เสถียร ทำมือ คลิกที่นี่
อย่าละวางกับการให้ความรักต่อคนรอบข้าง
ผมเป็นกำลังใจให้นะครับ
สวัสดีค่ะ
แวะมาเป็นกำลังใจนะคะ...ยิ้ม..หัวเราะ..ร้องไห้..ความสุขมีมากมายความทุกข์ก็มากมายเช่นกัน..แต่..เราต้องการความสุขมากกว่าทุกข์นะคะ...ยินดีกับเสียงหัวเราะของสามหนุ่มนะคะ..นั่นล่ะคือความสุขที่แท้จริงของคุณแม่
หวัดดีคับ..
กู๊ดดี้แวะมาเป็นกำลังใจเช่นกันคับ..
ความสุขของลูก ก็ย่อมหมายถึง ความสุขของเรา (พ่อแม่ลูก) ใช่ไหมคับ..
ขอให้มีความสุขกันทั้งคุณพ่อคุณแม่ และพี่ๆ สามหนุ่มนะคับ..
สวัสดีค่ะ แวะมาส่งกำลังใจค่ะ ..
ดิฉันเชื่อว่า 3 หนุ่ม 3 มุม ก็รักและเข้าใจคุณพ่อคุณแม่เช่นเดียวกับ ที่คุณพ่อคุณแม่รักและเข้าใจเค้าค่ะ ... แม้บางครั้งจะเดินเอียงๆ ไปบางก็น่าจะเป็นเรื่องธรรมดาของเด็กๆ ค่ะ แต่ดิฉันเชื่อให้ความรักความผูกพันธ์ในครอบครัว จะพยุงเค้าเดินตรงได้ค่ะ
รักษาสุขภาพนะค่ะ
หนุ่ย
สวัสดี ค่ะ อาจารย์ แผ่นดิน
รู้สึกดีใจ และมีกำลังใจขึ้นมากๆ เลยค่ะ
ชื่นชม อ.แผ่นดินมาก ติดตามเรื่องราวของน้องดิน และน้องแดนไท มาตลอด รู้สึกได้ถึงความรัก ความอบอุ่นในครอบครัวนี้ ชื่นชอบ ความเป็นธรรมชาติของความรักที่สัมผัสได้ของอาจารย์ ที่มีต่อ
"คนของความรัก" และคนรอบข้างอาจารย์ทุกคนค่ะ
ขอบคุณมากๆ ค่ะ
สวัสดี ค่ะ พี่ครูคิม
พี่ครูสบายดีนะคะ เปิดเรียนรอบนี้ คงต้องเหนื่อยกันอีกสักตั้งนะคะ
เป็นกำลังใจให้ ผ่านเรื่องราวต่างๆ ไปด้วยดีค่ะ
เด็กๆ หลายๆคน รอพี่ครูคิมอยู่นะคะ (เด็กน้อย ตาดำๆ)
ขอบคุณ แทนสามหนุ่ม ที่ป้าคิม แวะมาเยี่ยมให้กำลังใจ
ชีวิตต้องดำเนินต่อไป สู้ๆ ค่ะ
<h2><span style="color: #00ccff;"><span style="background-color: #ffff00;">ขอให้เรามีกำลังใจในการดูแลกันและกันในครอบครัว</span></span></h2>
<h2><span style="color: #000000;">ขอร่วมเป็นกำลังให้กันและกันด้วยคน </span></h2>
<h2><span style="color: #00ccff;"><span style="color: #000000;"> ร่วมด้วยช่วยกันค่ะ</span>
<h2><span style="color: #00ccff;"><span style="background-color: #ffff00;">ลูกชาย 3 คน ซึ่งแต่ละคน ต่างมีปัญหากันคนละมุม</span> ด้วยเถิดนะลูกรัก</span></h2>
<h2><span style="color: #00ccff;"> <span style="color: #000000;">ขอเป็นว่า ลูกชาย 3 คน แต่ละคนต่างก็มีความสุขกันคนละมุม ซึ่งมารวมกันแล้วก็จะทำให้ครอบครัวมีความสุขได้หลายๆมุม นะค่ะ</span></span></h2>
<h2><span style="color: #00ccff;"></span></h2>
<h2><span style="color: #00ccff;"><span style="color: #000000;">ยังระลึกถึงน้องบ๊ะเสมอค่ะ</span></span></h2>
</span></h2>
สวัสดี ค่ะ คุณ add
ไม่ได้ทักทายกันซะนานเลยนะคะ
สบายดีนะคะ
ขอบคุณในน้ำใจ ไมตรี ที่ยังไม่ลืม สามหนุ่มน้อยใหญ่ ค่ะ
ยิ้ม หัวเราะ ร้องไห้ คละเคล้ากันไป ทำให้ชีวิตเราไม่น่าเบื่อนะคะ
ใครๆ ก็ชอบมีความสุข แต่บางครั้งเราต้องยอมรับความเป็นจริงของเรา นะคะ อย่างนี้มั๊ยคะ ที่เขาว่า ยิ้มทั้งน้ำตา
ขอบคุณ สำหรับคำพูดดีๆ ที่ทำให้เราต้องยิ้มทั้งน้ำตาค่ะ
สวัสดี ค่ะ พี่กระติก
ดีใจ มากๆ ค่ะ ได้เจอ พี่กระติก ขอบคุณ มากๆ สำหรับกำลังใจค่ะ
ทุกคนที่บ้านพี่สบายดีนะคะ
ใช่ค่ะ พี่ แต่ละคนต่างมีความสุขกันคนละมุม
ในบางมุม ที่คนอื่นอาจคิดว่า ยังไม่พอ แต่สำหรับเขา สามหนุ่ม คงพอใจแล้วล่ะค่ะ แต่เรามักจะ คิดว่ามันยังไม่พอ เพราะเราไปเปรียบเทียบกับคนอื่น
ขอบคุณพี่มากๆ ค่ะ
ดูแลสุขภาพนะคะพี่กระติก
สวัสดี ค่ะ น้อง goody krub
น้องกู๊ดดี้ เป็นเด็กที่โชคดี มากๆ ที่เกิดมาในครอบครัวที่พร้อมทุกอย่าง ความรัก ความอบอุ่นที่ได้ จากคุณพ่อ คุณแม่
ไม่แค่นั้น คุณแม่ คุณพ่อ ยังสอนให้ น้องได้มีน้ำใจ ส่งมอบความรักให้กับคนรอบข้างอยู่เสมอ เห็นได้ จาก หลายๆ บันทึก ที่น้องไปเยี่ยม
ขอบคุณมากๆ ที่เห็นค่า ของความรักในครอบครัว
ขอให้ ครอบครัวน้องกู๊ดดี้ ทุกคน มีสุขภาพแข็งแรงค่ะ
สวัสดี ค่ะ คุณ หนุ่ย
เข้าใจว่า คุณหนุ่ย คือ อีกคนที่ให้ความสำคัญกับความรักในครอบครัว
ขอบคุณ มากค่ะ ที่ติดตามเรื่องราวของเรา เสมอมา
ทุกคนที่บ้านสบายดี นะคะ
ดูแลสุขภาพค่ะ
สวัสดีค่ะ
ใช่เลยค่ะ เสียงหัวเราะของลูกคือความสุขของเรา
เด็กๆที่บ้านก็ม. 3 แล้วค่ะ
อีกคน ม1 กำลังไปได้สวยค่ะ
ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ ดอกอะไรก็ไม่ทราบค่ะ คล้ายดอก ราตรี
จะถามเพื่อนและจะไปบอกนะคะ
สวัสดีค่ะอีกครั้งค่ะ คนสีขาว...
ขอให้ลูกมีร่างกายแข็งแรง ไม่เป็นปัญหาของสังคม
ก็สุขแล้วค่ะ
เด็กที่รพ.ก็มีแต่ทรงๆทรุดค่ะ...ร่วงตามๆกัน...
ดอกไม้ที่ถามนะคะ เป็นดอกราตรีสีทองค่ะ...
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
มาขอบคุณมิตรแดนไกล...กำลังใจที่มีให้เสมอมา...
ขอให้ลูกชายเป็นเด็กดีนะคะ
สอนให้ลูกพูดอีสาน เพียงเพราะอยากให้เขารักท้องถิ่น แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่า จะผูกยึดเขาไว้กับท้องถิ่น..
ทุกอย่าง เขาต้องเลือกเอง...
ขอบคุณครับ
สวัสดี อ. แผ่นดิน อีกครั้งค่ะ
ใช่ค่ะ สำหรับลูกเราให้เขาได้เท่าที่ เราคิด ว่าดีที่สุด เหมาะที่สุด สำหรับเขา และ สภาพครอบครัวของเรา
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุด สำหรับเขา เมื่อถึงวันหนึ่ง เขาต้องเลือกด้วยตัวเองค่ะ
เป็นกำลังใจให้ อาจารย์ และ"คนของความรัก "ของอาจารย์ ดูแล น้องดิน และน้องแดน ให้ มีความสุข ในหนทางที่เขามีส่วนเลือก จะเป็น เลือกจะทำ ให้ดีที่สุดค่ะ