ปัญหาที่พบจากการที่ผู้ใช้มีส่วนร่วมในการพัฒนาระบบ
ผมทำงานอยู่ในองค์กรเล็กๆแห่งหนึ่ง กำลังทำตัวเป็นผู้จัดการระบบ ระบบรูปแบบการทำงานแบบใหม่แบบหนึ่งในองค์กรแต่ขออนุญาตไม่เล่ารายละเอียดเดี๋ยวจะยาวเกินไป
ปัญหาที่พบจากการที่ผู้ใช้มีส่วนร่วมในการพัฒนาระบบคือกลัวตัวผมเองจะทำให้เจตนารมณ์ของการที่ผู้ใช้มีส่วนร่วมเสียไป ซึ่งมีลำดับเหตุการณ์ดังนี้ครับ
ในตอนแรกๆ ผู้ใช้ไม่ค่อยกล้าที่จะแสดงความคิดเห็นและไม่กล้าที่จะเสนอแนะในการพัฒนาเพราะมองว่าตนเองยังไม่ค่อยคุ้นเคยและไม่ชำนาญ ผมก็พยายามให้เขาลองใช้บ่อยๆ
หลังจากนั้นเมื่อใช้งานไประยะหนึ่ง ชักเริ่มมันส์ครับ ผู้ใช้เริ่มคล่องแคล่วเพิ่มขึ้นในระบบใหม่ที่นำมาใช้ เริ่มมีการพูดคุยกันนอกรอบในกลุ่มผู้ใช้ เริ่มวิจารณ์ครับ แต่ยังไม่เสนอความคิดให้กับผู้พัฒนาระบบหรือผู้จัดการระบบทราบ
สุดท้ายถึงระยะปัจจุบันที่ผมกำลังเผชิญอยู่ คือผู้ใช้ระบบเคยชินกับระบบ และเมื่อเปิดโอกาสให้มีส่วนร่วมแสดงความคิดเห็น(ซึ่งต้องใช้วิธีจูงใจบ้าง)ก็แสดงความคิดเห็นกันอย่างเต็มที่จนบางครั้งถูกประเด็นบ้างผิดประเด็นบ้าง หลายคนอยากพูดอยากแสดงความคิดเห็นตามที่คิด
จนตอนนี้ผมชัก...งง...เหมือนกันเพราะหลายคนหลายความคิด หลายรูปแบบ ซึ่งก็รับฟังทุกคนเพราะกลัวเขาจะเสียความตั้งใจในการแสดงความคิดเห็น แต่พอมากๆเข้าผมก็ต้องเลือกความคิดที่ผมคิดว่าดีมาปรับปรุงซึ่งแน่นอนครับกลายเป็นว่าจะต้องแทรกความคิดผมเข้าไปด้วยอีกเพราะผมคือคนจัดการระบบ สิ่งที่ผมกลัวคือกลัวว่าจะแทรกความคิดตัวเองเข้าไปมากเกินไปจนกลายเป็นว่าเปิดโอกาสให้ผู้ใช้มีส่วนร่วมแต่กลับใช้ความคิดตัวเองตัดสิน แนวคิดอันไหนที่ตัวเองคิดว่าดีก็นำมาปรับปรุง อันไหนที่ผมคิดว่าไม่น่าจะดีก็ไม่นำมาใช้(ซึ่งผมก็คิดว่ามันไม่ไม่ดีจริงๆนะ) ซึ่งกลัวว่ามันจะกลายเป็นว่าไม่ได้ให้ผู้ใช้มีส่วนร่วมอย่างแท้จริงครับ
ตอนนี้ผมคงเป็นผู้จัดการระบบได้ไม่ดีเท่าไรนักแต่จะพยายามให้ดีขึ้นต่อไป
จากการทำงาน ก็พบปัญหาเหมือนกับคุณดุ๋ยดุ่ยเหมือนกันค่ะ
คือ พยายามที่จะวางระบบการสอนงานให้กับเจ้าหน้าที่ ซึ่งต้องฝึกให้เค้ามีความเป็นผู้นำมากขึ้น โดยการที่ให้เค้ามามีส่วนร่วมด้วยในการวางระบบของการอบรมให้กับพนักงานระดับปฏิบัติการในการทดสอบตามปกติ (ทำงานห้อง lab ที่ต้องทดสอบน่ะค่ะ) แล้วพอมาประชุมกันจริงๆ ด้วยความที่เราต้องพยายาม control ให้อยู่ในประเด็น จนสุดท้ายก็เผลอไปชักนำเค้าเสียเอง....
หลังๆนี่ ทางแก้ก็คือ จะให้เค้าเตรียมตัวมาก่อน และ ตัวประธานที่ประชุมจะเน้นเป็นผู้ถาม และ ฟังมากกว่า คือ ฟังให้มากขึ้น เหมือนกับเป็นการตั้งสติ แล้วท่าทีครั้งต่อไป ก็จะเป็นการชี้แนะ และออกความเห็นแทนที่จะเป็นการชักนำได้ค่ะ
มุมมองและแง่คิด จากที่ได้อ่านบันทึกของ ดุ้ยดุ่ย ดีจังผมว่า ดุ้ยดุ่ย ต้องทำได้ครับ