การสร้างภาพ...บรรยากาศเอื้ออำนวยต่อการสร้างภาพเป็นที่สุด  นั่งอยู่ในห้องเรียนมองออกไปด้านหน้าระเบียงจะเห็นภูร่องกล้าหรือภูหินร่องกล้า ดินแดนประวัติศาสตร์และเป็นอุทยานแห่งชาติอันเป็นที่รู้จักของนักท่องเที่ยวเป็นอย่างดี  ฤดูนี้เมฆสวยงามน่าชม  คนที่ชอบมองเมฆก็จะมีความรู้สึกต่าง ๆ กันแต่ฉันชอบมองสีน้ำเงินสดที่อยู่หลังเมฆเพราะทำให้ฉันได้ภาพ 

     การสร้างภาพ..จึงไม่ใช่เรื่องยากเพียงแค่...หยิบกล้องปัญญาแก่ออกมากดแชะ ๆ ก็สร้างภาพเสร็จแล้วระดับหนึ่ง บันทึกนี้ล้วนแล้วแต่เป็นการสร้างภาพเหนือระดับกว่าบันทึกที่ผ่านมา

ภาพที่มองเห็นทุกวัน  แต่ไม่เบื่อมอง

เวลาผ่านไปไม่นานมองไปอีกทีสีของเมฆเปลี่ยนไป

เดินไปอาคารหลังใหม่..มองขึ้นไปบนท้องฟ้า

แบบนี้ก็น่าสร้างภาพ

นั่งรถกลับบ้าน วันนี้ไม่ได้ขับรถเอง

ถือโอกาส..สร้างภาพไปตลอดทาง

ถนนบ้านแยง นครไทย

ออกจากโรงเรียนมาประมาณ ๑๒ ก.ม.

ถนนมิตรภาพ หมายเลข ๑๒.... เลี้ยวซ้ายไปเพชรบูรณ์

เลี้ยวขวาไปพิษณุโลก ๖๘ ก.ม.

เหยียบ...ขึ้นเขาและลงเขาเกือบ ๒ ก.ม.

ได้อารมณ์และทดสอบฝีมือนักเหยียบ เมื่อขาขึ้นเจอรถบรรทุก

ซ้ายมือคือเหวและแม่น้ำเข็ก

ลงเขาบ้านแยงแล้ว  เจอทางตรงกล้าเหยียบไหม

เมื่อถนนลื่นและขึ้น ๆ ลง ๆ คดเคี้ยวตลอดทาง..

แต่พวกครูบ้านนอกกล้า..เพราะเราประกันชีวิตทั้งรถและคน

โค้งสุดท้ายก่อนถึงบ้านประมาณ ๒๐ ก.ม.

สามารถสร้างภาพได้อีก  เพื่อนร่วมทางส่งเสียงเชียร์ลั่นรถ

        บรรยากาศเอื้ออำนวยมาก  ถึงบ้านแล้วยังได้สร้างภาพอีกครั้ง  ขอขอบคุณท้องฟ้าที่โรงเรียนบ้านนอก  ท้องฟ้าที่ป่า เขาตามเส้นทางและท้องฟ้าที่หน้าบ้านฉัน ให้โอกาสฉันในการสร้างภาพ  ถ้าฉันเก่งหรือมีความสามารถทางเทคนิค มีสติปัญญาดีกว่านี้ ฉันคงมีการตกแต่งเพิ่มเติมสีสัน  ให้ภาพที่ฉันสร้างมากับมือดูเลิศหรูและสวยงามประทับใจคนมองไม่เว้นแม้แต่คนเดียว