ราว พ.ศ. 2537 มีผู้ทรงคุณวุฒิในกระทรวงฯท่านหนึ่งหารือกับผมว่า  ท่านอ่านผลงานทางวิชาการของผู้บริหารระดับ 9 บางคนที่ส่งผลงานทางวิชาการมาให้ตรวจ  ซึ่งบอกไม่ได้ว่าเป็นผลงานประเภทวิจัย หรือประเมินโครงการ  เพราะเขาเขียนเล่าถึงชีวิตการบริหารของเขาในแต่ละแห่งที่ไปเป็นผู้บริหาร  โดยเมื่ออยู่โรงเรียนไหนพบปัญหาอะไรก็คิดค้นหาวิธีแก้ปัญหาตามบริบทด้วยวิธีการที่ดีจนสำเร็จ แล้วก็เล่าให้ฟังเป็นฉากๆ  ซึ่งน่าสนใจมาก  และน่าจะเป็นผลงานทางวิชาการที่ดี แต่ไม่รู้ว่าจะอยู่ในกลุ่มไหน

       ผมก็เลยเสนอแนะไปว่าน่าจะเรียกว่า "รายงานประสบการณ์เชิงบริหาร" ดีไหม?  ท่านก็บอกว่าใช่เลย  จากวันนั้นผมก็กลับมานั่งคิดและเขียนกรอบรูปแบบการเขียนรายงานประสบการณ์เชิงบริหารที่คุยวันนั้นขึ้นมา  จนใน พ.ศ. 2538 เราได้จัดอบรมพัฒนาผลงานผู้บริหาร 9 กันที่โรงแรมริเวอร์ไซด์ หลายรุ่น ได้เป็น ผอ.9 กันหลายคน เราก็เลยฟันธงนำเสนอรูปแบบผลงานทางวิชาการของผู้บริหาร 3 รูปแบบ เป็นหัวข้อหลักคือ 1) การวิจัยและพัฒนา   2) การประเมินโครงการ  และ 3)รายงานประสบการณ์เชิงบริหาร

       ความหมายของรายงานประสบการณ์เชิงบริหาร ผมให้นิยามไว้ว่า  หมายถึง  การเขียนรายงานเชิงสังเคราะห์รูปแบบการบริหารที่แต่ละคนได้ใช้ความสามารถด้านใดด้านหนึ่งหรือหลายด้านที่ตนเองมีความสนใจเป็นพิเศษ หรือถนัดเป็นพิเศษ  โดยมีกลยุทธ์การพัฒนางานที่เป็นระบบ  จนสามารถสร้างความสำเร็จ  ทำให้ตนเองและโรงเรียนมีชื่อเสียง  มีผลงานเป็นที่ปรากฎ เป็นที่ยอมรับในวงวิชาการและสาธารณชน ซึ่งประยุกต์จากรายงานการวิจัยและพัฒนาที่เหมาะสำหรับผู้บริหารนักปฎิบัติที่ไม่ถนัดการรายงานตามรูปแบบวิจัย   (โปรดติดตามรายละเอียดตอนต่อไป)