วันนั้น ฉันคงกล้า ยอมรับว่า เพราะตัวเอง
- เคยไหมบางครั้ง เราก็ลิขิตชีวิตเองไม่ได้ แม้จะฝืน ดึงดัน เหนี่ยวรั้ง สักแค่ไหน บางที ก็ต้องปล่อยไป ตามใจเจ้า โชคชะตา
- บางวันก็อยากวิ่งแข่ง ให้ก้าวแซงไปข้างหน้า หนีให้ไกล จากเจ้าโชคชะตา ที่ชอบนำพา ความเหนื่อยใจ
- บางวันก็นั่งเฝ้า คอยดูเจ้า โชคชะตา ว่าจะพาไป ณ ที่แห่งหนใด อยากหัวเราะเย้ยใย แหม! ทำไปได้หนอ โชคชะตา
- ชะตาเอ๋ย วันนี้ฉันเหนื่อยแล้ว โปรดอย่าแซว ให้ระอา ขอพักสักเดี๊ยวนะจ๊ะ เดี๊ยวตื่นมา จะมุ่งหน้าเดินต่อไป
- วันนึง แกคงจะไปจากฉันใช่ไม๊ เจ้าโชคชะตา ก็อยากจะขอร้องไว้ล่วงหน้า ว่าอย่านำพา ชี้ชะตา ให้ฉันอีกต่อไป
- ก็พยายามยามจะทำแต่ความดี แต่บางทีก็มีผีมาให้หลง ลืมตัว มัวระทม ไปนิยมความไม่ดี
- ยังมีอีกมากมาย ต้องอาศัย ชะตาชี้ ให้เห็นเป็นร้ายดี เพราะฉันมี โชคชะตา
- วันไหน เจ้าเหนื่อยอ่อน ไปพักผ่อน บ้างเถิดหนา ให้ฉัน ได้พึ่งพา ตัวเองว่า ได้เรื่องราว
- ทั้งทุกข์และสุข เอง ไม่ต้องเกรงใจ โชคชะตา วันนั้น ฉันคงกล้า ยอมรับว่า เพราะ ตัวเอง ..
