GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

จดหมายจาก...เรือนจำ

เขาเขียนถึงบรรยายบรรยากาศในดินแดนจองจำอย่างละเอียดบอกถึงการเป็นอยู่ที่ยากลำบากไร้อิสรภาพ และ...ต่อมาวันหนึ่งเขาได้อ่านเรื่องราวในหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับ ”กระบวนการทำงานเกี่ยวกับการแก้ไขปัญหายาเสพติด” ที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน ซึ่งเป็นเรื่องราวของการทำงานแก้ไขปัญหายาเสพติดผ่านกระบวนการวิจัยเพื่อท้องถิ่นของผมและทีมงานวิจัยชาวบ้านที่แม่ฮ่องสอน

แปลกใจที่มีจดหมายวางอยู่บนโต๊ะทำงาน ตราปั๊มหลังซองบอกถึงว่าจดหมายฉบับนี้ส่งมาจากเรือนจำแห่งหนึ่งในจังหวัดนครราชสีมา ความแปลกใจและสนใจใคร่รู้ ทำให้ผมรีบเปิดจดหมายออกมาอ่านอย่างรวดเร็ว ลายมือสวยและสำนวนการเขียนอย่างบรรจงและตั้งใจ                    

เนื้อความในจดหมายกล่าวถึง มูลเหตุที่ “อะเลผะ”(ชื่อสมมุติ) ตัดสินใจเขียนมาหาผมและเล่าเรื่องราวของตนเองให้ฟัง “อะเลผะ” บอกว่า เขาเป็นชาวเขาเผ่า “ลีซู” ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งในจังหวัดแม่ฮ่องสอน และที่สำคัญเขารู้จักกับผมมาก่อนเมื่อยังไม่ถูกจองจำ เมื่อเขาเดินเส้นทางผิดสิ่งที่ได้รับก็คือ “การจองจำ” ซึ่งเขาบอกผมว่า มันก็ “สมเหตุสมผลดี”  เขาเล่าถึงการค้ายาเสพติด “ยาบ้า” และในที่สุดก็ถูกทางการจับกุมได้ อนาคตทั้งอนาคตคนหนุ่มอย่างเขาพังครืนล้มหายมลาย ณ วินาทีนั้นเอง 


เขาเขียนถึงบรรยายบรรยากาศในดินแดนจองจำอย่างละเอียดบอกถึงการเป็นอยู่ที่ยากลำบากไร้อิสรภาพ  และ...ต่อมาวันหนึ่งเขาได้อ่านเรื่องราวในหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับ       กระบวนการทำงานเกี่ยวกับการแก้ไขปัญหายาเสพติด  ที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน ซึ่งเป็นเรื่องราวของการทำงานแก้ไขปัญหายาเสพติดผ่านกระบวนการวิจัยเพื่อท้องถิ่นของผมและทีมงานวิจัยชาวบ้านที่แม่ฮ่องสอน เขาบอกว่าน่าสนใจและขอสนับสนุนการทำงานด้วยการ  "ให้กำลังใจ  หากผมต้องการ “เรื่องเล่า” ผ่านชีวิตของเขา เขาก็ยินดีที่จะเขียนเล่าเรื่องราวชีวิต เพื่อให้คนอื่นได้เรียนรู้จากชีวิตจริง โดยให้ผมตั้งประเด็นคำถามผ่านจดหมายและเขาจะใช้วิธีเขียนชีวิตผ่านหมึก ส่งมาให้ผม 


หลังจากอ่านจดหมายจบ...ผมนึกถึงการเขียนหนังสือเล่มใหม่ของผม ที่จะถอดประสบการณ์การวิจัยจากพื้นที่ต่อประเด็น “การทำงานแก้ไขปัญหายาเสพติด”แม่ฮ่องสอน ที่จะนั่งเขียนเร็วๆนี้ ข้อมูลของ “อะเลผะ” น่าจะเป็นส่วนหนึ่งของการเขียน ...น่าจะเพิ่มความน่าสนใจให้กับเรื่องราวเหล่านั้นไม่น้อย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 27098
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 5
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (5)

เป็นกำลังใจให้กับการทำงานเพื่อชุมชน ดีใจจังที่ประเทศไทยยังมีคนดีๆให้ชื่นชมและฝากบอกคุณ“อะเลผะ”ด้วยว่าคนเราผิดพลาดได้แต่เราจะไม่ผิดซ้ำ และอย่าท้อแท้ อย่าสิ้นหวัง  พวกเราจะเป็นกำลังใจให้คุณกลับมาหยัดยืนอย่างสง่างามอีกครั้งด้วยกัน

           "อะเลผะ" เขาสบายใจขึ้นมาก เขาบอกกับผมล่าสุดว่า "เขาได้เชื่อในพระคริสต์ และได้พระองค์มาเป็นกำลังใจ" รูปแบบการเขียนจดหมายถึงผมก็เปลี่ยนไป ดูเขามีชีวิตชีวามากขึ้น และมีสำนวนจดหมายที่บ่งบอกถึงความหวัง ศรัทธาและพลังใจ

          เขาขอร้องให้ผมให้หา พระคัมภีร์ที่เป็นภาษาลีซอ ส่งไปให้เขาเพื่อที่เขาจะได้อ่านและเก็บไว้เป็นสิ่งสอนใจ...และ...ผมก็ได้ส่งไปให้ตามที่อะเลผะร้องขอ

          ผมจะนำกำลังใจจาก คุณ aw ไปบอกกับอะเลผะด้วยครับ

  • ขอเป็นกำลังใจให้ครับ
  • ลองดูที่ http://www.dmh.go.th/Abstract/details.asp?id=1310
  • ฉบับเต็มอยู่ที่ บทความทางวิชาการเรื่อง ยาบ้าในโรงเรียน : ปัญหาที่ต้องรีบแก้ไข ในวารสารวิชาการปีที่ 4 ฉบับที่ 12 ธันวาคม 2544 ของกรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ 
  • หรือที่การศึกษาผลการแก้ปัญหาการใช้ยาเสพติด ( ยาบ้า ) ของนักเรียนโรงเรียน หนองรีประชานิมิต ตำบลหนองรี อำเภอบ่อพลอย จังหวัดกาญจนบุรี เพื่อเผยแพร่ในงานครบรอบ 47 ปีของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ ( สกศ )ปีที่ทำ 2546 หวังว่าจะเป็นประโยชน์บ้างนะครับ

พี่ขจิต

มาด้วยของติดไม้ดีๆอีกแล้ว ผมติดตามเข้าไปแล้ว ข้อมูลเหล่านี้มีประโยชน์มากครับ ส่วนหนึ่งผมก็พยายามกลั่นออกมาในรูปงานเขียนที่เคยบอกว่าจะเขียนหนังสือครับผม

ขอบคุณมากๆนะครับผม

  • จะรออ่านนะน้องรัก
  • รีบเขียนเลยครับ