ผมเคยฝันว่าอยากเป็นนักเขียน อยากจะมีหนังสือเป็นของตัวเองสักเล่ม ตอนเป็นเด็กผมเขียนเรียงความได้รางวัลจากคุณครูบ่อยๆ 
          เคยหาหนังสือ “How to” เกี่ยวกับ การเป็นนักเขียนมาอ่าน ก็หลายเล่ม เข้าทำนอง อยากว่ายน้ำเป็นอ่านแต่ทฤษฎีการว่ายน้ำ ไม่ได้ว่ายน้ำจริง เมื่อไหร่จะว่ายน้ำเป็น โดยหลักการการเข้าสู่ถนนสายนักเขียน พอที่จะประมวลตามที่มามีดังนี้ครับ
๑.           ต้องมีนิสัยชอบอ่านหนังสือ เขาบอกว่า การอ่านหนังสือมากๆ จะได้เทคนิคในการ  นำเสนอ และทักษะการใช้ภาษา
๒.          มีใจเต็มร้อย ที่อยากจะขีดเขียน
๓.          มีแรงดลใจ หรือความคาดหวังที่จะเขียน เขียนเพื่ออะไร?
๔.          อย่ากลัวการเริ่มต้น เมื่ออยากจะเขียนก็อย่ารีรอ เขียนไปเลย ไม่ต้องกังวลเรื่องใดๆ เสร็จแล้วค่อยเกลาภาษาทีหลังก็ได้
๕.          ทดลองเขียนเป็นบทความ หรือความเรียง แบบสั้นๆง่ายก็ได้ใช้เผยแพร่ในคนกลุ่มเล็กๆหรือส่งตามนิตยสารต่างๆ
              ส่วนเรื่อง การวางโครงร่างการเขียน เทคนิคการเขียน ก็เอาไว้ศึกษาเพิ่มเติม ที่สำคัญขอให้มีรูปแบบเป็นตัวของตัวเอง นำเสนอแบบไหน อย่างไรก็ได้ให้น่าสนใจ ลองถามตัวเองว่า “หากเราเป็นผู้อ่าน” เราจะชอบงานเขียนแบบไหน
          หลักการเขียนที่ว่า ผมคิดเอาเองนะ ว่าโดยพื้นฐานแล้ว นักอยากเขียน ที่จะก้าวสู่ การเป็นนักเขียน น่า(ควร) จะมีหลักการพื้นฐานยังไง???
          ฝันที่ใกล้เป็นจริง  ตอนนี้กำลังวางแผนเขียนหนังสือให้กับ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)สำนักงานภาค เป็นเรื่องราวของการถอดบทเรียน ประสบการณ์วิจัยจากพื้นที่ ประเด็น “งานวิจัยเพื่อท้องถิ่นกับการแก้ไขปัญหายาเสพติด” แม่ฮ่องสอน ที่ผมและทีมงานวิจัยชาวบ้าน ได้ร่วมกันทำมาตั้งแต่ปี ๒๕๔๗  และได้สิ้นสุดระยะเวลาการศึกษาวิจัยแล้ว บทเรียนและประสบการณ์ต่างๆที่ได้ทำกันมา โดยเฉพาะ “กระบวนการ” ซึ่งเป็น “หัวใจ” ของการทำงานพัฒนากับชุมชน ทั้งนี้ผมจะใช้เวลาในการเรียบเรียงต้นฉบับประมาณอีก ๓-๔ เดือน คาดว่าน่าจะแล้วเสร็จ