เมื่อครูถูกครอบงำและเล่นบทบาทของ "นายทุน (A Capitalist)" ครูจึงกลายเป็นนักธุรกิจที่ทำทุกอย่างเพื่อหวังผลประโยชน์จาก "ลูกศิษย์..."

การศึกษาไทยในถูกวันนี้ก้าวเดินไปข้างหน้าอยู่บนพื้นฐานของ "ความถูกใจ" มากกว่าการใส่ใจใน "ความถูกต้อง..."

ทั้ง "ผู้เสนอ" (นักเรียน นักศึกษา) และ "ผู้สนอง (โรงเรียน มหาวิทยาลัย" ก็ล้วนแล้วแต่ทำตามความถูกใจ โดยยี่หระ ไม่สนใจ ถึงเหตุและผลที่เป็นมาและเป็นไปทั้งในอดีต ปัจจุบัน และ "อนาคต..."

เมื่อผู้เรียน "อยากเรียน" มหาวิทยาลัย มีให้ จัดให้

เมื่อผู้สอน "อยากสอน" มหาวิทยาลัย มีให้ จัดให้

สิ่งใด หลักสูตรใดที่จักได้มาซึ่ง "ความมั่งคั่งของมหาวิทยาลัย (University Wealth Maximization)" ผู้บริหาร อาจารย์ พยายามให้เกิดและมีขึ้น

ผลกระทบกับนักศึกษาไทย เด็กไทย จึงแผ่ผลออกไปในวงกว้าง

การที่นักเรียน นักศึกษา ต้องดำเนินชีวิตและ "เสพสื่อ (Comminication habit-forming)" ทำให้เด็กและครอบครัวของเด็ก ต้องดิ้นรนไปตามความอยากที่สื่อนั้นป้อนให้ตั้งแต่เยาว์วัย...

 

แต่โรงเรียน หรือมหาวิทยาลัย ซึ่งมีผู้บริหารซึ่งนั่นก็คือ "ครู" หรือ "พ่อแม่คนที่สอง" จะคอยห้ามปราบ กำราบ ตักเตือน ก็มิได้ทำเสียสักอย่าง กลับจัดหลักสูตร ป้อนอาหารให้ทานตามความอยากของเด็กนั้น

เมื่อเด็กมีเงินมาให้ โรงเรียน มหาวิทยาลัย ก็จัดได้ ทำได้...!

คุณธรรม จริยธรรม ความถูกต้อง ถูกจัด ถูกใส่ ถูกมีไว้ใน คำขวัญ ปณิธาน และ "กระดาน (Board)" ในห้องประกันคุณภาพเท่านั้น

จะทำถูก ทำดี ก็กลัวว่าจะไม่มีใครมาเรียน

เมื่อไม่มีเด็กมาเรียน ไม่มีเงิน ไม่ได้ค่าเล่าเรียน โรงเรียนก็อยู่ไม่ได้ มหาวิทยาลัยก็ต้องล่มสลายเพราะขาด "เงิน..."

"ทุนเงินตรา (Monetary Capitals)" จีงอยู่เหนือกว่า "ทุนทางปัญญา (Intuition Capitals)" ในแวดวง "การศึกษาไทย..."

เมื่อครูถูกครอบงำและเล่นบทบาทของ "นายทุน (A Capitalist)" ครูจึงกลายเป็นนักธุรกิจที่ทำทุกอย่างเพื่อหาประโยชน์จาก "ลูกศิษย์..."

หลักสูตรการเรียนการสอน หรือ "อุปทานของมหาวิทยาลัย (University Supply)" จึงต้องร่าง ต้องสร้างออกมาเพื่อนำพามาซึ่ง "ความถูกใจ..."

เมื่อเด็กไม่อยาก ไม่ชอบ ไม่ใช้ ไม่สื่อ ก็ใช้ "สื่อ (Communication)" บอก หลอก ล่อ ลวง ให้ถูกใจ

การโฆษณา ประชาสัมพันธ์ ชวนเชื่อ "ปาหี่" จึงเกิดขึ้นมาเพื่อแสวงหา "นักศึกษาไทย" เพื่อสร้างไว้ให้อยู่ ให้เป็นไปในฐานะ "อนาคตของชาติ (A Future of Thai Nation)"

 

หากว่า "ครู" ในวันนี้ จักยังมี ยังเล่น บทบาทของนายทุนบนเวทีแห่งการศึกษาไทยอยู่ต่อไปแล้วล่ะก็

เด็กนักเรียนตาดำ ๆ ในวันนี้ อนาคตข้างหน้าจักมืดดำกว่าลูกตาดำในตาดำ ๆ แห่งชีวิตที่มืดดำของตนเองเสียอีก...