ทานปรมัตถบารมี

วันนี้ วันพระ... ผู้เขียนก็ได้แสดงธรรมตามปกติ เพียงแต่มิได้นำมาเล่าเพราะมีเรื่องติดพันบางอย่างทำให้ทิ้งช่วงไประยะหนึ่ง สำหรับหลายวันพระที่ผ่านมาซึ่งมิได้นำมาเล่านั้น ก็ได้นำนิทานชาดกมาเล่า โดยเริ่มต้นด้วย ทูเรนิทาน ซึ่งเป็นประวัติของสุเมธดาบสผู้ได้รับพุทธพยากรณ์เป็นครั้งแรกว่าจักได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในอนาคต โดยการบำเพ็ญบารมี ๑๐ ประการ (ผู้สนใจ คลิกที่นี้)

บรรดาบารมีเหล่านั้น แต่ละอย่างก็จำแนกคุณภาพออกเป็น ๓ ระดับ กล่าวคือ ระดับธรรมดา (บารมี) ระดับมั่นคง (อุปบารมี) และระดับสูงสุด (ปรมัตถบารมี) ซึ่งคัมภีร์อรรถกถาได้ประมวลไว้ว่าในพระชาติใดบ้างที่พระโพธิสัตว์ได้บำเพ็ญปรมัตถบารมี ดังนั้น วันนี้ผู้เขียนจึงนำเอา สสบัณฑิตชาดก ซึ่งเป็นการบำเพ็ญทานปรมัตถบารมีมาแสดง เพื่อเป็นเนื้อหาสืบเนื่องจากครั้งก่อน... ความย่อว่า สมัยหนึ่งพระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นพญากระต่ายป่า ได้อุทิศร่างกายตนเองโดยกระโดดเข้าไปยังกองไฟเพื่อจะได้เป็นอาหารแก่พราหมณ์ผู้มาขอ... ผู้สนใจจะอ่านก็ คลิกที่นี้

อนึ่ง มีประเด็นที่แปลกออกไปจากชาดกเรื่องนี้ นั่นคือ รูปปรากฎของดวงจันท์ที่เรามองเห็นว่าเป็นกระต่ายนั้น มีตำนานมาจากชาดกเรื่องนี้ โดยท้าวสักกจอมเทพที่แปลงร่างเป็นพราหมณ์มาขออาหารนั้น ได้บีบภูเขาเพื่อให้มีของเหลวไหลออกมา แล้วก็นำของเหลวนั้นไปเขียนรูปกระด่ายไว้ที่ดวงจันท์เพื่อให้เกียรติคุณของพญากระต่ายโพธิสัตว์ปรากฎคงอยู่สืบไป...

และตั้งใจว่าจะนำชาดกที่เป็นศีลปรมัตถบารมีและเนกขัมมปรมัตถบารมีเป็นต้น มาแสดงเป็นลำดับๆ จนกว่าจะจบทั้ง ๑๐ ประการ...