นี่เป็นการบันทึกซ้ำไม่แน่ใจว่าชื่อเดิมหรือไม่

เพราะเมื่อพิมพ์เสร็จ ฉันก็ลืมกดบันทึกอีกแล้ว

หุหุ คนขี้ลืม ทำงานซ้ำๆ ดีเหมือนกันทำให้พิมพ์คล่องขึ้น

และยังเพียบไปด้วยกำลังใจที่ไหลเข้ามาเพื่อเติมพลังให้ฉันลุกขึ้นมา

เผชิญกับปัญหาที่ฉันเองกำลังจะวางลง ยอมแพ้ เหนื่อยเหลือเกิน

กำลังใจทั้งจากE-mail และจากเพื่อน พี่น้อง ในg2k ที่ให้ข้อคิด เตือนสติให้ฉันเริ่มงานใหม่ได้

งานหายแต่ใจไม่หาย

ดีเสียอีกฉันจะได้เก่งมากขึ้น

และเกิดความรู้สึกถึงกับร้องเพลงเบาๆ

อันความกรุณา ปราณีไม่จะมีใครบังคับก็หาไม่

หลั่งมาเอง เหมือนฝนอันชื่นใจ

จากฟากฟ้า  สุราลัย  สู่แดนดิน

บทเพลงทรงพลัง....พระราชนิพนธ์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 6

ที่พระราชทานแก่นักเรียนพยาบาล

ขอบคุณเสียงแห่งความปราณีค่ะ