
งานวันเกิดเราเกือบเหมือนวันตายแม่
งานวันเกิดที่ยิ่งใหญ่ ใครคนนั้น
ฉลองกัน ในกลุ่ม ผู้ลุ่มหลง
ลาภยศ สรรเสริญ เพลิน ทะนง
วันเกิดส่ง ชีพสั้น เร่งวันตาย
ณ.มุมหนึ่ง ซึ่งเหงา น่าเศร้าแท้
มีหญิงแก่ นั่งหงอย และคอยหาย
โอ้!วันนี้ ในวันนั้น อันตราย
แม่คลอดสายโลหิต แทบปลิดปลง
วันเกิดลูก เกือบคล้ายวันตายแม่
จะท้อแท้อย่างไร ไม่เคยบ่น
แม่อุ้มท้อง กว่าจะคลอด รอดเป็นคน
เติบโตจนบัดนี้ นี่เพราะใคร
แม่เจ็บเจียน ขาดใจ ในวันนั้น
กลับเป็นวัน ลูกฉลอง กันผ่องใส
ได้ชีวิตแล้ว เหลิงระเริงใจ
ลืมผู้ให้ กำเนิด เกิดขึ้นมา
ไฉนเรา เรียกกันว่า “วันเกิด”
“วันผู้ให้กำเนิด” จะเหมาะกว่า
คำอวยพร ที่เขียน ควรเปลี่ยนมา
ให้มารดา มีความสุข คงถูกแท้
เลิกจัดงานวันเกิด กันเถิดนะ
เราควรจะ มาคุกเข่า กราบเท้าแม่
รำลึกถึง พระคุณ อบอุ่นในดวงแด
อย่ามัวแต่ จัดงาน ประจานตน

ข้อคิด วันเกิดของเรา เกือบเป็นวันตายของแม่ ฉะนั้นวันเกิดของเรา มากราบเท้าแม่กันดีกว่า ขอมอบบทกลอน ระลึกถึงพระคุณแม่ ก่อนที่จะไม่มีโอกาส ได้กราบเท้าท่าน ตอนเป็นๆ
ผมอยากแต่งกลอนจัง จองไว้ก่อนนะครับ ดึก ๆ หากไม่นอนก่อนจะย้อนมาแต่ง (กลอน)
ยินดีกับบัณฑิตใหม่ด้วยครับ
สวัสดีค่ะ
.ใกล้วันเกิดแล้วค่ะ จะไปกราบเท้าแม่แน่นอนทีเดียว
.ขอบคุณค่ะสำหรับบทกลอนดีๆ
คุรแม่เสียไปแล้วค่ะ แต่วันเกิดทีไร ก็ต้องไปกราบที่รูปท่านทุกครั้งค่ะ
สวัสดีครับป้า ผมเพิ่งกลับไปเยี่ยมบ้านมา จริง ๆ แล้วสัก 2 - 3 เดือนก็ไปครั้งหนึ่ง แม่อายุ 89 ปี ก็ยังแข็งแรงดี..ทุกครั้งที่ไปถึงบ้าน คำแรกที่แม่บอกคือ เข้าไปในครัวหาข้าวหาปลากินเสียก่อน ทุกครั้ง ครับ
ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมอ่านและให้กำลังใจนะคะ แล้วจะไปเยี่ยมกลับคืนคะ
รักทุกท่านนะคะ จุ๊บ จุ๊บ