ข้าขอประณตน้อมสักการ

ปาเจรา...ที่พุทธิโศภน

วันไหว้ครู  วันพฤหัสบดีที่ ๒ ของเดือนมิถุนายนทุกปี  เราจะได้ยินเสียงดังแว่วกับบทไหว้ครู มาตั้งแต่จำความได้

ปาเจราจริยา  โหนติ  คุณุตะรานุสาสักกา

                              

           ข้าขอประณตน้อมสักการ  บูรพคณาจารย์

           ผู้ก่อเกิดประโยชน์ศึกษา  ทั้งท่านผู้ประสาทวิชา 

           อบรมจริยา แก่ข้าฯในกาลปัจจุบัน

                                  

           ข้าขอเคารพอภิวันท์ ระลึกคุณอนันต์ ด้วยใจนิยมบูชา

           ขอเดชกตเวทิตา อีกวิริยะพา ปัญญาให้เกิดแตกฉาน

          

                         

           ศึกษาสำเร็จทุกประการ อายุยืนนาน อยู่ในศีลธรรมอันดี

           ให้ได้เป็นเกียรติเป็นศรี ประโยชน์ทวี

           แก่ข้าฯและประเทศไทยเทอญ

                                                                 

                              

พิธีไหว้ครูจะเป็นพิธีที่ปลูกฝังให้จดจำ  แม้ว่าวันนั้นจะผ่านไปนานแล้วก็ตาม  ครู  ผู้มีพระคุณแก่เรา

ในช่วงต้นแห่งชีวิต  ทุกชีวิตได้สัมผัสกับผู้ที่ได้ชื่อว่า  ครู อยู่ช่วงหนึ่งไม่มีใครจะปฏิเสธได้ว่า เราไม่มีครู  วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่พุทธิโศภนได้ปลูกฝังความทรงจำที่ดีงาม ฝากจิตสำนึกที่ดีให้แก่เด็กน้อย  หญ้าแพรก  ดอกมะเขือ  ดอกเข็ม   ก็ยังอยู่ในความทรงจำแก่ลูกศิษย์อยู่เสมอและเข้าใจว่า

  "ศิษย์ต้องมีครู"

ปัญญาวุฒิ กะเรเตเต ทินโนวาเท นะมามิหัง

ขอกราบคารวะคุณครู ผู้มีพระคุณแก่เรา

สวัสดีค่ะ...