นั้นคือทางชีวิตที่ต้องเดินไปเหนื่อยก็หยุดพักนะครับ...

ยามบ่ายแก่ ๆ แล้วเข้ามาบันทึกต่อเรื่องกุ้ยหลินเมืองไทยอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติเขาสก 

 ไม่ใกล้ไม่ไกลเกินกว่าที่เราจะเดินทางท่องเที่ยวไปถึง การไปคราวนี้ได้กินของอร่อย ๆ เยอะ 

 โดยเฉพาะผลไม้อย่างเงาะ  มังคุด ฯลฯ

 และยังแบกกลับมาอีกตัวที่ทำน้ำหนักขึ้นเห็นจะเป็นทุเรียนบ้าน ๆ  ปลอดสารพิษดีแท้  ได้เพลินไปกับบรรยากาศรอบ ๆ ตัวโอบล้อมด้วยทาขุนเขาสลับซับซ้อน

ยังคงมีภาพควันหลงถ่ายเก็บไว้แบบเก็บเล็กผสมน้อยเพื่อวันข้างหน้าให้ลูก ๆ ได้ดูนะ  เป็นการถ่ายรูปไว้ในที่ต่าง ๆ ที่ผ่านไปในวิถีชีวิตของคนพเนจรร่อนเร่ไปไกลแสนไกล...

เหนื่อยเมื่อไรคงหาทางหยุดพักเมื่อนั้นละ...นั้นคือทางชีวิตที่ต้องเดินไปเหนื่อยก็หยุดพักนะครับ...