เดินเล่นถ่ายรูปสัมผัสความสดชื่นหลังฝนตก

     ใบบัวหลวง(ปทุมชาติ)กับหยดน้ำฝนที่กลิ้งไปมา


ฝนที่คนส่วนใหญ่นั้นมักจะกลัว...ความเปียกปอน ชื้น แฉะ

จนพลาดโอกาสที่จะสัมผัสความสดชื่นของวสันตฤดู 



   

หน้าฝนนี้ผมอยากจะชวนให้ลองเดินกางร่ม หาถุงกันน้ำซักใบ

ใส่กล้องถ่ายรูป  ลองมองดูว่าฝนซาเม็ดเดินออกไปถ่ายรูปกันครับ  




    ใบไม้เขียวชอุ่มสวยเพราะได้หยดฝนพร่างพรม   บางครั้งเราอาจจะโชคดีได้เห็นไอหมอกไล้อยู่บนทิวเขาสีเขียวๆ   บางครั้งเราจะพบหนอนแมลงที่บ้างก็เกาะ บ้างก็กระโดด ไปตามยอดหญ้า  ผีเสื้อนั้นก็ออกมาผึ่งปีกที่เปียกชื้นด้วยเช่นกัน

ด้วงเต่าไม่ทราบชื่อ (ตัวเล็กมากๆขนาดประมาณหัวเข็มหมุด)

มอธหญ้าลายเสือ (Tiger Grass Borer)

    เดือนมิถุนายนของปี ๒๕๕๒ การอบรมนักนิยมธรรมชาติรุ่นใหญ่(พี่เลี้ยงของชมรมนักนิยมธรรมชาติ)รุ่นที่ ๑๙ กำลังจะเริ่มขึ้นอีกครั้ง      เพื่อนๆที่กำลังจะเข้ามาใหม่ก็คงจะได้มุมมองใหม่ในการเรียนรู้ ท่องเที่ยวไปในธรรมชาติในแบบของนักนิยมธรรมชาติ    

    สายฝนนั้นพาให้ผมหวนคิดถึงการอบรมนักนิยมธรรมชาติรุ่นใหญ่ของชมรมนักนิยมธรรมชาติเมื่อปี ๒๕๕๑ ที่ผ่านมา   สายฝนนั้นมาทักทายพวกเราทั้งหกสัปดาห์ของการอบรม   สามสัปดาห์ นั้นรู้สึกว่าเบื่อ เซ็ง กลัวเปียก   แต่เมื่อผ่านสัปดาห์ที่สี่ "การดำรงชีพในป่า" เราพากันเดินเป็นแถวขึ้นสู่ยอดเขาแหลมที่สวนผึ้งท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายลงมาตลอดทาง   อีกสิบนาทีจะเที่ยงคืนจากริมถนนเดินผ่านป่าไผ่ เละตามลำธารที่มีต้นตำแยช้างขึ้นปะปน พี่ที่นำทางบอกให้รู้ถึงสรรพคุณของเจ้าต้นนี้และให้หลีกเลี่ยงที่จะเดินไปใกล้  ตัวผมเองก็โดนเข้าไปหนึ่งครั้งที่แขนและแอบๆเก็บอาการแสบๆคันๆไว้เป็นความทรงจำ  เวลาประมาณเจ็ดโมงเช้าเราตะเกียกตะกายไปจนถึงจุดตั้งแคมป์และได้ตั้งแคมป์ ก่อไฟที่แต่ละกองติดยากมากเพราะฟืนนั้นเปียก หุงหาเสร็จต่างคนก็มุดเข้า เต๊นท์ใคร เปลมัน เที่ยงกว่าๆก็ตื่นออกเดินทางไปชมธรรมชาติบนยอดเขาได้เห็นความเขียวขจี สดชื่นของป่าพม่า    ไม่ว่าจะนานเพียงไรก็คงจะจดจำความประทับครั้งนี้ได้ไม่ลืมครับ

   กลับจากการถ่ายรูปกันแล้วก็อย่าลืมดูแลเพื่อนเราด้วยการเก็บใส่ตู้กันความชื้น  หรือกล่องที่มีซิลิกาเจลใส่ไว้ด้วยนะครับ