คือ ภารกิจและงานครู ครูมีบทบาทสำคัญต่อการสร้างสรรค์เยาวชนให้เป็นสมาชิกที่ดีของสังคมและเป็นพลเมืองที่ดีของชาติ

“ครูเปรียบเทียบเหมือนเรือจ้าง” เป็นคำกล่าวที่คนไทยทุกคนรู้จัก ซึ่งอาจจะเป็นคำที่ผู้เขียนคล้อยตามเมื่อสมัยยังเด็กเล็กนัก และก็มีความสงสัยเรื่อยมาว่าเราไปจ้างครูตั้งเมื่อไหร่กันในเมื่อในความเป็นจริงเราได้รับการเอาใจใส่จากครูเยี่ยงลูกคนหนึ่งของครู หาได้เหมือนกับลูกค้าที่ครูรับจ้างไปส่งให้ถึงฝั่งไม่และเราก็ไม่เคยได้จ่ายสตางค์ให้แก่คุณครูเลย ตรงกันข้ามคุณครูกลับให้รางวัลแก่เราด้วยเงื่อนไขของการคิดดี ทำดี เรียนดี ภาพเหล่านั้นที่ได้รับการสั่งสมจากครูทุกท่านทุกวิชายังฝังในจิตสำนึก ทุกครั้งที่เราคิดดี ทำดี เรียนดี รอยยิ้มจะเปื้อนหน้าคุณครูอยู่ตลอดเวลา คุณครูดูมีความสุขมาก ประสบการณ์ซึมซับของผู้เขียนทั้งจากครอบครัวที่มีพ่อเป็นครู และได้เจอครูที่ทุ่มเททุกอย่างเพื่อลูกศิษย์ของตนจึงคิดว่า คำว่า“เรือจ้าง” ไม่เหมาะสมครูน่าจะมีคำที่สูงส่งมากกว่าซึ่งก็มาพบกับคำว่า“พระคุณที่สาม” ซึ่งผู้ประพันธ์ ครูอร่าม ขาวสะอาดได้ประพันธ์ไว้อย่างน่าฟังและมีความคิดเห็นที่ไม่เห็นด้วยกับคำว่าเรือจ้างเท่าใดนักสังเกตได้จากประโยคในเนื้อเพลงที่ว่า“พระคุณที่สาม งดงามแจ่มใสแต่ว่า ใครหนอใคร เปรียบเปรย ครูไว้ว่าเป็นเรือจ้างพลาดจาก ความจริง ยิ่งคิด ยิ่งเห็น ว่าผิดทางมีใคร ไหนบ้าง แนะนำแนวทางอย่างครู”

ซึ่งอาชีพครูและงานของครูมิได้จำกัดอยู่เพียงการสอนหนังสือและการสอบไล่เพื่อส่งเด็กขึ้นชั้นสูงขึ้นไปจนกว่าจะจบการศึกษา ครูมีหน้าที่ส่งเสริมให้เด็กเติบโต เจริญขึ้นไปเต็มความสามารถที่เขามี โดยวิธีการสอน ฝึกฝน อบรมบ่มนิสัย เพื่อให้ศิษย์มีความรู้ความคิด ความสามารถและความดีงาม งานของครูมีพื้นฐานหยั่งลึกลงสู่ความรัก ความเมตตาและความตั้งใจจริง ครูกับศิษย์จึงมีความผูกพันกันทางจิตใจ ด้วยความเข้าใจกันและกันเสมอ(สุรางค์  โค้วตระกูล. จิตวิทยาการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 6.  กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,) ซึ่งแตกต่างจากเรือรับจ้างโดยสิ้นเชิงเรือรับจ้างมีหน้าที่คอยรับส่งผู้โดยสารข้ามฝากให้ถึงฝั่งคนแล้วคนเล่า เพียงเพื่อแลกเปลี่ยนทางเงินตรา และส่งให้ถึงฝั่งด้วยความปลอดภัยเท่านั้น

                                อาชีพครูเป็นงานที่ได้รับรางวัลทางใจ มากกว่าผลตอบแทนทางวัตถุ ครูที่ดีมักมีอิทธิพลต่อชีวิตของนักเรียน จากการศึกษาชีวประวัติของบุคคลที่มีชื่อเสียงในอาชีพต่างๆได้พบว่า ครู เป็นบุคคลแรกที่สังเกตพบความสามารถพิเศษของแต่ละคน และได้รับการสนับสนุนให้ท่านเหล่านั้นประสบความสำเร็จ ภารกิจเช่นนี้ช่วยให้ครูมีความสุขอิ่มเอมใจ เป็นรางวัลทางใจที่ประเมินค่ามิได้ (สุรางค์  โค้วตระกูล. จิตวิทยาการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 6.  กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,)