แต่ก่อนเคยเห็นด้วยกับคนชอบทำดีทั้งหลายว่า ทำสิ่งที่คิดว่าดีไปเถิด ไม่ต้องสนใจว่าใครจะรู้หรือไม่ ทำดีเพื่อความดี ทำดีเพื่อความสุขใจของเราเอง คนอื่นไม่เข้าใจ คนอื่นว่าเราบ้า คนอื่นว่าเราเพี้ยน คนอื่นไม่เข้าใจเราก็ช่างเขาเถอะ สักวันเมื่อสิ่งที่เราทำส่งผลดีถึงคนที่เคยสงสัยเขาก็จะเข้าใจเองแหละว่า เราทำดีเพราะเราอยากทำไม่ใช่เพื่อให้ใครมายกย่องชื่นชมหรืออยากได้อะไรตอบแทน

เคยคิดเหมือนหลายๆคนว่า ถ้าเราบอกใครๆว่าเราทำอะไรดีๆยังไง เราคิดดีๆยังไง จะดูเป็นการอวดอ้างความดี เป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ

แต่มาถึงวันนี้ที่ได้เห็นคนทำดีๆ มาบอกเล่าเรื่องราวที่ทำ ด้วยความจริงใจที่จะสื่อสารให้รับรู้ถึงความตั้งใจ เรารับสารที่สื่อออกมาได้เสมอว่า คนเล่า บอกเล่าด้วยความอิ่มใจ สุขใจ ไม่ว่าจะเป็นการทำดีรูปแบบไหน เรื่องเล็กเรื่องใหญ่อย่างไร เมื่อได้รับการบอกเล่า ส่งต่อด้วยความจริงใจ ล้วนแล้วแต่นำมาซึ่งพลัง ที่สื่อสารออกมาถึงคนอ่านอย่างเราได้เสมอ ทำให้เรามีความสุขและอยากทำสิ่งดีๆต่อๆไปอีกไม่รู้จบ

จึงมาขอยืนยันอีกทีว่า เขียนความคิดเมื่อทำสิ่งดีๆที่มีความสุขออกมาเถอะค่ะ คุณค่าที่ส่งต่อถึงคนอ่านนั้นมากมายจริงๆ บันทึกนี้เขียนเพราะมีความสุขที่ได้อ่านเรื่องราวแห่งการทำดี จากหนึ่งในผู้สร้าง GotoKnow ค่ะ รวมทั้งชวนให้คิดถึงวิดีโอสั้นๆ เรื่อง GotoKnow ที่ฉายในงาน GotoKnow forum ซึ่งบทบรรยายเขียนโดยอีกหนึ่งผู้สร้าง GotoKnow

ขอบคุณที่สุดสำหรับ สองพลังสมองอันมีค่า ที่มีความสุขกับการร่วมกันทำความดีเพื่อเมืองไทยและคนไทยด้วย GotoKnow ค่ะ