ประสบการณ์การเป็นชิคุนกุนยา

ครั้งหนึ่งในชีวิต กับการเป็นชิคุนกุนยา....

จริงๆ ถามว่า....มันมีอาการตั้งแต่เมื่อไร รู้ตัวนะคะ...ดิฉันอาจจะมีอาการไม่ค่อยเหมือนคนอื่นๆ ที่เป็นคะ...จำได้ว่า เมื่อตื่นเช้าวันอังคารที่  26 พค. รู้สึกปวดเข่าทั้งสองข้างพร้อมกันเลยคะ...แต่ไม่มาก...พอตกตอนเย็น ปวดมากขึ้น เม่ื่อจับดูจะมีอาการร้อนที่เข่าคล้ายๆ คนเป็นโรคเก๊าคะ....ถามเพื่อนที่เป็นเภสัชกร ....เขาบอกว่าไม่ใช่หรอก เพราะชิคุน..จะต้องไข้ก่อนแล้วตามด้วยปวดข้อ ...อ่านในอินเตอร์เน็ตก็เหมือนกัน...แต่ดิฉันรู้สึกว่าน่าจะใช่คะ...เพราะไม่เคยปวดแบบนี้มาก่อน...ต่อมาประมาณวันพุธ พฤหัส มีก็ร่วมปวดข้อศอก ...แต่ก็หาย เข่ายังไม่หาย ...พอวันศุกร์เริ่มปวดข้อเท้านิดหน่อย ไปโรงพยาบาล ...หมอที่ตรวจ ติดประชุม...เพื่อนที่เป็นพยาบาล บอกว่าไม่มีอะไรหรอก มันต้องเป็นไข้ก่อนนะ..ใจเย็นๆ ....พอวันเสาร์ตื่นมา....โอ้โห....ข้อเท้าทั้งสองข้าง บวม ..ปวดมาก...ปวดน่อง ปวดส้นเท้า ..เดินทรมานมาก แต่ไม่เป็นไข้นะคะ....เท่าที่รู้สึกจะไม่มีไข้เลย....แปลกมากเลยคะ...วันเสาร์มะยีสาว ให้กินน้ำยาเขียวใหญ่...และกินพาราเซตามอล วันละ 1 ครั้้ง 2 เม็ด อย่างที่เพื่อนบอก...แล้วกินยาเขียวใหญ่เรื่อยๆ ตลอดคะ...รุ่งเช้าวันอาทิตย์มีเม็ดขึ้น ที่บริเวณใต้เข่า จนถึงเท้า...ประมาณข้างละ 10 เม็ด เป็นเม็ดแดงๆ ไม่ได้เป็นผื่นนะคะ...เมื่อกดแล้วจะเจ็บ ...เม็ดแดงเหมือนยุงกัดนะคะ...อาการยังปวดที่ข้อเท้าและเข่าเหมือนเดิม ...มันจะทุเลาเมื่อกินพาราเซตามอลคะ...วันจันทร์คือวันนี้ ไปหาหมอ...ก็เจาะเลือด หมอสรุปว่าเป็นชิคุนกุนยา...แต่มีไข้ต่ำมาก...ก็โชคดีไปคะ...เลยไม่ได้เจ็บมาก...แต่บอกได้ว่า มันทรมาน และรำคาญ กับอาการปวดข้อ ..เวลาเดิน และตื่นนอนตอนเช้า...หมอไม่ให้ยาอะไรเลยคะ นอกจากพาราเซตามอล.......น่าสงสารคนที่เป็นเยอะๆ นะคะ.....แต่คงไม่เป็นไรมั้งคะ....เพราะหมอบอกว่า คนที่เป็นโรคนี้จะไม่ตาย......ใครเป็นก็ทนๆ ไปนะคะ...อย่าไปสนใจมัน แล้วก็หายเองคะ....ถือเสียว่าเราโชคดีนะคะที่เป็นโรคที่ทันสมัย นำเข้าจากต่างประเทศ...