เผลอไปแผล็บเดียว มีคน AAR GotoKnow Forum ครั้งที่ 1 ร่วมร้อยบันทึกเข้าไปแล้ว ไอ้ที่คิดว่าจะเขียนชม ก็มีคนเขียนไปหมดแล้ว แถมดีกว่าที่คิดจะเขียนซะอีก เลยตั้งใจว่าจะแกล้งเขียนอะไรที่ไม่เหมือนคนอื่น อันนี้เป็นโรคจิตชนิดหนึ่ง..ชอบทำอะไรที่ไม่เหมือนเพื่อน
กำลังจะสวมวิญญาณ..หาเรื่องจับจุดอ่อน งาน G2K forum เพื่อให้เกิดมุมมองที่ต่างไป
สาบานได้ว่า ผมไม่ใช่คนมองโลกในแง่ร้าย นะครับ
๑. เวลา
คิดได้ยังไง แบบเริ่มบ่ายวันอาทิตย์ พวกสว. อย่างผมดูตารางลวกๆนึกว่าไม่มีอะไร ทำให้คนเข้าใจผิด คิดจองตั๋วเฉพาะมางานวันจันทร์
น่าจะเอาให้มันชัดๆไปเลยว่า ๒ วันเต็ม เพราะผมเสียดายการเดินทางไปวัดดอนตอนวันอาทิตย์มากเลย ถ้าเราอยู่ที่นั่นนานขึ้นเป็นสักครึ่งวัน มีโอกาสได้สัมผัสพูดคุยกับชาวบ้านด้วย จะได้เรียนรู้ ธนาคารชีวิต กันจริงๆ ล่ะก็..ซุดหยอด
และที่สำคัญ กลุ่มของเราซึ่งก็มีความรู้ประสบการณ์กันมากมาย ถ้าได้เป็นฝ่ายไปร่วมแลกเปลี่ยนประสบการณ์ที่ก็มีอยู่ด้วย มากกว่าไปรับฟังฝ่ายเดียว ได้เป็นทั้งผู้ให้และผู้รับ จะทำให้เกิดประโยชน์ทั้งสองฝ่ายมากขึ้น
๒. จำนวนคน
ผมโลภมากครับ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว น่าจะเปิดกว้าง ไม่น่าถูกจำกัดไว้ที่ ๑๐๐ คนเลย
แล้วควรมีการยืนยันว่าจะมาหรือไม่ โดยเฉพาะคนในพื้นที่ที่สมัครแล้วไม่มา หรือมาแบบผลุบๆโผล่ๆ ต้องทำโทษให้เขียนบันทึกชดใช้เสียให้เข็ด ถ้าไม่มีเหตุผลอันสมควร หรือไม่ก็ต้องขึ้นบัญชีไว้ เพราะเหมือนเป็นการกันที่กันทางคนที่อยากมาแล้วไม่ได้มา
๓. การมีส่วนร่วม
วัตถุประสงค์หนึ่งของงานนี้ คือ ปฏิสัมพันธ์ของคน ถ้าเราเน้นที่วัตถุประสงค์นี้ กิจกรรมสังสรรค์กลางคืนจะต้องถือเป็นส่วนสำคัญ อาจต้องเลื่อนมาไว้ตรงคืนวันอาทิตย์ เพราะจะมีคนเข้าร่วมมากขึ้น เสียดายที่หลายคนไม่ได้อยู่งานเลี้ยง ส่วนผมเอง นี่ถ้าไม่อยากได้เสื้อยืดจนตัวสั่น ก็คงอดดูรายการเด็ด โดยเฉพาะรายการบนเวทีรายการสุดท้าย ชอบมากกกกกกก
และในฐานะที่ผมเป็นคนในพื้นที่หาดใหญ่ แต่กลับมีส่วนช่วยทีมงาน UsableLabs น้อย น่าจะประกาศอาสาสมัครจากคนในพื้นที่ได้เข้ามามีส่วนร่วม เช่น ขับรถรับส่งบริการแขกบ้านแขกเมืองที่ต้องการไปท่องเที่ยวสั้นๆ หรือจับจ่ายใช้สอย เป็นการล่อลวงคนต่างถิ่นไปให้พ่อค้าแม่ค้าบ้านเราหลอกเอาสตางค์ เพื่อเงินทองจะได้สะพัดในบ้านของเรา ..เหมือนอย่างคนบางคนที่เห่อนาฬิกาใหม่ของตัวเองจนออกนอกหน้า ป่านนี้เสียแล้วยังก็ไม่ทราบ...
ผมมองย้อนไป ถ้าไม่ได้ทีมงานดีๆแบบ UsableLabs งานอาจจะล่มเอาได้ง่าย
และสุดท้าย ผมเห็นอาจารย์ธวัชชัยทำงานจนเหงื่อหยดติ๋งๆบนรถบัสแล้ว รู้สึกผิดครับ
ข้อสุดท้ายนี้สำคัญที่สุด นับเป็นความผิดข้อใหญ่ ทีมงานจัดงานให้เจอหน้ากันเป็นๆแบบนี้ ได้คุยกันบรรยากาศดีๆแบบนี้ แล้วสมาชิกเกิดอาการติดอกติดใจ คุยกันใน blog ชักจะไม่มันแล้ว อยากเจอหน้าตัวเป็นๆอีกบ่อยๆ เป็นไงล่ะ ก็ต้องเหนื่อยกันอีกหละครับ
เฮ้อ!! ผมก็เหนื่อยมากเลย กว่าจะควานหาจุดอ่อนเจอ
ข้อเสนอแนะเพิ่มเติม
อีกสัก ๑ เดือน ๓ เดือน น่าจะให้การบ้านสมาชิกที่เข้าร่วมเขียนบันทึกว่า เอาความรู้ประสบการณ์จากงานนี้ไปทำอะไรบ้าง
เปลี่ยน AAR ข้อสุดท้าย จาก จะทำ เป็น ได้ทำ อะไร
ก็จะเห็น ผล ของ forum อย่างเป็นรูปธรรมมากขึ้น
เรียน ท่านอาจารย์หมอเต็มศักดิ์
สวัสดีคะอาจารย์เต็มศักดิ์
ขอบคุณนะคะที่ช่วยชี้จุดอ่อนของการจัดงาน
พี่ประกายอยากเขียนบอกอยู่นะคะ เกรงใจ
ยังเป็นผู้น้อยอยู่คะ อาจารย์เริ่มต้นแล้วขอเพิ่มจุดอ่อนและข้อเสนอแนะนะคะ
1 เรื่องเวลา เสียดายเวลาเดินทางนะคะ มาไกล น่าจะจัดเป็น อย่างน้อย 2 วัน หรือ 3 วันพอดีคะ ถ้ากลัวว่าจะทำให้งานราชการเสียหาย ให้เริ่มงานในวันเสาร์คะ หรือหาช่วงที่วันหยุดติดกัน 3 วัน จะทำให้สะดวกกับภาคเอกชนและราชการ เมื่อมีเวลามากขึ้นโอกาสที่จะได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้เพิ่มขึ้น
2.อาจารย์พูดถึง ผู้เข้าร่วมงานน่าที่จะได้ไปท่องเที่ยว ใช้จ่ายเงิน ให้เงินไหลเข้ามาในพื้นที่ ให้ชาวบ้านได้มีรายได้ ข้อเสนอแนะ ไม่ยากนะคะ อาจารย์ ติดต่อให้ผู้จำหน่ายสินค้านำสินค้ามาขายให้ถึงที่ในวันที่ไปวัด ได้เลยคะ จะสังเกตว่าคุณยายนำข้าวกล้องมาขายคนซื้อจนหมด
ถ้าจัดงาน 2-3 วันจะมีเวลาให้ไปซื้อของที่แหล่งท่องเที่ยวเพิ่มอีกสักนิดก็จะดี
การจัดงานครั้งนี้เวลาน้อย การเดินทางไปแหล่งท่องเที่ยวจะไม่สะดวก เข้าใจผู้จัดงานอยู่นะคะ เป้าหมายคือการมาร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ กิจกรรมต่าง ๆ เน้น ในห้องประชุม ส่วนกิจกรรม นอกสถานที่ ถ้าเพิ่มได้จะดีคะ แล้วในระหว่างการเดินทาง จัดให้มีการคุยกันไปด้วย ในรถ ARR กันในรถเลยคะ ส่งการบ้าน นำเสนอเมื่อถึงห้องประชุม
3.ในวันที่ไปวัด ถ้าได้ไปทั้งวัน มีกิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับชุมชน ลงพื้นที่เห็นของจริง และช่วยในด้านจิตอาสา สุขภาพอนามัยหรือเรื่องอื่น ได้ทำกิจกรรมดี ๆให้กับวัด โรงเรียน ชาวบ้านร่วมกัน เพราะว่าทีมที่ไปร่วมประชุมมีครบหมดทุกอาชีพ
3.อาจารย์พูดถึงงานเลี้ยง งานเลี้ยงต้อนรับ สังสรรค์ จัดได้ดีนะคะ ไม่ซีเรียสคะ เพราะอย่างไร ก็ต้องอยู่ร่วมงานตลอดงาน พี่มาไกล
แต่อยากจะบอกจุดอ่อนนิดหนึ่งคะ บางท่านไม่ได้ร่วมกิจกรรม นั่งอยู่ที่โต๊ะ ถ้าจะดีให้ตัวแทนแต่ละโต๊ะส่งคนมาร้องเพลง เต้น ด้วยกัน และมีการแสดงของผู้ร่วมงานเป็นตัวแทนแต่ละภาค จะสุดยอดเลยคะ
ตอนปิดงานสุดท้ายดีคะ น้องเต้น ร้องเพลง แต่อยากให้ผู้ร่วมงานประทับใจ ควรจัดให้มีการร้องเพลงหมู่ สัญญาใจ ว่าจะกลับมาพบกันอีก ลากันเป็นวงกลม หรือทุกคนได้มีโอกาสกล่าวลาซึ่งกันและกัน พร้อมเสียงร้องเพลง มีเพลงหลาย ๆ เพลงที่จะนำมาร้องในการกล่าวลาที่ซึ่ง ๆ เพลงสุดท้ายก็จะเป็นเพลงโกทูโนว์
4. เสื้อคอปกที่แจกงานเลี้ยง อยากเสนอให้แจกทุกท่านที่เข้าร่วมงานนะคะ ถ้าให้สำหรับผู้ร่วมกิจกรรมรางวัล ก็ควรจะให้เพิ่มได้ แต่ไม่ควรจะให้มากเกินคนละ หลายตัวนะคะ อยากให้ทุกคนได้มีเสื้อใส่เหมือนกันคะ ในวันใดวันหนึ่งคะ
5. อาจารย์เสนอให้มีอาสาสมัครช่วยงาน ข้อนี้เห็นด้วย ทีมงานเหนื่อยมาก ถ้ามีคนช่วยงานเพิ่มจะดีมาก ลดภาระ ช่วยให้ทีมงานได้สนุกสนานร่วมกัน มีความสุขร่วมกันคะ
ขอบคุณนะคะอาจารย์เต็มที่เปิดประเด็นนี้
แบบนี้สไตล์ อ.หมอ เต็ม ครับ
ผมเห็นว่าหลายท่านที่ไม่ได้มา หลังจากที่จองที่นั่งแล้ว (ยกเว้นผู้ที่มีธุระจริงๆ) ต้องใหชดใช้โดยการเขียนบันทึกวันละหนึ่งบันทึกเป็นเวลาสามเดือน
เอาภาพมายืนยันอีกครั้ง ว่าหมอเต็มของผม ท่านหล่อเหลา ขนาดไหน
สวัสดีค่ะอาจารย์คุณหมอ
อ.หมอเต็มคะ
บันทึกนี้โดนใจ ชอบค่ะ
เพราะว่าทำให้ทีมงานได้เข้าใจความรู้สึกของผู้เข้าร่วมงานมากยิ่งขึ้น เอาไว้รอบหน้าจะแก้ตัวใหม่นะคะ ^_^
แต่ที่แก้ตัวไม่ได้คือ ความสูง เพราะว่าทำยังไงก็ไม่หายค่ะ
- เรื่องวันเวลาเห็นด้วยมากค่ะ และการทำงานครั้งต่อไป ต้องได้รับการปรับปรุงแน่นอนค่ะ
- จำนวนคน ในขั้นตอนของการเตรียมงานเรากำนหดกันไว้ที่ 120 ท่าน ซึ่งทางปฏิบัติจริงรับสมัครเกินเลยมาถึงประมาณ 150 ท่าน แต่ในวันงานจริงมีการยกเลิกกลางอากาศหลายสิบท่าน ได้ AAR คร่าว ๆ กับฝ่ายลงทะเบียน ซึ่งก็หัวเสียพอสมควรกับการยกเลิกกลางอากาศเช่นนี้เหมือนกัน ครั้งต่อไปคงต้องมีมาตรการการยกเลิกแบบไม่มีเหตุผลอันควรไว้ด้วย ขอบคุณสำหรับคำแนะนำค่ะอาจารย์
- การมีส่วนร่วม ในค่ำคืนวันจันทร์ ขณะที่ทุกท่านกำลังสนุกกัน ทีมงานบางส่วนได้พูดคุยกันถึงเรื่องนี้ตรงเผงกับความคิดเห็นของอาจารย์ค่ะ ว่าควรจะจัดในคืนวันอาทิตย์ นอกจากจะมีจำนวนสมาชิกเป็นจำนวนมาก ยังเสมือนเป็นการเตรียมพร้อมในการเริ่มงานในวันรุ่งขึ้น ซึ่งกระบวนการพูดคุยใน sesssion ต่าง ๆ อา่จง่ายขึ้น เพราะได้มีการทำความรู้จัก พูดคุย และเล่นสนุกกันในคืนที่ผ่านมาแล้ว ข้อนี้น้อมรับเลยค่ะ ว่าคิดไม่รอบคอบจริง ๆ
เรื่องที่ขอติตนเองเพิ่มเติมค่ะ
- เรื่องเสื้อที่ทีมงานเตรียมให้กับวิทยากร บางท่านอาจสลับไซส์ เพราะผิดพลาดในช่วงที่ซักรีด และช่วงที่นำไปให้ ต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ค่ะ
- เวลาการจัดกิจกรรม หนึ่งวันครึ่งอาจน้อนเกินไปสำหรับผู้ที่เดินทางไกลมา
หากท่านใดมีเรื่องที่ควรปรับปรุง ทีมงานยินดีน้อมรับไว้มากเลยค่ะ เพราะถือเป็นการ AAR เพื่องานครั้งต่อไปด้วยค่ะ
หมู เอ๊ยหนูมารายงานตัวค่ะ ยังเดินอยู่ แถมที่ตั้งใจไว้ว่าจะเอากลับไปให้เด็กที่ออฟฟิศแต่ก็ไม่มีใครเอา คงเกรงใจที่มีเรือนเดียว เลยเก็บไว้ใส่เอง - - "
- ส่วนเรื่องเวลานี่ก็เห็นด้วยว่าไม่มีโอกาสคุยกับชาวบ้าน ทำให้ที่ตั้งคำถามไว้ตอนทำ BAR ไม่ได้รับคำตอบทั้งหมด ต้องมาวิเคราะห์แบบกึ่งเดาเอาเองในบางเรื่อง เพราะการคุมเวลาของการบรรยายจากวิทยากรไม่เข้ม ตกลงกันไว้ล่วงหน้าไม่ดี เลยทำให้ยืดยาวและทำให้ขาดโอกาสที่จะคุยกันเพราะเวลาหมด (อันนี้คนจัดงานต้องกล้าๆ บอกคนพูดว่ามีเวลาเท่าไหร่ และเตือนเป็นระยะเพื่อให้ได้ครอบคลุมเป้าหมายทั้งหมดที่ต้องการทำ เรียกว่าเป็นการคุมเกมค่ะ)
- คนคือตัวแปรที่สำคัญสำหรับการจัดงาน การลงทะเบียนแล้วไม่มานี่เป็นปัญหาที่สุด แต่รายละเอียดมากกว่านั้นคือต้องทำแยกช่วง ว่าใครมาเมื่อไหร่ ช่วงไหนจะมีคนร่วม ช่วงไหนคนยังมาน้อยเนื่องจากติดเดินทาง หากจะมีการจัดอีกคราวหน้าควรทำรายละเอียดตรงส่วนนี้ให้ดี ช่วงที่คนมา overlab กันเยอะสุดคือวันจันทร์เช้ากับบ่าย ซึ่งถ้าแพลนดีๆ ก็จะทำให้งานแน่นขึ้นค่ะ คนที่สมัครแล้วไม่มาน่าจะปรับเป็นบันทึกแก้ตัวอย่างที่ว่าเหมือนกัน เพราะเป็นการแทงกั๊กคนอื่น
- เรื่องงานปาร์ตี้ตอนกลางคืนก็คุยกับอ.พิชัยตอนนั่งกินในงานค่ะ อาจารย์ก็บอกว่าปกติจะรู้ทาง คือจะจัดในคืนที่ยังไม่จบงาน อันน่าจะหมายถึงคืนแรกจะได้ผู้ร่วมงานมากกว่า เป็นอีกหนึ่งบทเรียนที่ทางแล็ปจะได้ประสบการณ์ คนจัดงานแบบนี้บ่อยๆ ให้ราชการจะทราบดีว่าพองานจบก็ต้องเดินทางกลับ การที่จะค้างต่ออีกคืนเพื่องานปาร์ตี้นี่บางหน่วยงานอาจจะเห็นว่ามันเกินความจำเป็น ซึ่งคนที่ไปงานจะตอบคำถามลำบากเวลามีใครพูดขึ้นมาค่ะ
แก้คำผิด overlap น้อ มิใช่ lab ช่วงนี้พูดถึงแต่ lab ซะจนชิน
ได้เจอตัวจริง...หล่อเหลา..และเป็นกันเองมากๆ...
ขอบคุณครับ