น้องน้ำข้าว

วันนี้ปกติเเล้วเป็นวันหยุดพักผ่อนเเต่ถูกตามมาขึ้นเวรบ่ายเพราะเเม่น้องปู น้องพยาบาลร่วมทีมการพยาบาล 3ง ป่วยและนอนอยู่ที่โรงพยาบาลบ้านไผ่ วันนี้ได้ดูแลน้องน้ำข้าว น้ำข้าวเป็นคนไข้เด็กอายุเพียง 3 ขวบ ที่มารับการรักษาที่เราด้วยโรคมะเร็งที่ปมประสาท

 

 

            ดังที่ทราบแล้วว่าโรคมะเร็งชนิดนี้การพยากรณ์โรคไม่ค่อยดีนัก ตอนนี้น้ำข้าวได้รับการรักษาด้วยการฉายแสง สุขภาพของน้ำข้าวตอนนี้โดยรวมดีพอสมควร คุณภาพชีวิตก็ดี มีคุณตา คุณยายมาคอยดูแล ความน่ารักของน้ำข้าวคือความฉลาดของเขา ฉลาดพูด ทุกคำพูดของน้ำข้าวมักจะเรียกเสียงหัวเราะเสมอ ด้วยว่าเธอมักจะพูดไทยปนลาว  วันนี้พอเดินไปทักทายน้ำข้าว คำเเรกที่น้ำข้าวพูดขึ้นเเละทักทายฉันคือ"ป้ากุ้งสวย "ก็เลยตอบน้ำข้าวไปว่าน้ำข้าวอยากกินอะไร  "หนูอยากกินขนมขาไก่ค่ะป้ากุ้ง"  "o.k. ป้ากุ้งจะจัดให้ ค่าย้องเด้อ(ค่าชม)" คุณยายบอกว่าน้ำข้าวเคยเล่นบทบาทสมมุติเเละสมมุติว่าตัวเองเป็นพยาบาล "เนี่ยหมอกุ้งนะ " น้ำข้าวชี้ใส่ตัวเอง  ยายบอกว่าน้ำข้าวเคยบอกยายว่าป้ากุ้งสวยที่สุดในโลก ฉีดยาไม่เจ็บด้วย ....ฉันเลยเเอบอมยิ้มอยู่ในใจ อิอิ..   ถ้าใครได้เจอน้ำข้าวต้องบอกเลยว่าเขาเป็นเด็กที่น่าหลงไหลอยากคุยด้วย เอ ! หรือว่าเป็นเพราะว่าน้ำข้าวย้อง(ชม)ตัวเองหรือเปล่า ก็ไม่น่าจะใช่ ประโยคหนึ่งที่น้ำข้าวพูดเเล้วทำให้ฉันสะดุดและได้คิดคือ "คุณหมอต้องใจดีกับหนู เพราะหนูป่วย กับคนอื่นไม่ใจดีไม่เป็นไร" และอีกอย่างที่ฉันถามน้ำข้าวว่า ถ้าป้ากุ้งสวยที่สุดในโลก ก็ให้ป้าไปประกวดนางงามดีมั๊ย น้ำข้าวตอบว่าไม่ให้ไปเพราะเขาจะว่าป้ากุ้ง เดี๋ยวไม่มีคนช่วยเด็ก

           ช่วงพักทานข้าวเย็น ตอนเเรกจะไม่ลงไปข้างล่าง เเต่สัญญาที่ให้ไว้กับน้ำข้าวเลยทำให้ต้องไป seven   เพื่อหาสิ่งที่น้ำข้าวต้องการคือขนมขาไก่   เลยถือโอกาสเป็นคนซื้อข้าวเย็นมาให้น้องๆร่วมทีมเสียเลย 

           กลับจากซื้อข้าวฉันได้ขนมขาไก่มาฝากน้ำข้าว 2 ถุง น้ำข้าวรับไว้เเล้วก็นั่งทานอย่างเอร็ดอร่อย ดึกเเล้วน้ำข้าวกำลังจะนอนฉันเลยชวนน้ำข้าวสวดมนต์ อรหังสัมมา สัมพุทธโธ ภควา....พุทธังภควันตังอภิวาเทมิ....น้ำข้าวว่าตามฉันจนจบ สังฆังนะมามิ...เเล้วฉันก็บอกให้น้ำข้าวพูดว่า คุณพระรักษานะคะ... 

             นี่เเหละค่ะคือความสุขของกะทิ เอ๊ย! ความสุขของน้ำข้าว