โดนกิเลสทุบ....เฮ้อ....หมดแรง

ยิ่งอยากหนี ยิ่งถูกตี ถูกล่าไล่

ยิ่งคว้าไขว่ สิ่งอยากได้ กลับวิ่งหนี

ยิ่งต้องการ ความรัก ความภักดี

ใจเต้นถี่ จิตบีบเค้น ก่อเวรกรรม

มิอาจอยู่ ในความร้อน ท่อนฟืนเผา

หากมี"เรา" มิอาจเข้า เตาเผาได้

แรงอาจหลบ หลีก-ห่าง-ว่าง รอทุกข์คลาย

พอผ่อนคลาย ดูกาย-ใจ ต่อไปพลัน

แต่ฉันนั่ง รออะไร อยู่เล่านี่

ไม่ยอมหนี อยากท้าสู้ ดูอีกหน

หวังคราวนี้ จิตสบาย ไม่ดิ้นรน

เพียงผ่านพ้น ดุจน้ำ บนใบบัว

ทำอะไร มัวแต่หวัง คงพังแน่

ไม่อยู่แต่ ปัจจุบัน มัวหวั่นไหว

โลกธรรมแปด ของคู่กัน อย่าหวั่นใจ

รู้ทันได้ จิตสบาย สว่างโพลง